ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵାଣୀ ନାରାଯଣୋରସି
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଛନ୍ତି, ଓ ବାଣୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଛାତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵସ୍ଵର୍ଗେ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦେଵଦୁଃଖଵିନାଶିନୀ
ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ଦୁଃଖ କୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତା ଚ କଲଯା ବ୍ରହ୍ମଵକ୍ଷସି
ସାବିତ୍ରୀ ବେଦର ମାତା, ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଛାତିରେ ଅଛନ୍ତି।
କଲଯା ତୁଲସୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଗଙ୍ଗା ଭୁଵନପାଵନୀ
ତୁମେ ଅଂଶରେ ତୁଳସୀ ଅଟୁ, ଓ ଗଙ୍ଗା ଭୁବନକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
କଲା କଲାଂଶରୂପା ଚ ଶତରୂପା ଶଚୀ ଦିତିଃ
ତୁମେ କଳାର ଅଂଶର ରୂପ, ଶତରୂପା, ଶଚୀ ଓ ଦିତି।
ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁନିପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ତ୍ଵତ୍କଲାକଲଯା ଶୁଭେ
ହେ ଶୁଭେ, ଦେବୀମାନେ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ଜୀବନୀମାନେ ତୁମ ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ପରୀହାରଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ କଵଚଂ ପଠେତ୍
ଏଭଳି ବିଘ୍ନ ଦୂର କରି, ସ୍ତୁତି କରି, କବଚ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନିତ୍ଯଂ ପୂଜଯେଦ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯଃ ସ ଭାରତେ
ଏଭଳି ଦିନେଦିନେ ଯେ ପୂଜା କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ହେବେ, ହେ ଭାରତ।
କାର୍ତ୍ତିକୀପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ ରାଧାଂ ଯଃ ପୂଜଯେଚ୍ଛିଵେ
କାର୍ତ୍ତିକୀ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଯେ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ହେ ଶୁଭେ,
ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଯାଦିହ ଲୋକେ ସ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ 2.55.
ସେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଏହି ଜଗତରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀମତି ଲାଭ କରିଥାଏ।
ଆଦାଵେଵଂ କ୍ରମେଣୈଵ ରାସେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ଆରମ୍ଭରେ, ଏହି କ୍ରମରେ, ବୃନ୍ଦାବନର ରାସ ଉତ୍ସବରେ,
ସଂପୂଜିତା ଦ୍ଵିତୀଯେ ଚ ଧାତ୍ରା ତ୍ଵେଵଂ କ୍ରମେଣ ଚ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହି କ୍ରମରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ନାରାଯଣୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରାପ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭାରତୀମ୍
ନାରାୟଣ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଭାରତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଲାଭ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯୀ ଚ ପ୍ରାପ ସିନ୍ଧୁସୁତାଂ ତଥା
ବିଷ୍ଣୁ କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ସେ ସିନ୍ଧୁର କନ୍ୟାକୁ ଲାଭ କଲେ।
ତ୍ଵମେଵ ଦୁର୍ଗା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ପୂଜିତା ପୁଷ୍କରେ ଚ ସା
ତୁମେ ଦୁର୍ଗା ହେଇ ପୁଷ୍କରରେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
କାମୋ ରତିଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ ଧର୍ମୋ ମୂର୍ତିଂ ପତିଵ୍ରତାମ୍। ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ଯାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରତିଵ୍ରତାମ୍
କାମ ରତିଙ୍କୁ ପାଇଲେ, ଧର୍ମ ଏକ ପତିବ୍ରତା ମୂର୍ତିକୁ ପାଇଲେ; ଦେବମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ପୂଜା କରି ପତିବ୍ରତା ଜୀବନୀମାନେ ପାଇଲେ।
ସଂପ୍ରାପୁର୍ଯଦ୍ଵରେଣୈଵ ଧର୍ମକାମାର୍ଥମୋକ୍ଷକମ୍
ଏହି ଉପାୟରେ ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ ।
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ସଂସକ୍ତସ୍ଯ ତୁଲସ୍ଯାଂ ଚ ଗୋପ୍ଯାଂ ଚ ତୁଲସୀଵନେ
ଶ୍ରୀ ମହେଶ୍ବର କହିଲେ — ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀ ଓ ଗୋପୀଙ୍କୁ ଭଲପାଇ ତୁଳସୀବନରେ ରହିଥାଏ,
ସା ସଂହୃତ୍ଯ ସ୍ଵମୂର୍ତ୍ତୀଶ୍ଚ କଲାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ଆକୃତି ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଖେଳରେ ଏକତ୍ର କରିଥାଏ ।
ଭ୍ରଷ୍ଟୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଶ୍ରୀକା ଭାର୍ଯ୍ଯାହୀନା ହ୍ଯୁପଦ୍ରୁତାଃ 2.55.
ସେମାନେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ହରାଇ, ଭାଗ୍ୟ ହୀନ, ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ବିନା ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି ।
ତେଷାଂ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ଶୁଚିଃ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚିତାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସୁଵ୍ଯକ୍ତମଦ୍ଯ କାପଟ୍ଯଵଚନଂ ତେ ଵରାନନେ
ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ଆଜି ତୁମର କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଚଳାକି ଭରା, ମନୋହର ମୁହଁ ଧାରିଣୀ ।
ହେ କୃଷ୍ଣ ତ୍ଵଂ ମମ ପ୍ରାଣା ଜୀଵାତ୍ମେତି ଚ ସନ୍ତତମ୍
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ସଦା ମୋ ପ୍ରାଣ ଓ ଆତ୍ମା ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵମଲୀକଂ ତେ ଵଚନଂ ଜଗଦମ୍ବିକେ
ତେଣୁ, ହେ ଜଗତଜନନୀ, ତୁମର ସମସ୍ତ କଥା ଅସତ୍ୟ ।
ଅସ୍ମାକଂ ଵଚନଂ ସତ୍ଯଂ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଚ ତଚ୍ଛ୍ରୁତମ୍
ଆମର କଥା ସତ୍ୟ; ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତୁମେ ଏହା ଶୁଣିଛ ।
ଶକ୍ତୋ ନ ରକ୍ଷିତୁଂ ତ୍ଵାଂ ଚ ଯାନ୍ତି ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୁଁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବି ନାହିଁ, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୋ ପ୍ରାଣ ଛାଡିଯାଏ ।
ସଗୁଣା ତ୍ଵଂ ଚ କଲଯା ନିର୍ଗୁଣା ସ୍ଵଯମେଵ ତୁ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଗୁଣମୟ, ତଥାପି ନିଜେ ନିର୍ଗୁଣ ।
ଜ୍ଯୋତୀରୂପା ନିରାକାରା ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହା
ତୁମେ ଜ୍ୟୋତିର ଆକୃତି, ନିରାକାର ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାର ମୂର୍ତ୍ତି ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଭାରତୀ ଚ ସତାଂ ପ୍ରସୂଃ
ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସତ୍ଜନଙ୍କର ଜନନୀ ଭାରତୀ ।
ତୁଲସୀ ପୁଣ୍ଯରୂପା ଚ ଗଂଗା ଭୁଵନପାଵନୀ 2.55.
ତୁମେ ପୁଣ୍ୟର ଆକୃତି ତୁଳସୀ ଓ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିବା ଗଙ୍ଗା ।