ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯଂ ଯୋ ଦଦାତି କାମାତ୍କ୍ରୋଧାତ୍ତଥା ଭଯାତ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଅଭିଲାଷ, କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଭୟରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ,
ପୁଣ୍ଯମାତ୍ରଂ ଚାପି ରାଜନ୍ଯୋ ହନ୍ତି ସ କୃତଘ୍ନକଃ
ଏବଂ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଯଦି ପୁଣ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେ କୃତଘ୍ନ ।
ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯଂ ପାକ୍ଷିକଂ ଵା ଭାରତେ ଵକ୍ତି ଯୋ ନୃପ
ରାଜା, ଭାରତରେ ଯେଉଁଠି କେହି ମିଥ୍ୟା କିମ୍ବା ଅଂଶିକ ସାକ୍ଷ୍ୟ କହେ,
ସନ୍ତତଂ ଵେଷ୍ଟିତଃ ସର୍ପୈର୍ଭୀତୋ ଵୈ ଭକ୍ଷିତସ୍ତଥା 2.52.
ସେ ସଦା ସର୍ପରେ ଘେରାଯାଇଥାଏ, ଭୟଭିତ ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୁଏ ।
କୃକଲାସୋ ଭଵେତ୍ତତ୍ର ଭାରତେ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ଭାରତରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୃକଳାସ ହୋଇଯାଏ ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ଵୈ ଵୃକ୍ଷଶ୍ଚ ମହାରଣ୍ଯେ ତୁ ଶାଲ୍ମଲିଃ
ତାପରେ ସେ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶାଲମଳୀ ଗଛ ହୋଇଯାଏ ।
ଆସ୍ତୀକ ଉଵାଚ ନରାଣାଂ ମାତୃଗମନେ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଆସ୍ତୀକ କହିଲେ — ପୁରୁଷମାନେ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିଲେ, ତାହାର ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ ।
ଭାରତେ ଚ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଟ ଯୋ ଦୋଷୋ ମାତୃଗାମିନାମ୍
ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାରତରେ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର କେଉଁ ଦୋଷ ଅଛି ?
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାସ୍ତାଵଦେଵ ସ୍ଯାଦ୍ଦୋଷଃ ଶୂଦ୍ରେଣ ମୈଥୁନେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁଠି ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ମିଳନ କରେ, ସେହିପରି ଦୋଷ ଅଛି ।
ସଗର୍ଭଭ୍ରାତୃପତ୍ନୀନା ଭଗିନୀନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଗର୍ଭବତୀ ଭାଉଜ ଓ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦୋଷ ଅଛି ।
ଯଃ କରୋତି ମହାପାପୀ ଚୈତାଭିଃ ସହ ମୈଥୁନମ୍
ଯେଉଁଠି ଏକ ଭୟଙ୍କର ପାପୀ ଏହି ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନ କରେ,
ନାଧିକାରୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ସୂର୍ଯ୍ଯମଣ୍ଡଲଦର୍ଶନେ
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଣ୍ଡଳ ଦେଖିବାର ଅଧିକାର ନାହିଁ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଜଲଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ତଥା
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦର ଜଳ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଦୈଵଂ ଗୁରୁଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ ନମସ୍କର୍ତୁଂ ନ ଚାର୍ହତି 2.52.
ସେ ଦେବତା, ଗୁରୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାର ଅଧିକାର ନାହିଁ।
ଦେଵତାଃ ପିତରୋ ଵିପ୍ରା ନୈଵ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସପ୍ତରାତ୍ରଂ ହ୍ଯୁପଵସେଦ୍ଦୈଵସ୍ପର୍ଶାତ୍ତଥା ଦ୍ଵିଜଃ
ଏପରି ଦେବତାଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ପରେ ଦ୍ୱିଜ ଜନେ ସାତ ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ପାପାତ୍ପତିତୋ ଦେଶଃ କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣୋ ଯଥା
ଏହି ପାପର ଫଳରେ ଦେଶ ଅପତିତ ହୁଏ, ଯେପରି କନ୍ୟା ବିକ୍ରୟ କରିଥିବା ଲୋକର ଦେଶ।
ନୃଣାଂ ଚ ତତ୍ସମଂ ପାପଂ ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପାପ ସମାନ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦିଵାନିଶଂ ଭ୍ରମେତ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରାଵର୍ତ୍ତଂ ନିରନ୍ତରମ୍
ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ଏଠାରେ ଚକ୍ରବାତରେ ଅନ୍ତହିନ ଭାବେ ଭମିବା କରେ।
ଏଵଂ ନିତ୍ଯଂ ମହାପାପୀ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନିରଯଯାତନାମ୍
ଏଭଳି ମହାପାପୀ ସଦା ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ଗତେ ପ୍ରାକୃତିକେ ଘୋରେ ମହତି ପ୍ରଲଯେ ତଥା
ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରଳୟ ଆସେ,
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଚ କୃମିର୍ଭଵେତ୍
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମଳରେ କୀଟ ହୁଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଶୁଦ୍ଧଶ୍ଚ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ନପୁଂସକଃ
ସାତ ଜନ୍ମରେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କୁଷ୍ଠରୋଗ ଓ ନପୁଂସକତାରେ ପୀଡିତ।
ଲବ୍ଧ୍ଵୈଵଂ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ମହାପାପୀ ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ ।। 2.52.
ଏଭଳି ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମହାପାପୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ମୁନଯ ଊଚୁଃ ଏଭିସ୍ତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ଦୋଷୋଽପ୍ଯତିଥୀନାଂ ପରାଭଵେ
ମୁନିମାନେ କହିଲେ: ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଲେ ଏହିପରି ଦୋଷ ହୁଏ।
ପ୍ରଣାମଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରଂ ଗୃହଂ ପ୍ରାପଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଘରକୁ ଆଣିବା।
ଵନଂ ଗଚ୍ଛ ମହାରାଜ ତପସ୍ଯାଂ କୁରୁ ସତ୍ଵରମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ ବନକୁ ଯାଅ ଓ ଶୀଘ୍ର ତପସ୍ୟା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ସ୍ଵମନ୍ଦିରମ୍
ଏପରି କହି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦାନ୍ତର୍ଗତହରଗୌରୀସଂଵାଦେ ରାଧୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁଯଜ୍ଞୋପାଖ୍ଯାନେ କର୍ମଵିପାକୋ ନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ମହାପୁରାଣ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତର ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ହର ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ସଂବାଦ, ତାହାର ଭିତରେ ରାଧା ଉପାଖ୍ୟାନ ଓ ସୁଯଜ୍ଞ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'କର୍ମର ଫଳ' ନାମକ ବାଉନ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କିଂ ଚକାର ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବ୍ରହ୍ମଶାପେନ ଵିହ୍ଵଲଃ
ଶ୍ରୀପାର୍ବତୀ ପଚାରିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ରାଜା କଣ କରିଥିଲେ?