ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁକ୍ତଂ ସ୍ଵପୁତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରହଷ୍ଟୋଽଭୂତ୍ପ୍ରଜାପତିଃ
ନିଜ ପୁଅକୁ ମୁକ୍ତ ଦେଖି, ପ୍ରଜାପତି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଯତଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁପୁତ୍ରୋଽଯମତଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ମନୁଃ
ଏହିଠାରୁ, ସେ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ପୁଅ ଥିବାରୁ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ରାଜା ଵଦାନ୍ଯୋ ଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵସମୋ ମହାନ୍
ଏକ ଦାନଶୀଳ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା, ମହାନ ଏବଂ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ସମାନ।
ତୌ ତୃତୀଯୌ ଚତୁର୍ଥୌ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୌ ତାପସୋତ୍ତମୌ
ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ମନୁ, ଦୁହେଁ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ।
ଧର୍ମିଷ୍ଠାନାଂ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ ରୈଵତଃ ପଞ୍ଚମୋ ମନୁଃ 2.54.
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମନୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପଞ୍ଚମ ମନୁ ରେବତ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵଃ ସୂର୍ଯସୁତୋ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ସପ୍ତମୋ ମନୁଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ, ସପ୍ତମ ମନୁ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଥିଲେ।
ନଵମୋ ଦକ୍ଷସାଵର୍ଣିର୍ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ନବମ ମନୁ ହେଉଛନ୍ତି ଦକ୍ଷସାବର୍ଣି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ତତଶ୍ଚ ଧର୍ମସାଵର୍ଣିର୍ମନୁରେକାଦଶଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କ ପରେ ଧର୍ମସାବର୍ଣିଙ୍କୁ ଏକାଦଶ ମନୁ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ଜ୍ଞାନୀ ଚ ରୁଦ୍ରସାଵର୍ଣିର୍ମନୁଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଦଶଃ ସ୍ମୃତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ରୁଦ୍ରସାବର୍ଣି ଦ୍ୱାଦଶ ମନୁ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଚତୁର୍ଦଶୋ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଚନ୍ଦ୍ରସାଵର୍ଣିରେଵ ଚ
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମନୁ ହେଉଛନ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରସାବର୍ଣି, ଯିଏ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଓ ତପସ୍ବୀ।
ଚତୁର୍ଦଶେନ୍ଦ୍ରାଵଚ୍ଛିନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦିନମୁଚ୍ଯତେ
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୀମାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କାଲରାତ୍ରିଶ୍ଚ ସା ଜ୍ଞେଯା ଵେଦେଷୁ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତା
ଏହାକୁ 'କାଳରାତ୍ରି' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ସପ୍ତକଲ୍ପେ ଚିରଂଜୀଵୀ ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ
ସାତ କଳ୍ପରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମହାତପସ୍ବୀ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଥାନ୍ତି।
ଉତ୍ଥିତେନୈଵ ସହସା ସଙ୍କର୍ଷଣମୁଖାଗ୍ନିନା
ସେ ହଠାତ୍ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିଷ୍କ୍ରିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଉଠିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମରାତ୍ରିଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ପୁନଶ୍ଚ ସସୃଜେ ଵିଧିଃ 2.54.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁନିଥରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ତତ୍ର ଦଗ୍ଧା ନରାଦଯଃ
ସେଠାରେ ଦେବତା, ମନୁମାନେ ଓ ନାରଦ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ।
ଵର୍ଷଂ ଦ୍ଵାଦଶମାସୈଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମସମ୍ବନ୍ଧି ଚୈଵ ହି ଦୈନଂଦିନସ୍ତୁ ପ୍ରଲଯୋ ଵେଦେଷୁ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ବର୍ଷଟି ଦ୍ୱାଦଶ ମାସରୁ ଗଠିତ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ସଂପୃକ୍ତ; ପ୍ରତିଦିନ ଯେ ପ୍ରଳୟ ହୁଏ, ତାହା ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ମୋହରାତ୍ରିଶ୍ଚ ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵେଦଵିଦ୍ଭିଃ ପୁରାତନୈଃ
ପୁରାତନ ବେଦବିଦ୍ମାନେ ଏହାକୁ 'ମୋହରାତ୍ରି' ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ମନଵୋ ମାନଵାଦଯଃ
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ମନୁ ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ଲୋମଶଶ୍ଚ ପେଚକଶ୍ଚିରଜୀଵିନଃ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଲୋମଶ ଓ ପେଚକ ଦୀର୍ଘାୟୁ।
ନାଡୀଜଂଘୋ ବକଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେ ନଷ୍ଟାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ନାଡ଼ିଜଂଘ ଓ ବକା ସହିତ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଦଯସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଏଵଂ ଶତାବ୍ଦପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ପରମାଯୁଃ ପ୍ରଜାପତେଃ
ଏଭଳି, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁଷ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥାଏ।
ଦେଵମାତା ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦା ଧର୍ମ୍ମାଦଯସ୍ତଥା 2.54.
ଦେବମାତା ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦ, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ନାରାଯଣେ ପ୍ରଲୀନାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵସ୍ଥା ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ସଂସାରରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ଯେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶେଷରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭିତରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯେ ମହାଦେଵେ ପ୍ରଲୀନଃ ସ ତମୋ ଗୁଣଃ
ଯେ ଅନ୍ଧକାରର ଗୁଣ, ସେ ମହାଦେବ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟଙ୍କ ଭିତରେ ଲୟ ହୁଏ।
ନାରାଯଣସ୍ଯ ଶମ୍ଭୋଶ୍ଚ ମହାଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାରାୟଣ, ଶମ୍ଭୁ ଓ ମହାବିଷ୍ଣୁ ଏକାଟିଏ।
କୃଷ୍ଣୋ ନିମେଷରହିତୋ ନିର୍ଗୁଣଃ ପ୍ରକୃତେ ପରଃ
କୃଷ୍ଣ ଚକ୍ଷୁର ଏକ ଝପକିଓ ପାରେ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ଗୁଣରହିତ ଓ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ।
ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ଚାଦ୍ଯନ୍ତରହିତସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ଗୁଣରହିତ, ଚିରନ୍ତନ ଓ ଆରମ୍ଭ ଶେଷ ନଥିବା, ସେଠାରେ—
ଷଷ୍ଟିଦଣ୍ଡାତ୍ମିକାସ୍ତସ୍ଯା ଵାସରଶ୍ଚ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ତାଙ୍କର ଏକ ଦିନ ଷଷ୍ଟି ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଗଣାଯାଏ।