ଅତିଥିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାଽପି କିଂ ଚକାର ତଦା ପ୍ରଭୋ
କିମ୍ବା ସେ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତିଥି କଣ କରିଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ?
ମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପ୍ରେରିତଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠେନ ଧର୍ମିଷ୍ଠେନ ପୁରୋଧସା
ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ,
ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପାଦଯୋର୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ
ସେ ରାଜା ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସସ୍ମିତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତମନ୍ଯୁଂ କୃପାମଯମ୍
ହସୁଥିବା, କ୍ରୋଧ ଛାଡି ଦୟାମୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି,
ରାଜୋଵାଚ କିଂନାମା ଵାଽପି ତଦ୍ବ୍ରୂହି କ୍ଵ ଵାସଃ କଥମାଗତଃ
ରାଜା ପଚାରିଲେ: ଆପଣଙ୍କ ନାମ କଣ? କେଉଁଠି ବସନ୍ତି? କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, କହନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରରୂପୀ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୂଢଃ କପଟମାନୁଷଃ
ଆପଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲୁଚିଥିବା, ମାନବ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ।
କୋ ଵା ଗୁରୁସ୍ତେ ଭଗଵନ୍ନିଷ୍ଟଦେଵଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଆପଣଙ୍କ ଗୁରୁ କିଏ, ଏବଂ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଭଗବନ୍?
ଗୃହାଣ ରାଜ୍ଯଂ ନିଖିଲମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କୋଶମେଵ ଚ
ମୋ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ, ଧନ-ଦୌଳତ, ଭଣ୍ଡାର ଓ ସମ୍ପଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ସପ୍ତସାଗରସଂଯୁକ୍ତାଂ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଂ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ 2.53.
ସାତ ସାଗର ଓ ସାତ ଦ୍ୱୀପ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆପଣ ଶାସନ କରନ୍ତୁ।
ମଯା ଭୃତ୍ଯେନ ଶାଧି ତ୍ଵଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵ ଭାରତେ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଭାବେ ରହିବି, ଆପଣ ଭାରତର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉନ୍ତୁ।
ନୃପସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ମହାମୁନି ହସିପକାଇଲେ।
ଅତିଥିରୁଵାଚ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସୁତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵତ୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍
ଅତିଥି କହିଲେ: କଶ୍ୟପଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଚାହିଁଥିବା ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତେଷୁ ତ୍ଵଷ୍ଟା ମହାଜ୍ଞାନୀ ଚକାର ପରମଂ ତପଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ନାମକ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ସିଷେଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥଂ ଚ ଦେଵଦେଵଂ ହରିଂ ପରମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ ହରିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ତତୋ ବଭୂଵ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ତପୋଧନଃ
ତାପରେ ତପସ୍ୟାର ଧନୀ, ତେଜସ୍ବୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାତାମହେଭ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତଵନ୍ତଂ ଘୃତାହୁତିମ୍
ସେ ନିଜ ମାମାମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ଯ ତନଯୋ ଵିରୂପୋ ମତ୍ପିତା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ପୁଅ ବିରୂପ ମୋର ବାପା।
ମହାଦେଵୋ ମମ ଗୁରୁର୍ଵିଦ୍ଯାଜ୍ଞାନମନୁପ୍ରଦଃ
ମହାଦେବ ମୋର ଗୁରୁ, ସେ ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଚିନ୍ତଯାମି ପାଦାବ୍ଜଂ ନ ମେ ଵାଞ୍ଛା ଽସ୍ତି ସମ୍ପଦି 2.53.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ମୋତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ।
ତେନ ଦତ୍ତଂ ନ ଗୃହ୍ଣାମି ଵିନା ତତ୍ସେଵନଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କ ସେବା ବିନା ଯେଉଁ ଦାନ ମିଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶୁଭ ଦେଖି ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ।
ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵହିତଂ ମିଥ୍ଯାଭ୍ରମମେଵ ତୁ ନଶ୍ଵରମ୍
ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେ ସବୁ ମିଥ୍ୟା ଭ୍ରମ ଓ ନଶ୍ୱର।
ନ ମନ୍ଯେ ଜଲରେଖେତି ନୃପତ୍ଵଂ କେନ ଗଣ୍ଯତେ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଜଳରେ ଆଙ୍କା ରେଖା ପରି ଅମୂଲ୍ୟ ଭାବେ ଭାବେ ନାହିଁ।
ଲାଲସାଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ତେ ସଂପ୍ରାପଯିତୁମାଗତଃ
ମୁଁ ତୁମେ ଭିତରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଜଗାଇବାକୁ ଆସିଛି।
ସମୁଦ୍ଧୃତଶ୍ଚ ପତିତୋ ଘୋରେ ନିମ୍ନେ ଭଵାର୍ଣଵେ
ଯେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ସେଉଁଠାରୁ ଉଠାଯାଏ।
ତେ ପୁନନ୍ତ୍ଯୁରୁକାଲେନ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନାତ୍
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନେ ସମୟ ଅନୁସାରେ, କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ଅନ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ପୁତ୍ରେ ନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ଵନଂ ଦ୍ରୁତମ୍
ପୁଅଙ୍କ ହାତରେ ତୁମ ପ୍ରିୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଦୟାଳୁ, ତୁରନ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଅ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଭଜ ରାଧେଶଂ ପରମାତ୍ମା ନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମାତ୍ମା, ପ୍ରଣମ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ଦିକ୍ପାଲାଶ୍ଚ ଦିଗୀଶାଶ୍ଚ ଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯେଵାସ୍ଯ ମାଯଯା ।। 2.53.
ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଓ ଦିଗ୍ନାୟକମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ନିଶାପତିଃ ଶଶୀ ଶଶ୍ଵତ୍ସସ୍ଯସୁସ୍ନିଗ୍ଧତାକରଃ
ରାତିର ନାଥ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସଦା ଶସ୍ୟ ପାଇଁ ମୃଦୁ ପୋଷଣ ଦେଇଥାଏ।
କାଲେ ଵର୍ଷତି ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚ କାଲତଃ
ଠିକ୍ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜଳାଇଥାଏ।