ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁସଂଯୁକ୍ତଂ କସ୍ତୂରୀବିନ୍ଦୁସଂଯୁତମ୍ 1.10.
ସିନ୍ଧୂର ଟିକିଆ ଓ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।
ତାମୁଵାଚ ପ୍ରିଯାଂ ଶାନ୍ତାଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
କାମଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶାନ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମୋଵାଚ ମମ ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚାପହତ୍ଯ ତିଷ୍ଠ କାନ୍ତେ କ୍ଷଣଂ ଶୁଭେ
ବିଶ୍ୱକର୍ମା କହିଲେ: ମୋ ଜୀବନ ତୁମ ପାଇଁ ହରାଇଯାଇଛି, ଶୁଭେ, ଦୟାକରି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରୁହ।
ତଵୈଵାନ୍ଵେଷଣଂ କୃତ୍ଵା ଭ୍ରମାମି ଜଗତୀତଲମ୍
ମୁଁ କେବଳ ତୁମକୁ ଖୋଜି ଏଇ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରୁଛି।
ତ୍ଵଂ କାମଲୋକଂ ଯାସୀତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରମ୍ଭାମୁଖୋଦିତମ୍
ରମ୍ଭାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଲି, ତୁମେ କାମଲୋକକୁ ଯାଉଛ।
ଅହୋ ସରସ୍ଵତୀତୀରେ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେ ମନୋହରେ
ହାଁ, ସରସ୍ୱତୀ ତଟର ମନୋହର ପୁଷ୍ପବାଟିକାରେ—
ଯଭ କାନ୍ତେ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯୂନା କାନ୍ତେନ ଶୋଭନେ
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଯେପରି ଏକ ଯୁବକ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ସହ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହ ରହିଛି।
ସ୍ଥିରଯୌଵନସଂଯୁକ୍ତା ତ୍ଵମେଵ ଚିରଜୀଵିନୀ
ତୁମେ ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଏହି ଗୁଣ ତୁମେ ଏକା ଧାରଣ କରିଛ।
ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଵରେଣୈଵ ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯା ଜିତା ମଯା
ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁର ଝିଅକୁ ଜିତିଛି।
ରତ୍ନମାଲା ଚ ଵରୁଣାଦ୍ଵାଯୋଃ ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନଭୂଷଣମ୍
ରତ୍ନମାଳା, ଯିଏ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଅଳଙ୍କାର, ସେ ବରୁଣ ଓ ବାୟୁଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲେ।
କାମଶାସ୍ତ୍ରଂ କାମଦେଵାଦ୍ଯୋଷିଦ୍ରଞ୍ଜନକାରମ୍ 1.10.
କାମଶାସ୍ତ୍ର, ଯାହା ସ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେ କାମଦେବଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି।
ରତ୍ନମାଲାଂ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ସର୍ଵାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ରତ୍ନମାଳା, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର,
ଗୃହେ ତାନି ଚ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଚାଗତୋଽନ୍ଵେଷଣେ ଭଵେ
ସେଗୁଡିକୁ ଘରେ ରଖି, ସେ ବାହାରକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଗଲେ।
କାମୁକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଘୃତାଚୀ ସସ୍ମିତା ମୁନେ
କାମୁକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଘୃତାଚୀ ହସିଲେ, ହେ ମୁନି।
ଘୃତାଚ୍ଯୁଵାଚ । କିନ୍ତୁ ସାମଯିକଂ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀଷ୍ଯାମି ସ୍ମରାତୁର
ଘୃତାଚୀ କହିଲେ: କିନ୍ତୁ ଏହି ସମୟରେ ଯୋଗ୍ୟ କଥା ମୁଁ କହିବି, ହେ ପ୍ରେମରେ ମୁଗ୍ଧ।
କାମଦେଵାଲଯଂ ଯାମି କୃତଵେଷା ଚ ତତ୍କୃତେ
ମୁଁ କାମଦେବଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉଛି, ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସଜିଛି।
ଅଦ୍ଯାହଂ କାମପତ୍ନୀ ଚ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ତଵାଧୁନା
ଆଜି ମୁଁ କାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏବଂ ଏବେ ତୁମ ଗୁରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ।
ଵିଦ୍ଯାଦାତା ମନ୍ତ୍ରଦାତା ଗୁରୁର୍ଲକ୍ଷଗୁଣୈଃ ପିତୁଃ
ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ, ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥାଏ, ସେ ଗୁରୁ ପିତାଠାରୁ ଲକ୍ଷଗୁଣ ଅଧିକ।
ଗୁରୋଃ ଶତଗୁଣୈଃ ପୂଜ୍ଯା ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତା
ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ଗୁରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଗୁରୁଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ମାତ୍ରା ସମାଗମେ ସୂନୋର୍ଯାଵାନ୍ଦୋଷଃ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତଃ
ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି, ପୁଅ ଯଦି ମାଆ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ସେଥିରେ ବଡ଼ ଦୋଷ ହୁଏ।
ମାତରିତ୍ଯେଵ ଶବ୍ଦେନ ଯାଂ ଚ ସମ୍ଭାଷତେ ନରଃ 1.10.
ଏବଂ ଯେଉଁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜନୀକୁ 'ମାଆ' ବୋଲି ଡାକେ,
ତଯା ହି ସଂଗତୋ ଯସ୍ସ୍ଯାତ୍କାଲସୂତ୍ରଂ ପ୍ରଯାତି ସଃ
ସେ ଯଦି ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଛିନିଯାଏ।
ମାତ୍ରା ସହ ସମାଯୋଗେ ତତୋ ଦୋଷଶ୍ଚତୁର୍ଗୁଣଃ
ମାଆ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ସେ ଦୋଷ ଚାରିଗୁଣ ଅଧିକ ହୁଏ।
କୁମ୍ଭୀପାକେ ପତତ୍ଯେଵ ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଳା ପାଇଁ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଏ।
ଚକ୍ରାକାରଂ କୁଲାଲସ୍ଯ ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରଂ ଚ ଖଙ୍ଗଵତ୍
ମାଟି କୁମ୍ଭାରଙ୍କ ଚକା ଭଳି ଗୋଲାକାର ଏବଂ ତଳୱାର ଭଳି ଧାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଥିଲା,
ଶୂଲଵତ୍କୃମିସଂଯୁକ୍ତଂ ତପ୍ତମଗ୍ନିସମଂ ଦ୍ରଵତ୍
ବାଣ ଭଳି କୀଟରେ ଭରିଥିବା, ଗଳିଗଲା ଏବଂ ଅଗ୍ନି ସମାନ ତାପ୍ତ ଥିଲା,
ଯାଵାନ୍ଦୋଷୋ ହି ପୁଂସାଂ ଚ ଗୁରୁପତ୍ନୀସମାଗମେ
ଏହିପରି ପାପ ହୁଏ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରବାଳୀ ସହ ମିଶିଥାଏ।
ଅଦ୍ଯ ଯାସ୍ଯାମି କାମସ୍ଯ ମନ୍ଦିରଂ ତସ୍ଯ କାମିନୀ
ଆଜି ମୁଁ କାମଦେବଙ୍କ ଗୃହକୁ, ସେଇ ପ୍ରେମିକାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି।
ଘୃତାଚୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ରୁରୋଷ ତାମ୍
ଘୃତାଚୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଘୃତାଚୀ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଂ ଶଶାପ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଘୃତାଚୀ ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଲେ।