ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାପାପୀ ସୂକରଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ 2.51.
ତାପରେ ସେ ଏକ ମହାପାପୀ ହୋଇ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ମହାଘୋରେ କୁମ୍ଭୀପାକେ ଵସେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ବସିବାକୁ ପଡ଼େ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାପାପୀ ଵିଷ୍ଠାକୀଟଃ ଶତାବ୍ଦକମ୍
ତାପରେ ସେ ଏକ ମହାପାପୀ ହୋଇ, ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳର କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ରାଜୋଵାଚ କୃତଘ୍ନଃ କତିଧା ପ୍ରୋକ୍ତଃ କେଷୁ କୋ ଦୋଷ ଏଵ ଚ
ରାଜା ପଚାରିଲେ: କୃତଘ୍ନ କେତେ ପ୍ରକାରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, କେଉଁ କେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ କଣ ଦୋଷ ଅଛି?
ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗ ଉଵାଚ ସର୍ଵଃ ପ୍ରତ୍ଯେକଦୋଷେଣ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଫଲମଶ୍ନୁତେ
ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ କହିଲେ: ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୋଷ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
କୃତେ ସତ୍ଯେ ଚ ପୁଣ୍ଯେ ଚ ସ୍ଵଧର୍ମେ ତପସି ସ୍ଥିତେ
ଯେବେ ଲୋକେ ସତ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ, ନିଜ ଧର୍ମ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼ ରହନ୍ତି,
ଗୁରୁକୃତ୍ଯେ ଦେଵକୃତ୍ଯେ କାମ୍ଯକୃତ୍ଯେ ଦ୍ଵିଜାର୍ଚନେ
ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଇଚ୍ଛିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପୂଜାରେ,
ଏତାନ୍ଯୋ ହନ୍ତି ପାପିଷ୍ଠଃ ସ କୃତଘ୍ନ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଯିଏ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେହି ପାପୀକୁ 'କୃତଘ୍ନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯାନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ନରକାଂସ୍ତେ ଚ ଯାନ୍ତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପାପିନଃ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସୁଯଜ୍ଞ ଉଵାଚ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ମେ ପ୍ରଭୋ 2.51.
ସୁଯଜ୍ଞ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଏକେକରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
କାତ୍ଯାଯନ ଉଵାଚ ସ କୃତଘ୍ନଃ କାଲସୂତ୍ରେ ଵସେଦେଵ ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍
କାତ୍ୟାୟନ କହିଲେ: ସେହି କୃତଘ୍ନ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳସୂତ୍ର ନରକରେ ବସିଥାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ କାକଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ପେଚକଃ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉଁ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିଲିକା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଶ୍ରୀସନନ୍ଦନ ଉଵାଚ ସ କୃତଘ୍ନସ୍ତପ୍ତସୂର୍ମ୍ଯାଂ ଵସତ୍ଯେଵ ଯୁଗତ୍ରଯମ୍
ଶ୍ରୀସନନ୍ଦନ କହିଲେ: ସେହି କୃତଘ୍ନ ତିନି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାପିତ ତରଙ୍ଗରେ ବସିଥାଏ।
ପଞ୍ଚଜନ୍ମସୁ ମଣ୍ଡୂକସ୍ତ୍ରିଷୁ ଜନ୍ମସୁ କର୍କଟଃ
ସେ ପାଞ୍ଚ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଉଲି ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଙ୍କଡ଼ା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ସନାତନ ଉଵାଚ ଅତର୍ପଯଂଶ୍ଚ ଯଃ ସ୍ନାତି ଵିଷ୍ଣୁନୈଵେଦ୍ଯଵର୍ଜିତଃ
ସନାତନ କହିଲେ: ଯିଏ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଛାଡ଼ି ଏବଂ ଅତିଥିମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉନାହିଁ, ସେଇ ନହାଏ,
ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଵିହୀନଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରଵିହୀନକଃ
ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଓ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ବିନା ଯିଏ ରହେ,
ଶିଵରାତ୍ରୌ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଦିନେ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶିବରାତ୍ରି କିମ୍ବା ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ଦିନରେ ଖାଇଥାଏ—
କୁମ୍ଭୀପାକେ ଵସତ୍ଯେଵ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନାମକ ନରକରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବାଯାଏଁ ରହିଥାଏ।
ଶତଜନ୍ମନି ଗୃଧ୍ରଶ୍ଚ ଶତଜନ୍ମନି ସୂକରଃ
ସେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ର ହୁଏ, ଏବଂ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂକର ହୁଏ।
ତତୋ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମ ସପ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵୃଷଵାହକଃ ।। 2.51.
ତାପରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଷ ଚାଳିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା ସପ୍ତଜନୌ ଭାରତେ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ପୁନି ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତରେ ଦ୍ୱିଜ ହୋଇ ନିମ୍ନଜାତି ଜନନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ।
ପୁନଃ ପୁନଃ ପାପଯୋନିଂ ନରକଂ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ପୁଣି ପୁଣି ସେ ପାପୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ପୁଣି ପୁଣି ନରକରେ ପଡ଼ୁଛି।
ପଞ୍ଚଜନ୍ମସୁ ମଣ୍ଡୂକୋ ଭଵେଚ୍ଛୁଦ୍ଧସ୍ତତଃ କ୍ରମାତ୍
ପାଞ୍ଚଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବାଉଲି ହୁଏ, ତାପରେ ଦେଖାଦେଖି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସୁଯଜ୍ଞ ଉଵାଚ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନଭୋଜନେ ଵାଽପି ଶୂଦ୍ରସ୍ତ୍ରୀଗମନେଽପି ଚ
ସୁଯଜ୍ଞ କହିଲେ: ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ମିଶିବାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦୋଷ କଣ?
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ କୋ ଦୋଷୋ ଵୃଷାଣାଂ ଵାହନେ ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୃଷ ଚାଳିଲେ କି ଦୋଷ ଅଛି?
ପରାଶର ଉଵାଚ ଅସିପତ୍ରେ ଵସତ୍ଯେଵ ଯୁଗାନାମେକସପ୍ତତିଃ
ପରାଶର କହିଲେ: ସେ ଏକାଏକାଉଣ୍ଠି ସତତରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସିପତ୍ର ନରକରେ ରହେ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ଗର୍ଦଭଶ୍ଚ ମୂଷିକଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ତାପରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଗଧା ଏବଂ ଉଠୁରା ହୁଏ।
ଜରତ୍କାରୁରୁଵାଚ ସ କୃତଘ୍ନ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧୋ ଭାରତେ ନୃପ
ଜରତ୍କାରୁ କହିଲେ: ସେ କୃତଘ୍ନ ଭାବେ ଭାରତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ପାପଂ ତନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵୃଷତାଡନେ
ବୃଷକୁ ମାଡ଼ିବା ପାପ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ।
ସୂର୍ଯ୍ଯାତପେ ଵାହଯେଦ୍ଯଃ କ୍ଷୁଧିତଂ ତୃଷ୍ଟିତଂ ଵୃଷମ୍ 2.51.
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଭୋକା କିମ୍ବା ତରସିଥିବା ବୃଷକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଚାଳାଏ—