ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପତିସ୍ତ୍ରସ୍ତୋ ହ୍ଯଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତ୍ଵରନ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଭୟରେ ତୁରନ୍ତ ରଥରୁ ଉତରିଗଲେ।
ପରମାତ୍ମା ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵଦାସ୍ଯଂ ଚ ଶୁଭାଶିଷମ୍
ପରମାତ୍ମା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସେବା ଦେଲେ ଓ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଲେ।
ରାଧାଽଵରୁହ୍ଯ ସ୍ଵରଥାତ୍କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷସ୍ଯୁଵାସ ସା
ରାଧା ନିଜ ରଥରୁ ଉତରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସମ୍ଭାଷିତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନ ସସ୍ମିତେନ ଚ ପୂଜିତା
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଆଦୌ ରାଧାଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପଶ୍ଚାତ୍କୃଷ୍ଣଂ ଚ ମାଧଵମ୍
ପ୍ରଥମେ ରାଧାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ପରେ କୃଷ୍ଣ ମାଧବଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପର୍ଯ୍ଯଯଂ ଯେ ଵଦନ୍ତି ଯେ ନିନ୍ଦନ୍ତି ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କ୍ରମକୁ ଉଲ୍ଟା କହନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ଜଗତର ମାତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି,
ତେ ପଚ୍ଯନ୍ତେ କାଲସୂତ୍ରେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରମ୍
ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳର ତାନ୍ତରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଦୁର୍ଗେ ରାଧିକାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରାଧିକାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କହିଯାଇଛି।
ନାରାଯଣୀ ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ନାରାୟଣୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି, ଏବଂ ସର୍ବଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ।
ସ୍ତ୍ରୀଜାତିଷ୍ଵଧିଦେଵୀ ଚ ପରା ଜାତିସ୍ମରା ଵରା 2.54.
ସ୍ତ୍ରୀଜାତି ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅଧିଦେବୀ, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିପାରିଥିବା।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ଜଗ୍ରାହ ରାଧାଯା ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୈ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ନୃପଃ
ଶ୍ରୀ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ବୈଷ୍ଣବ ରାଜା କିପରି ରାଧାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ?
କିଂ ଵିଧାନଂ ଚ କିଂ ଧ୍ଯାନଂ କିଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କଵଚଂ ଚ କିମ୍
ତାହାର ପ୍ରକ୍ରିୟା କଣ, ଧ୍ୟାନ କଣ, କିଏ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଏବଂ କବଚ କଣ?
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ନୋମି ଗୋଲୋକଂ କସ୍ଯାରାଧନତୋ ମୁନେ
ଶ୍ରୀ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ମୁନି, କିଏଙ୍କ ଉପାସନା କରି ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଗୋଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵନ୍ତଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ରମୁଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀଂ ଭଜ ରାଧାଂ ପରାତ୍ପରାମ୍
ତୁମେ ତାହାର ପ୍ରାଣ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦେବୀ ରାଧାଙ୍କୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରାଧାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାଧିକାମନ୍ତ୍ରଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଷଡକ୍ଷରମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଷଡଅକ୍ଷର ରାଧିକା ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ପ୍ରାଣାଯାମଂ ଭୂତଶୁଦ୍ଧିଂ ମନ୍ତ୍ରନ୍ଯାସଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣାୟାମ, ଭୂତଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ ଶିଖାଇଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ତଂ ଚ ଶିକ୍ଷଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଏବଂ କବଚ ଶିଖାଇଲେ।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଂଗଲମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ସାମବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ସବୁଠୁ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳ ଶିଖାଇଲେ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍ ସୁଶ୍ରୋଣୀଂ ସୁନିତମ୍ବାଂ ଚ ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରାଂ ଵରାମ୍।।2.55.
ତାଙ୍କର ଚାହାଣି ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଭଳି, କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକେ; ସୁନ୍ଦର ଶରୀର, ଗୋଡ଼ ଓ କମର ମନୋହର, ତାଙ୍କର ଠୋଡ଼ ପକ୍ବ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଲାଗେ।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରତିନିଧିଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନମାଲାଵିଭୂଷିତାମ୍
ମୁକ୍ତା ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଳି ଦାନ୍ତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ରୂପରେ ମନୋହର, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନ ମାଳା ରେ ଭୂଷିତ।
ରତ୍ନକେଯୂରଵଲଯାଂ ରତ୍ନମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତାମ୍ ସୂର୍ଯ୍ଯପ୍ରଭାପ୍ରତିକୃତିଗଣ୍ଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତାମ୍
ରତ୍ନ କେୟୂର ଓ ବଳୟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନ ମଞ୍ଜୀର ରେ ରଙ୍ଗିତ, ତାଙ୍କର ଗାଲ ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକ ଲାଗେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନଖଚିତଗ୍ରୈଵେଯକଵିଭୂଷିତାମ୍ ରତ୍ନାଂଗୁଲୀଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ରତ୍ନପାଶକଶୋଭିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନ ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ରତ୍ନ ଚୁଡ଼ି ରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିବା।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଶୋଭିତାମ୍
ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସଜାଇଥିବା ଘନ କେଶ ରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା।
ଗୋପୀଭିଃ ସୁପ୍ରିଯାଭିଶ୍ଚ ସେଵିତାଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଗୋପୀମାନେ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦେଇ ସେବା କରୁଥିବା।
ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁନା ଚାରୁସୀମନ୍ତାଧଃସ୍ଥଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
କେଶରେ ମାର୍କ ତଳେ ଲାଲ ଶିନ୍ଦୂରର ଚିହ୍ନ ରେ ଫୋରହେଡ୍ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିବା।
କୃଷ୍ଣସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକାଂ ଵରାମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ରେ ଶୋଭିତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ମହାଵିଷ୍ଣୁଵିଧାତ୍ରୀଂ ଚ ପ୍ରଦାତ୍ରୀଂ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଇଥିବା।
ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ଚ କୃଷ୍ଣପ୍ରେମମଯୀଂ ଶୁଭାମ୍ ରାସେ ରାସେଶ୍ଵରଯୁତାଂ ରାଧାଂ ରାସେଶ୍ଵରୀଂ ଭଜେ
ମୁଁ ରାସ ନୃତ୍ୟର ରାଣୀ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁର ଶକ୍ତି, ଶୁଭ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ରାସ ନୃତ୍ୟର ନାୟକ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁନର୍ଧ୍ଯାଯେଜ୍ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍ 2.55.
ଧ୍ୟାନ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖି, ପୁନି ଜଗତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।