ରାଧାପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ମନୁମ୍ 2.54.
ରାଧାପୂଜାର ପ୍ରକ୍ରିୟା, ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର—
ରାଜନ୍ନିର୍ଗମ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତପସେ ମୁନିଃ
ମୁନି ରାଜାଙ୍କୁ 'ଶୀଘ୍ର ଯାଉ' ବୋଲି କହି, ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରୁରୁଦୁର୍ବାନ୍ଧଵାଃ ସର୍ଵେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଶୋକମୂର୍ଚ୍ଛିତାଃ
ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବ ତିନି ରାତି ଯାଏଁ ଦୁଃଖରେ ଅଚେତନ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ସୁଯଜ୍ଞଃ ପୁଷ୍କରଂ ଗତ୍ଵା ଚକ୍ରେ ଵୈ ଦୁଷ୍କରଂ ତପଃ
ସୁୟଜ୍ଞ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ, ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତଦା ଦଦର୍ଶ ଗଗନେ ରଥସ୍ଥାଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଆକାଶରେ ରଥରେ ଉପସ୍ଥିତ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ଯାଜ ମାନୁଷଂ ଦେହଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମୂର୍ତ୍ତିଂ ଦଧାର ହ
ସେ ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡି, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ନୃପଂ ନୀତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ତତ୍ର ଚୈଷା ଯଯୌ ତଦା
ପରମେଶ୍ୱରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ, ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଲେ।
ଵେଷ୍ଟିତଂ ପର୍ଵତେନୈଵ ଶତଶୃଙ୍ଗେଣ ଚାରୁଣା
ସେ ସ୍ଥାନଟି ଶତ ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ପାହାଡିରେ ଘେରା ଥିଲା।
ଗୋଗୋପଗୋପୀନିକରୈଃ ଶୋଭିତଂ ପରିସେଵତୈଃ
ଗୋ, ଗୋପ, ଗୋପୀମାନେ ଏହାକୁ ସେବା କରି, ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ।
ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ରାଜିତଂ ପରିଶୋଭିତମ୍
ନାନା ଚିତ୍ର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଏହା ରୂପବନ୍ତ ଓ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ପାରିଜାତଦ୍ରୁମାକୀର୍ଣୈର୍ଵେଷ୍ଟିତଂ କାମଧେନୁଭିଃ 2.54.
ପାରିଜାତ ଗଛ ଓ କାମଧେନୁ ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘେରା ଥିଲା।
ଅତ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵମପି ଵୈକୁଣ୍ଠାତ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନମ୍
ଏହା ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚରେ, ଭାଇକୁଣ୍ଠ ଠାରୁ ପଞ୍ଚାଶ କୋଟି ଯୋଜନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଆତ୍ମାକାଶସମଂ ନିତ୍ଯମସ୍ମାକଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହା ଆତ୍ମାର ଆକାଶ ପରି ବିଶାଳ, ନିତ୍ୟ ଓ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଧର୍ମକ୍ଷୁଦ୍ରଵିରାଟ୍ସଂଘୋ ଗଙ୍ଗା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ
ଧର୍ମ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ବିରାଟ, ଜନସମୂହ, ଗଙ୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ—
ସନତ୍କୁମାରଃ ସ୍କନ୍ଦଶ୍ଚ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ସନତ୍କୁମାର, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ନର-ନାରାୟଣ ଋଷିମାନେ—
ପଵନୋ ଵରୁଣଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରୋ ହୁତାଶନଃ
ପବନ, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଦେବ—
ଏଭିର୍ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଗୋଲୋକୋ ନାନ୍ଯୈର୍ଦୃଷ୍ଟଃ କଦାଚନ
ଏହିମାନେ ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କେହି କେବେ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ରତ୍ନମାଲାକିରୀଟୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତଂ ରତ୍ନଭୂଷଣୈଃ
ମଣିମାଳା ଓ ମଣିର ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ କିଶୋରଂ ଗୋପରୂପିଣମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଚନ୍ଦନରେ ଲିପ୍ତ, ଏକ ଯୁବ ଗୋପ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯମୀଷଦ୍ଧାସ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ହଳକା ହସରେ ମନୋହର।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିର୍ଗୁଣଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍ 2.54.
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଗୁଣ ଓ ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ।
ପ୍ରିଯୈର୍ଦ୍ଵାଦଶଗୋପାଲୈଃ ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦ୍ୱାଦଶ ଗୋପମାନେ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଥିଲେ।
ପୀଡିତୈଃ କାମବାଣୈଶ୍ଚ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନୈଃ
କାମର ଅଗ୍ନିବାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ସଦା ଯୁବତ୍ବରେ ଅଟୁଟ ଓ ଶୋଭାମୟ।
ରାସମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ପରାତ୍ପରମ୍
ରାସମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ସ୍ତୁତଂ ଚତୁର୍ଭିଵେଦୈଶ୍ଚ ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିର୍ମନୋହରୈଃ
ଚାରି ଓଡ଼ିଆ ବେଦରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି, ମନୋହର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଶ୍ରୁତଵନ୍ତଂ ଚ ସଙ୍ଗୀତଂ ଯନ୍ତ୍ରଵକ୍ତ୍ରୋତ୍ଥିତଂ ଶିଵେ
ଯନ୍ତ୍ର ଓ କଣ୍ଠରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ଶିବ, ଶ୍ରବଣ କରିଥିଲେ।
ଶଶ୍ଵତ୍ପୂଜିତପାଦାବ୍ଜମଖଣ୍ଡତୁଲସୀଦଲୈଃ
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ସଦା ଅଖଣ୍ଡ ତୁଳସୀ ପତ୍ରରେ ପୂଜିତ।
ଦୂର୍ଵାଭିରକ୍ଷତାଭିଶ୍ଚ ପାରିଜାତପ୍ରସୂନକୈଃ
ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ, ଅକ୍ଷତ ଓ ପାରିଜାତ ଫୁଲରେ ପୂଜା ହେଉଥିଲା।
ସୁପ୍ରସନ୍ନଂ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଂ ଚ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ସେ ସଦା ଶାନ୍ତ, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲରୂପଂ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲକାରଣମ୍ 2.54.
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ।