ବଭୂଵୁଃ କ୍ଷୁଦ୍ରନଦ୍ଯଶ୍ଚ ତଦାଽନ୍ଯା ଗୋପ୍ଯ ଏଵ ଚ
ତାହାପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ନଦୀ ଓ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ଇମେ ସପ୍ତ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ଵିରଜାନନ୍ଦନା ଭୁଵି
ଏହି ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ବିରଜାଙ୍କ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟାମାନେ ।
ନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିରଜାଂ କୃଷ୍ଣଂ ସ୍ଵଗୃହଂ ଚ ପୁନର୍ଯଯୌ
ବିରଜା କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ ।
ଗୋପୀଭିର୍ଦ୍ଵାରି ଯୁକ୍ତାଭିର୍ଵାରିତୋଽପି ପୁନଃ ପୁନଃ
ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନିପୁନି ବାରଣ କଲେ ।
ସୁଦାମା ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ତାଂ ତଥା କୃଷ୍ଣସନ୍ନିଧୌ
ସୁଦାମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କୁ ତିବ୍ର ଭାବରେ ଡାଟିଲେ ।
ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵମାସୁରୀଂ ଯୋନିଂ ଗଚ୍ଛ ଦୂରମତୋ ଦ୍ରୁତମ୍ 2.49.
ତୁମେ ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ଅସୁରୀ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ।
ଭଵ ଗୋପୀ ଗୋପକନ୍ଯାମୁଖ୍ଯାଭିଃ ସ୍ଵାଭିରେଵ ଚ
ତୁମେ ଗୋପୀ ଭାବେ, ଗୋପମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ୟାମାନେ ସହ ଜନ୍ମ ନିଅ ।
ତତ୍ର ଭାରାଵତରଣଂ ଭଗଵାଂଶ୍ଚ କରିଷ୍ଯତି ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରୋ ମୋହଯୁକ୍ତସ୍ତତୋ ଗନ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ କରିବେ; ଲୁହାଭରା ଚକ୍ଷୁ ଓ ମନ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ସେ ଚାଲିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ।
ରାଧା ଜଗାମ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଽତିଵିହ୍ଵଲା
ରାଧା ତାଙ୍କ ପଛରେ ଲୁହାଭରା ଆଖି ଓ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତାଂ ବୋଧଯାମାସ ଵିଦ୍ଯଯା ଚ କୃପାନିଧିଃ
କୃଷ୍ଣ, କୃପାର ସାଗର, ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ ।
ସ ଚାସୁରଃ ଶଙ୍ଖଚୂଡୋ ବଭୂଵ ତୁଲସୀପତିଃ
ସେ ଦାନବ ଶଂଖଚୂଡ ହେଲେ, ଯିଏ ତୁଳସୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଥିଲେ।
ରାଧା ଜଗାମ ଵାରାହେ ଗୋକୁଲଂ ଭାରତଂ ସତୀ
ଭାରତ, ସତୀ ରାଧା ବରାହ କଳ୍ପରେ ଗୋକୁଳକୁ ଗଲେ।
ଅଯୋନିସମ୍ଭଵା ଦେଵୀ ଵାଯୁଗର୍ଭା କଲାଵତୀ
ଯିଏ ଜଣ୍ମଦାନୀ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ଦେବୀ କଳାବତୀ ବାୟୁରେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଅତୀତେ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦେ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ନଵଯୌଵନାମ୍
ବାରଷ ବର୍ଷ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ଯୌବନରେ ଦେଖି—
ଛାଯାଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତଦ୍ଗେହେ ସାଽନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମଵାପ ହ
ସେ ତାହାଁର ଘରେ ନିଜ ଛାୟା ରଖି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଗତେ ଚତୁର୍ଦଶାବ୍ଦେ ତୁ କଂସଭୀତେଶ୍ଛଲେନ ଚ 2.49.
ଚଉଦ୍ଦ ବର୍ଷ ପରେ, କଂସଙ୍କ ଭୟରେ ଏକ ଉପାୟ କରି—
କୃଷ୍ଣମାତା ଯଶୋଦା ଯା ରାଯାଣସ୍ତତ୍ସହୋଦରଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମାଁ ଯଶୋଦା ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇ ରାୟାଣ—
କୃଷ୍ଣେନ ସହ ରାଧାଯାଃ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧା ସହିତ—
ସ୍ଵପ୍ନେ ରାଧାପଦାମ୍ଭୋଜଂ ନହି ପଶ୍ଯନ୍ତି ବଲ୍ଲଵାଃ
ଗୋପମାନେ ସ୍ଵପ୍ନରେ ରାଧାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିନଥିଲେ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପସ୍ତେପେ ପୁରା ଵିଧିଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବ୍ରହ୍ମା ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଭାରାଵତରଣେ ଭୂମେର୍ଭାରତେ ନନ୍ଦଗୋକୁଲେ ।। ଦଦର୍ଶ ତତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ତପସସ୍ତତ୍ଫଲେନ ଚ
ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ, ଭାରତରେ ନନ୍ଦଗୋକୁଳରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଫଳରୂପେ।
କିଞ୍ଚିତ୍କାଲଂ ସ ଵୈ କୃଷ୍ଣଃ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
କିଛି ସମୟ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଲେ।
ତତଃ ସୁଦାମଶାପେନ ଵିଚ୍ଛେଦଶ୍ଚ ବଭୂଵ ହ
ତାପରେ, ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପରେ ବିୟୋଗ ଘଟିଲା।
ଶତାବ୍ଦେ ସମତୀତେ ତୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରସଂଗତଃ
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଅବସରରେ—
ତତୋ ଜଗାମ ଗୋଲୋକଂ ରାଧଯା ସହ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ତାପରେ, ସତ୍ୟ ଜାଣି, ସେ ରାଧା ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଵୃଷଭାନୁଶ୍ଚ ନନ୍ଦଶ୍ଚ ଯଯୌ ଗୋଲୋକମୁତ୍ତମମ୍ 2.49.
ବୃଷଭାନୁ ଓ ନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଛାଯା ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରାପୁର୍ମୁକ୍ତିଂ ଚ ସନ୍ନିଧୌ
ଛାୟା, ଗୋପମାନେ ଓ ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷକୋଟ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯୋ ଗୋପାଶ୍ଚ ତତ୍ସମାଃ
ଛଅତିରିଶି କୋଟି ଲକ୍ଷ ଗୋପୀ ଓ ଗୋପ, ସେମାନଙ୍କ ସମାନ।
ଦ୍ରୋଣଃ ପ୍ରଜାପତିର୍ନନ୍ଦୋ ଯଶୋଦା ତତ୍ପ୍ରିଯା ଧରା
ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରଜାପତି ନନ୍ଦ, ଯଶୋଦା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଧରା।
ଵସୁଦେଵଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ଦେଵକୀ ଚାଦିତିଃ ସତୀ
ବସୁଦେବ କଶ୍ୟପ, ଦେବକୀ ହେଉଛନ୍ତି ଅଦିତି, ସତୀ।