ଧ୍ଯାନସାଧ୍ଯଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ଭକ୍ତାଃ ସଂସେଵ୍ଯ ନିର୍ଗୁଣମ୍ 2.54.
ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ୍ୟ, ଦୁର୍ଲଭ ଉପାସ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନେ ନିର୍ଗୁଣକୁ ସେବନ୍ତି।
କୃପାମଯୀଂ ଚ ସଂସେଵ୍ଯ ଭକ୍ତା ଯାନ୍ତ୍ଯଚିରେଣ ଵୈ
କୃପାମୟୀଙ୍କୁ ସେବନ କରି, ଭକ୍ତମାନେ ଶୀଘ୍ର ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସହସ୍ରଵର୍ଷପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ପିବ
ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ପିଅ।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକକ୍ଲିନ୍ନା ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳରେ ଭିଜିଥାଏ,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ତାନି ତୀର୍ଥାନି ସାଗରେ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଚୈଵ ପାପଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ, ପାପ ଓ ରୋଗକୁ ନଶ୍ୟ କରେ।
ଵିପ୍ରୋ ମାନଵରୂପୀ ଚ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନବ ରୂପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦନ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ତସ୍ଯ ପୂଜନମ୍
ଏଭଳି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ବୁଭୁଜେ ରାଜା ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଶିଵେ
ଭକ୍ତିସହିତ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ଜଳ ଉପଭୋଗ କଲେ, ଶିବ।
ସଂଵତ୍ସରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵ୍ଯାଧିତୋ ନୃପଃ
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ରାଜା ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ରାଧାପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ମନୁମ୍ 2.54.
ରାଧାପୂଜାର ପ୍ରକ୍ରିୟା, ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର—
ରାଜନ୍ନିର୍ଗମ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତପସେ ମୁନିଃ
ମୁନି ରାଜାଙ୍କୁ 'ଶୀଘ୍ର ଯାଉ' ବୋଲି କହି, ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରୁରୁଦୁର୍ବାନ୍ଧଵାଃ ସର୍ଵେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଶୋକମୂର୍ଚ୍ଛିତାଃ
ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବ ତିନି ରାତି ଯାଏଁ ଦୁଃଖରେ ଅଚେତନ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ସୁଯଜ୍ଞଃ ପୁଷ୍କରଂ ଗତ୍ଵା ଚକ୍ରେ ଵୈ ଦୁଷ୍କରଂ ତପଃ
ସୁୟଜ୍ଞ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ, ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତଦା ଦଦର୍ଶ ଗଗନେ ରଥସ୍ଥାଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଆକାଶରେ ରଥରେ ଉପସ୍ଥିତ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ଯାଜ ମାନୁଷଂ ଦେହଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମୂର୍ତ୍ତିଂ ଦଧାର ହ
ସେ ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡି, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ନୃପଂ ନୀତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ତତ୍ର ଚୈଷା ଯଯୌ ତଦା
ପରମେଶ୍ୱରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ, ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଲେ।
ଵେଷ୍ଟିତଂ ପର୍ଵତେନୈଵ ଶତଶୃଙ୍ଗେଣ ଚାରୁଣା
ସେ ସ୍ଥାନଟି ଶତ ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ପାହାଡିରେ ଘେରା ଥିଲା।
ଗୋଗୋପଗୋପୀନିକରୈଃ ଶୋଭିତଂ ପରିସେଵତୈଃ
ଗୋ, ଗୋପ, ଗୋପୀମାନେ ଏହାକୁ ସେବା କରି, ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ।
ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ରାଜିତଂ ପରିଶୋଭିତମ୍
ନାନା ଚିତ୍ର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଏହା ରୂପବନ୍ତ ଓ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ପାରିଜାତଦ୍ରୁମାକୀର୍ଣୈର୍ଵେଷ୍ଟିତଂ କାମଧେନୁଭିଃ 2.54.
ପାରିଜାତ ଗଛ ଓ କାମଧେନୁ ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘେରା ଥିଲା।
ଅତ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵମପି ଵୈକୁଣ୍ଠାତ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନମ୍
ଏହା ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚରେ, ଭାଇକୁଣ୍ଠ ଠାରୁ ପଞ୍ଚାଶ କୋଟି ଯୋଜନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଆତ୍ମାକାଶସମଂ ନିତ୍ଯମସ୍ମାକଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହା ଆତ୍ମାର ଆକାଶ ପରି ବିଶାଳ, ନିତ୍ୟ ଓ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଧର୍ମକ୍ଷୁଦ୍ରଵିରାଟ୍ସଂଘୋ ଗଙ୍ଗା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ
ଧର୍ମ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ବିରାଟ, ଜନସମୂହ, ଗଙ୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ—
ସନତ୍କୁମାରଃ ସ୍କନ୍ଦଶ୍ଚ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ସନତ୍କୁମାର, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ନର-ନାରାୟଣ ଋଷିମାନେ—
ପଵନୋ ଵରୁଣଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରୋ ହୁତାଶନଃ
ପବନ, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଦେବ—
ଏଭିର୍ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଗୋଲୋକୋ ନାନ୍ଯୈର୍ଦୃଷ୍ଟଃ କଦାଚନ
ଏହିମାନେ ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କେହି କେବେ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ରତ୍ନମାଲାକିରୀଟୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତଂ ରତ୍ନଭୂଷଣୈଃ
ମଣିମାଳା ଓ ମଣିର ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ କିଶୋରଂ ଗୋପରୂପିଣମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଚନ୍ଦନରେ ଲିପ୍ତ, ଏକ ଯୁବ ଗୋପ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯମୀଷଦ୍ଧାସ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ହଳକା ହସରେ ମନୋହର।