ଗତେ ପ୍ରାକୃତିକେ ଘୋରେ ମହତି ପ୍ରଲଯେ ତଥା
ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରଳୟ ଆସେ,
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଚ କୃମିର୍ଭଵେତ୍
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମଳରେ କୀଟ ହୁଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଶୁଦ୍ଧଶ୍ଚ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ନପୁଂସକଃ
ସାତ ଜନ୍ମରେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କୁଷ୍ଠରୋଗ ଓ ନପୁଂସକତାରେ ପୀଡିତ।
ଲବ୍ଧ୍ଵୈଵଂ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ମହାପାପୀ ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ ।। 2.52.
ଏଭଳି ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମହାପାପୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ମୁନଯ ଊଚୁଃ ଏଭିସ୍ତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ଦୋଷୋଽପ୍ଯତିଥୀନାଂ ପରାଭଵେ
ମୁନିମାନେ କହିଲେ: ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଲେ ଏହିପରି ଦୋଷ ହୁଏ।
ପ୍ରଣାମଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରଂ ଗୃହଂ ପ୍ରାପଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଘରକୁ ଆଣିବା।
ଵନଂ ଗଚ୍ଛ ମହାରାଜ ତପସ୍ଯାଂ କୁରୁ ସତ୍ଵରମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ ବନକୁ ଯାଅ ଓ ଶୀଘ୍ର ତପସ୍ୟା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ସ୍ଵମନ୍ଦିରମ୍
ଏପରି କହି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦାନ୍ତର୍ଗତହରଗୌରୀସଂଵାଦେ ରାଧୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁଯଜ୍ଞୋପାଖ୍ଯାନେ କର୍ମଵିପାକୋ ନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ମହାପୁରାଣ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତର ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ହର ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ସଂବାଦ, ତାହାର ଭିତରେ ରାଧା ଉପାଖ୍ୟାନ ଓ ସୁଯଜ୍ଞ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'କର୍ମର ଫଳ' ନାମକ ବାଉନ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କିଂ ଚକାର ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବ୍ରହ୍ମଶାପେନ ଵିହ୍ଵଲଃ
ଶ୍ରୀପାର୍ବତୀ ପଚାରିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ରାଜା କଣ କରିଥିଲେ?
ଅତିଥିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାଽପି କିଂ ଚକାର ତଦା ପ୍ରଭୋ
କିମ୍ବା ସେ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତିଥି କଣ କରିଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ?
ମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପ୍ରେରିତଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠେନ ଧର୍ମିଷ୍ଠେନ ପୁରୋଧସା
ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ,
ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପାଦଯୋର୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ
ସେ ରାଜା ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସସ୍ମିତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତମନ୍ଯୁଂ କୃପାମଯମ୍
ହସୁଥିବା, କ୍ରୋଧ ଛାଡି ଦୟାମୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି,
ରାଜୋଵାଚ କିଂନାମା ଵାଽପି ତଦ୍ବ୍ରୂହି କ୍ଵ ଵାସଃ କଥମାଗତଃ
ରାଜା ପଚାରିଲେ: ଆପଣଙ୍କ ନାମ କଣ? କେଉଁଠି ବସନ୍ତି? କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, କହନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରରୂପୀ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୂଢଃ କପଟମାନୁଷଃ
ଆପଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲୁଚିଥିବା, ମାନବ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ।
କୋ ଵା ଗୁରୁସ୍ତେ ଭଗଵନ୍ନିଷ୍ଟଦେଵଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଆପଣଙ୍କ ଗୁରୁ କିଏ, ଏବଂ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଭଗବନ୍?
ଗୃହାଣ ରାଜ୍ଯଂ ନିଖିଲମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କୋଶମେଵ ଚ
ମୋ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ, ଧନ-ଦୌଳତ, ଭଣ୍ଡାର ଓ ସମ୍ପଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ସପ୍ତସାଗରସଂଯୁକ୍ତାଂ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଂ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ 2.53.
ସାତ ସାଗର ଓ ସାତ ଦ୍ୱୀପ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆପଣ ଶାସନ କରନ୍ତୁ।
ମଯା ଭୃତ୍ଯେନ ଶାଧି ତ୍ଵଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵ ଭାରତେ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଭାବେ ରହିବି, ଆପଣ ଭାରତର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉନ୍ତୁ।
ନୃପସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ମହାମୁନି ହସିପକାଇଲେ।
ଅତିଥିରୁଵାଚ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସୁତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵତ୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍
ଅତିଥି କହିଲେ: କଶ୍ୟପଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଚାହିଁଥିବା ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତେଷୁ ତ୍ଵଷ୍ଟା ମହାଜ୍ଞାନୀ ଚକାର ପରମଂ ତପଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ନାମକ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ସିଷେଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥଂ ଚ ଦେଵଦେଵଂ ହରିଂ ପରମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ ହରିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ତତୋ ବଭୂଵ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ତପୋଧନଃ
ତାପରେ ତପସ୍ୟାର ଧନୀ, ତେଜସ୍ବୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାତାମହେଭ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତଵନ୍ତଂ ଘୃତାହୁତିମ୍
ସେ ନିଜ ମାମାମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ଯ ତନଯୋ ଵିରୂପୋ ମତ୍ପିତା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ପୁଅ ବିରୂପ ମୋର ବାପା।
ମହାଦେଵୋ ମମ ଗୁରୁର୍ଵିଦ୍ଯାଜ୍ଞାନମନୁପ୍ରଦଃ
ମହାଦେବ ମୋର ଗୁରୁ, ସେ ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଚିନ୍ତଯାମି ପାଦାବ୍ଜଂ ନ ମେ ଵାଞ୍ଛା ଽସ୍ତି ସମ୍ପଦି 2.53.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ମୋତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ।
ତେନ ଦତ୍ତଂ ନ ଗୃହ୍ଣାମି ଵିନା ତତ୍ସେଵନଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କ ସେବା ବିନା ଯେଉଁ ଦାନ ମିଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶୁଭ ଦେଖି ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ।