ବଭୂଵ ରମଣୀ ରମ୍ଯା ରାସେଶା ରମଣୋତ୍ସୁକା 2.48.
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯିଏ ରାସ ନୃତ୍ୟର ମାଲିକା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନା କୋଟିପୂର୍ଣଶଶିପ୍ରଭା
ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସସ୍ମିତା ସୁଦତୀ ଶୁଦ୍ଧା ଶରତ୍ପଦ୍ମନିଭାନନା
ସେ ହସୁଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ, ମୁହଁ ଶରତ୍କାଳର ପଦ୍ମ ପରି।
ରତ୍ନମାଲାଂ ଚ ଦଧତୀ ଗ୍ରୀଷ୍ମସୂର୍ଯ୍ଯସମପ୍ରଭାମ୍
ସେ ରତ୍ନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ରବି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସଂଯୁକ୍ତଂ ଵର୍ତୁଲୋତ୍ତୁଂଗଂ ସୁମେରୁ ଗିରିସନ୍ନିଭମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ତନ ଦୁଇଟି ଭରିଆ, ଗୋଲାକାର ଓ ଉଚ୍ଚ, ସୁମେରୁ ପାହାଡ଼ ପରି।
ମାଂଗଲ୍ଯଂ ମଂଗଲାର୍ହଂ ଚ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ
ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ, ପୂଜ୍ୟ, ଦୁଇଟି ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
କାମାତୁରଃ ସସ୍ମିତାଂ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ରସିକେଶ୍ଵରଃ
ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱାମୀ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଯାଇ, ହସୁଥିବା ସେଉଁଠି ରସମୟୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈନଂ ସୁକାନ୍ତଂ ଚ ସା ଦଧାର ହରେଃ ପୁରଃ
ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ରାଧା ଭଜତି ତଂ କୃଷ୍ଣଂ ସ ଚ ତାଂ ଚ ପରସ୍ପରମ୍
ରାଧା ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ।
ଭଵନଂ ଧାଵନଂ ରାସେ ସ୍ମରତ୍ଯାଲିଂଗନଂ ଜପନ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଆଲିଙ୍ଗନକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ନୃତ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ସାଙ୍ଗରେ ରହିବା ଓ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ମନେ ପକାନ୍ତି।
ରାଶବ୍ଦୋଚ୍ଚାରଣାଦ୍ଭକ୍ତୋ ରାତି ମୁକ୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍ ।। 2.48.
'ରାସ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ଭକ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଵାମାଂଶସମ୍ଭୂତା ରାଧା ରାସେଶ୍ଵରୀ ପୁରା
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଅଂଶରୁ ପୂର୍ବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ରାଧା, ଯିଏ ରାସର ରାଣୀ।
ରା ଇତ୍ଯାଦାନଵଚନୋ ଧା ଚ ନିର୍ଵାଣଵାଚକଃ
'ରା' ଦାନର ଅକ୍ଷର, ଏବଂ 'ଧା' ମୁକ୍ତିର ଅର୍ଥ ଦେଉଛି।
ବଭୂଵ ଗୋପୀସଂଘଶ୍ଚ ରାଧାଯା ଲୋମକୂପତଃ
ରାଧାଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସମୂହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ରାଧାଵାମାଂଶଭାଗେନ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବଭୂଵ ସା
ରାଧାଙ୍କ ବାମ ଅଂଶର ଅଂଶରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜସ୍ଯ ସା ପତ୍ନୀ ଦେଵୀ ଵୈକୁଣ୍ଠଵାସିନୀ
ସେ ଚାରିଭୁଜା ଭଗବାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବସନ୍ତି।
ତଦଂଶା ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗୃହିଣାଂ ଚ ଗୃହେ ଗୃହେ
ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ଏହି ମାନବ ଲକ୍ଷ୍ମୀମାନେ ଘରେ ଘରେ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ରାଧା କୃଷ୍ଣପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତା
ରାଧା ନିଜେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତମ୍ବପର୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମିଥ୍ଯୈଵ ପାର୍ଵତି
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁଠି ନିଜେ ମିଥ୍ୟା, ହେ ପାର୍ବତୀ।
ପରଂ ପ୍ରଧାନଂ ପରମଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଆତ୍ମା, ସେଇ ପ୍ରଭୁ—
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ନିତ୍ଯରୂପଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍ 2.48.
ସ୍ୱଇଚ୍ଛାର ରୂପ, ନିତ୍ୟ ଦେହୀ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି।
ତସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଧିକା ରାଧା ବହୁସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା
ବହୁ ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ରାଧା, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ମାନିନୀଂ ରାଧିକାଂ ସନ୍ତଃ ସେଵନ୍ତେ ନିତ୍ଯଶସ୍ସଦା
ସଦା ଓ ସର୍ବଦା ଭଦ୍ରଲୋକମାନେ ମାନିନୀ ରାଧିକାଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି।
ସ୍ଵପ୍ନେ ରାଧାପଦାମ୍ଭୋଜଂ ନହି ପଶ୍ଯନ୍ତି ବଲ୍ଲଵାଃ
ବଲ୍ଲଭମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ରାଧାଙ୍କ ପଦପଦ୍ମ ଦେଖି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଚ ଦ୍ଵାଦଶଗୋପାନାଂ ରାଯାଣପ୍ରଵରଃ ପ୍ରିଯେ
ସେ ଦ୍ବାଦଶ ଗୋପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାୟ ଥିଲେ, ପ୍ରିୟେ।
ସୁଦାମଶାପାତ୍ସା ଦେଵୀ ଗୋଲୋକାଦାଗତା ମହୀମ୍
ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ଦେବୀ ଗୋଲୋକରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଅବତରିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ଶଶାପ ଭୃତ୍ଯୋ ହି ସ୍ଵାଭୀଷ୍ଟାଂ ଦେଵକାମିନୀମ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: କିପରି ଏକ ଦାସ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଲଗ୍ନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇପାରିଲେ?
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଗୋପ୍ଯଂ ସର୍ଵପୁରାଣେଷୁ ଶୁଭଦଂ ଭକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଏହା ସମସ୍ତ ପୁରାଣମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଏକଦା ରାଧିକେଶଶ୍ଚ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଏକଥରେ ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଥିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିରଜାଂ ଗୋପୀଂ ସୁଭାଗ୍ଯାଂ ରାଧିକାସମାମ୍
ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଏବଂ ରାଧିକାଙ୍କ ସମାନ ଭାବରେ ଥିବା ବିରଜା ଗୋପୀଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ।