ନୃପସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ମହାମୁନି ହସିପକାଇଲେ।
ଅତିଥିରୁଵାଚ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସୁତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵତ୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍
ଅତିଥି କହିଲେ: କଶ୍ୟପଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଚାହିଁଥିବା ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତେଷୁ ତ୍ଵଷ୍ଟା ମହାଜ୍ଞାନୀ ଚକାର ପରମଂ ତପଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ନାମକ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ସିଷେଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥଂ ଚ ଦେଵଦେଵଂ ହରିଂ ପରମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ ହରିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ତତୋ ବଭୂଵ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ତପୋଧନଃ
ତାପରେ ତପସ୍ୟାର ଧନୀ, ତେଜସ୍ବୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାତାମହେଭ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତଵନ୍ତଂ ଘୃତାହୁତିମ୍
ସେ ନିଜ ମାମାମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ଯ ତନଯୋ ଵିରୂପୋ ମତ୍ପିତା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ପୁଅ ବିରୂପ ମୋର ବାପା।
ମହାଦେଵୋ ମମ ଗୁରୁର୍ଵିଦ୍ଯାଜ୍ଞାନମନୁପ୍ରଦଃ
ମହାଦେବ ମୋର ଗୁରୁ, ସେ ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଚିନ୍ତଯାମି ପାଦାବ୍ଜଂ ନ ମେ ଵାଞ୍ଛା ଽସ୍ତି ସମ୍ପଦି 2.53.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ମୋତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ।
ତେନ ଦତ୍ତଂ ନ ଗୃହ୍ଣାମି ଵିନା ତତ୍ସେଵନଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କ ସେବା ବିନା ଯେଉଁ ଦାନ ମିଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶୁଭ ଦେଖି ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ।
ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵହିତଂ ମିଥ୍ଯାଭ୍ରମମେଵ ତୁ ନଶ୍ଵରମ୍
ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେ ସବୁ ମିଥ୍ୟା ଭ୍ରମ ଓ ନଶ୍ୱର।
ନ ମନ୍ଯେ ଜଲରେଖେତି ନୃପତ୍ଵଂ କେନ ଗଣ୍ଯତେ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଜଳରେ ଆଙ୍କା ରେଖା ପରି ଅମୂଲ୍ୟ ଭାବେ ଭାବେ ନାହିଁ।
ଲାଲସାଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ତେ ସଂପ୍ରାପଯିତୁମାଗତଃ
ମୁଁ ତୁମେ ଭିତରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଜଗାଇବାକୁ ଆସିଛି।
ସମୁଦ୍ଧୃତଶ୍ଚ ପତିତୋ ଘୋରେ ନିମ୍ନେ ଭଵାର୍ଣଵେ
ଯେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ସେଉଁଠାରୁ ଉଠାଯାଏ।
ତେ ପୁନନ୍ତ୍ଯୁରୁକାଲେନ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନାତ୍
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନେ ସମୟ ଅନୁସାରେ, କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ଅନ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ପୁତ୍ରେ ନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ଵନଂ ଦ୍ରୁତମ୍
ପୁଅଙ୍କ ହାତରେ ତୁମ ପ୍ରିୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଦୟାଳୁ, ତୁରନ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଅ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଭଜ ରାଧେଶଂ ପରମାତ୍ମା ନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମାତ୍ମା, ପ୍ରଣମ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ଦିକ୍ପାଲାଶ୍ଚ ଦିଗୀଶାଶ୍ଚ ଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯେଵାସ୍ଯ ମାଯଯା ।। 2.53.
ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଓ ଦିଗ୍ନାୟକମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ନିଶାପତିଃ ଶଶୀ ଶଶ୍ଵତ୍ସସ୍ଯସୁସ୍ନିଗ୍ଧତାକରଃ
ରାତିର ନାଥ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସଦା ଶସ୍ୟ ପାଇଁ ମୃଦୁ ପୋଷଣ ଦେଇଥାଏ।
କାଲେ ଵର୍ଷତି ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚ କାଲତଃ
ଠିକ୍ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜଳାଇଥାଏ।
କାଲଃ ସଂହରତେ କାଲେ କାଲେ ସୃଜତି ପାତି ଚ
କାଳ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ସଂହାର କରେ, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନ କରେ।
ସ୍ଵଦେଶେ ପର୍ଵତାଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵାଃ ପାତାଲାଃ ସ୍ଵଦେଶତଃ
ପାହାଡ଼ମାନେ ନିଜ ଦେଶରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପାତାଳ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି।
ଶୈଲସାଗରସଂଯୁକ୍ତାଃ ପାତାଲାଃ ସପ୍ତ ଚୈଵ ହି
ସପ୍ତ ପାତାଳ ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଛି।
ସନ୍ତ୍ଯେଵ ପ୍ରତିଵିଧ୍ଯଣ୍ଡେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଆପାତାଲାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଡିମ୍ବରୂପକମ୍
ପାତାଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଡିମ୍ବ ଆକାରରେ ଅଛି।
ନାଭିପଦ୍ମେ ଵିରାଡ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ଜଲଶାଯିନଃ
ବିଶ୍ୱର ଶୟୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭିରେ ଥିବା ପଦ୍ମରେ ଏହି ଛୋଟ ବିଷ୍ଣୁ ଜଳ ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ସୋଽପି ଶଯାନସ୍ସ୍ଯାଜ୍ଜଲତଲ୍ପେ ସୁଵିପ୍ଲୁତେ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିଶାଳ ଜଳ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
କାଲଭୀତଶ୍ଚ କାଲେଶଂ କୃଷ୍ଣମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ ।। । ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ଲୋମକୂପସାଧାରଃ ସୋଽସ୍ତି ଵିସ୍ତୃତେ 2.53.
ସେ କାଳକୁ ଭୟ କରି, କାଳର ନାଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି; ସେ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ଲୋମକୁପରେ ସାଧାରଣ ଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛନ୍ତି।
ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ଗାତ୍ରଲୋମ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନାଂ ଚ ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ଲୋମରୁ ବହୁତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହାଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାକୃତିକଃ ସୋଽପି ଡିମ୍ବୋଦ୍ଭଵଃ ସଦା
ମହାବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଡିମ୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାକୃତିକ ସ୍ୱଭାବର।