ତଦଂଶସ୍ତତ୍ସମଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଯଥା ଵହ୍ନେଃ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗଵତ୍ 2.54.
ସେ ସଦା ଏହି ଭାଗ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ଅଗ୍ନିର ଚିଙ୍ଗାର ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଏ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଜିତାସ୍ତେ ତେ ନଶ୍ଵରା ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯଯା
ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ, ସେମାନେ ନଶ୍ୱର ମୃତ୍ୟୁକନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବିଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
କତିଧା ବ୍ରହ୍ମଣାଂ ପାତୋ ଯନ୍ନିମେଷଣ ଭୂମିପ
ରାଜା, ଏକ ମିଷ୍ଟିରେ କେତେଥର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଘଟେ?
ଚକାର ଵୀର୍ଯାଧାନଂ ଚ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ସେ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଉଦ୍ୟାନରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ରଖିଥିଲେ।
ଗର୍ଭଂ ଦଧାର ସା ରାଧା ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ରାଧା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଚୁକୋପ ଡିମ୍ଭଂ ସା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା
ସେ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ହୃଦୟ ଭାରି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାଽପତ୍ଯ ମହାଦେଵୀ ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ମହାଦେବୀ ଶିଶୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ।
ବଭୂଵ ତସ୍ମାଡିମ୍ଭାଚ୍ଚ ସର୍ଵାଧାରୋ ମହାଵିରାଟ୍
ସେଇ ଶିଶୁଠାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର ମହାବିରାଟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ସୁଯଜ୍ଞ ଉଵାଚ ଶାପୋ ମେ ଵରରୂପଶ୍ଚାପ୍ଯଭଵଦ୍ଭକ୍ତିକାରଣମ୍
ସୁୟଜ୍ଞ କହିଲେ: ମୋର ଶାପ ଭକ୍ତି ପାଇଁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଲା।
ସୁଦୁର୍ଲଭା ହରେର୍ଭକ୍ତିଃ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମଙ୍ଗଲା
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ମିଳିବା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ସେଠି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଥା ଭକ୍ତିର୍ମମ ଭଵେଚ୍ଛ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ପରମାତ୍ମନି 2.54.
ମୋ ପ୍ରତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ।
ନହ୍ଯମ୍ମଯାନି ତୀର୍ଥାନି ନ ଦେଵା ମୃଚ୍ଛିଲାମଯାଃ
ମୋ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, କିମ୍ବା ମାଟି ଓ ପାଥରରେ ତିଆରି ଦେବତାମାନେ,
ସର୍ଵେଷାମାଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜାତେର୍ଜାତିରୁତ୍ତମା
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରୋପାସକଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ଯିଏ କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ,
ତ୍ଵାଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମହାଜ୍ଞାନାର୍ଣଵଂ ପରମ୍
ତୁମେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନର ଏକ ବଡ଼ ସାଗର।
ଅଧୁନାଽହଂ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ତଵ ଶାପାନ୍ମହାମୁନେ
ଏବେ ମୁଁ, ମହାମୁନି, ତୁମର ଶାପରେ କୁଷ୍ଠରୋଗରେ ପୀଡିତ।
ସୁତପା ଉଵାଚ ସା ଚ ଯାନନୁଗୃହ୍ଣାତି ତେଭ୍ଯୋ ଭକ୍ତିଂ ଦଦାତି ଚ
ସୁତପା କହିଲେ: ଯିଏ ଦୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯାଂଶ୍ଚ ମାଯା ମୋହଯତି ତେଭ୍ଯସ୍ତାଂ ନ ଦଦାତି ଚ
ଯାହାକୁ ମାୟା ଭ୍ରମିତ କରେ, ସେମାନେ ଏହି ଭକ୍ତି ପାଉନଥାନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମମଯୀଂ ଶକ୍ତିଂ ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାମ୍
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି, ସେହି ଜୀବନର ଅଧିପତି ଦେବତା।
ଶୀଘ୍ରଂ ଯାସ୍ଯାସି ଗୋଲୋକଂ ତଦନୁଗ୍ରହସେଵଯା
ତାଙ୍କର କୃପାର ସେବା କରି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଗୋଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବ।
ଧ୍ଯାନସାଧ୍ଯଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ଭକ୍ତାଃ ସଂସେଵ୍ଯ ନିର୍ଗୁଣମ୍ 2.54.
ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ୍ୟ, ଦୁର୍ଲଭ ଉପାସ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନେ ନିର୍ଗୁଣକୁ ସେବନ୍ତି।
କୃପାମଯୀଂ ଚ ସଂସେଵ୍ଯ ଭକ୍ତା ଯାନ୍ତ୍ଯଚିରେଣ ଵୈ
କୃପାମୟୀଙ୍କୁ ସେବନ କରି, ଭକ୍ତମାନେ ଶୀଘ୍ର ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସହସ୍ରଵର୍ଷପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ପିବ
ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ପିଅ।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକକ୍ଲିନ୍ନା ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳରେ ଭିଜିଥାଏ,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ତାନି ତୀର୍ଥାନି ସାଗରେ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଚୈଵ ପାପଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ, ପାପ ଓ ରୋଗକୁ ନଶ୍ୟ କରେ।
ଵିପ୍ରୋ ମାନଵରୂପୀ ଚ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନବ ରୂପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦନ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ତସ୍ଯ ପୂଜନମ୍
ଏଭଳି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ବୁଭୁଜେ ରାଜା ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଶିଵେ
ଭକ୍ତିସହିତ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ଜଳ ଉପଭୋଗ କଲେ, ଶିବ।
ସଂଵତ୍ସରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵ୍ଯାଧିତୋ ନୃପଃ
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ରାଜା ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।