କଥଂ ଦଦର୍ଶ ତାଂ ଦେଵୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପୁରା ସତୀମ୍
ସେ ଦେବତା କିପରି ପୂର୍ବେ ସତୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ?
କଥଂ ତ୍ରିଜଗତାଂ ଧାତା ତସ୍ମୈ ତତ୍କଵଚଂ ଦଦୌ
ତିନି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କିପରି ସେଠିଏ ତାଙ୍କୁ ସେଇ କବଚ ଦେଇଥିଲେ?
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମଜସ୍ତପସ୍ଵୀ ଚ ଶତରୂପାପତିଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ଶତରୂପାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସେଇ ପ୍ରଭୁ।
ଉତ୍ତାନପାଦସ୍ତତ୍ପୁତ୍ରସ୍ତତ୍ପୁତ୍ରୋ ଧ୍ରୁଵ ଏଵ ଚ
ଉତ୍ତାନପାଦ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି ଧ୍ରୁବ।
ଉତ୍କଲସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ଉତ୍କଳ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ସର୍ଵାଣି ରତ୍ନପାତ୍ରାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା
ସେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନପାତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ରାଜା ଯଜ୍ଞାନ୍ତେ ସ ମହୋତ୍ସଵେ 2.50.
ଯଜ୍ଞର ଶେଷରେ, ଏହି ମହାଉତ୍ସବରେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ସୁଯଜ୍ଞଂ ନାମ ନୃପତିଂ ଚକାର ସୁରସଂସଦି
ଦେବମଣ୍ଡଳର ସଭାରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ 'ସୁଯଜ୍ଞ' ନାମରେ ପରିଚିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅନ୍ନଦାତା ରତ୍ନଦାତା ଦାତା ଵୈ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ସେ ଖାଦ୍ୟଦାତା, ରତ୍ନଦାତା, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଦାତା ଥିଲେ।
ନିତ୍ଯଂ ଦଦୌ ସ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମୁଦାଯୁକ୍ତଃ ସଦକ୍ଷିଣମ୍
ସେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିଲେ, ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ।
ସୁପକ୍ଵାନି ଚ ମାଂସାନି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପାର୍ଵତି
ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ରନ୍ଧା ମାଂସ ଦେଉଥିଲେ।
ଚୋଷ୍ଯୈଶ୍ଚର୍ଵ୍ଯୈର୍ଲେହ୍ଯପେଯୈରତିତୃପ୍ତଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଭଜା, ଚବାଇବା, ଲେପିବା ଏବଂ ପିଇବା ଖାଦ୍ୟରେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ।
ପୂର୍ଣମନ୍ନଂ ଚ ସୂପାକ୍ତଂ ସଗଵ୍ଯଂ ମାଂସଵର୍ଜିତମ୍
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୋଜନ, ଡାଲି ଓ ଘିଅ ଦେଇ, କିନ୍ତୁ ମାଂସ ବିନା ଦେଉଥିଲେ।
ନ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସୁଯଜ୍ଞଂ ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତତ୍ପିତୄଂଶ୍ଚ ତେ
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସୁଯଜ୍ଞଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ ନାହିଁ, ବରଂ ତାଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଚକ୍ରୁଃ ସୁଭୋଜନଂ ଵିପ୍ରାଶ୍ଚାତିତୃପ୍ତାଶ୍ଚ ସୁନ୍ଦରି
ବିପ୍ରମାନେ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଲେ ଏବଂ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେମାନେ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଵୃଷଲେଭ୍ଯୋ ଦଦୁଃ କିଞ୍ଚିତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ପଥି ଚ ତତ୍ଯଜୁଃ
ସେମାନେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନେଙ୍କୁ କିଛି ଦେଲେ ଏବଂ ରାସ୍ତାରେ କିଛି ଛାଡିଦେଲେ।
ତଥାପ୍ଯୁର୍ଵରିତଂ ତତ୍ର ଚାନ୍ନରାଶିସହସ୍ରକମ୍ ।। 2.50.
ତଥାପି ସେଠାରେ ହଜାର ଖାଦ୍ୟର ଢେର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରସଂକ୍ଲୃପ୍ତଚ୍ଛତ୍ରକୋଟିସମନ୍ଵିତେ
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ସଜିଥିବା ଛତା ଓ ଅନେକ ଛତା ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଚନ୍ଦନାଦିସୁସଂସୃଷ୍ଟେ ରମ୍ଯେ ଚନ୍ଦନପଲ୍ଲଵୈଃ
ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ମିଶାଯାଇଥିବା, ଚନ୍ଦନପତ୍ରରେ ସଜାଯାଇଥିବା ଏକ ମନୋହର ସ୍ଥାନ ଥିଲା।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀଵନସିନ୍ଦୂରସଂସ୍କୃତେ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଓ ବନସିନ୍ଧୂର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା।
ମୁନିନାରଦମନ୍ଵାଦିବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାନ୍ଵିତେ
ମୁନି ନାରଦ, ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ରୂକ୍ଷୋ ମଲିନଵାସାଶ୍ଚ ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୌଷ୍ଠତାଲୁକଃ
କଠୋର, ମେଳାପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ମୁଁହ ଥିଲେ।
ରାଜାନମାଶିଷଂ ଚକ୍ରେ ସସ୍ମିତଃ ସମ୍ପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ
ରାଜା ହସି ହସି ହାତ ଜୋଡି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ସଭାସଦଶ୍ଚ ନୋତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଜହସୁଃ ସ୍ଵଲ୍ପମେଵ ଚ
ସଭ୍ୟମାନେ ଉଠିଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ କେବଳ ଅଲ୍ପ ହସିଲେ।
ଶଶାପ ନୃପତିଂ କ୍ରୋଧାତ୍ତତ୍ରାତିଷ୍ଠନ୍ନିରଂକୁଶଃ
ସେଠାରେ ନିର୍ବାଧା ଭାବରେ ଦଢ଼ି ରହି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଭଵାଚିରଂ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ବୁଦ୍ଧିହୀନୋଽପ୍ଯୁପଦ୍ରୁତଃ
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଅବିବେକୀ ଓ ପୀଡିତ ହେବ।
ଯେ ଯତ୍ର ଜହସୁଃ ସର୍ଵେ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁଃ ସଭାସଦଃ 2.50.
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ହସିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟ ଏକାସାଥି ଉଠିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯାଗତ୍ଯ ରାଜା ତଂ ରୁରୋଦ ଭଯକାତରଃ
ରାଜା ଗିଆଁ ଶିର ନମାଇ, ଭୟରେ ଆଁସୁ ଝାଡ଼ିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଗୂଢରୂପୀ ଚ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମତେଜସ୍ୱୀ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ହେ ଵିପ୍ର ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠେତି ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ବାରମ୍ବାର ଡାକିଲେ, 'ହେ ବିପ୍ର, ରୁହ, ରୁହ!'