ମଦର୍ଦ୍ଧାଂଗସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ନ ମଦ୍ଭିନ୍ନା ସ୍ଵରୂପତଃ 2.48.
ତୁମେ ମୋ ଅର୍ଧାଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପ, ସ୍ୱରୂପରେ ମୋଠାରୁ ଅଲଗା ନୁହଁ।
ମଦିଷ୍ଟଦେଵକାନ୍ତାଯା ରାଧାଯାଶ୍ଚରିତଂ ସତି
ମୋ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ରାଧାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ସତ୍ୟ।
ଜାନାମି ତଦହଂ ଦୁର୍ଗେ ସର୍ଵଂ ପୂର୍ଵାପରଂ ଵରମ୍
ମୁଁ ସେ ସବୁ କଥା ଜାଣେ, ହେ ଦୁର୍ଗା, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ସବୁ ଉତ୍ତମ କଥା।
ନ ତତ୍ସନତ୍କୁମାରଶ୍ଚ ନ ଚ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ
ସେଥିରେ ସନତ୍କୁମାର କିମ୍ବା ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ମତ୍ତୋ ବଲଵତୀ ତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା
ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ଦୁର୍ଗା, ଏବଂ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଶୃଣୁ ଦୁର୍ଗେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରହସ୍ଯଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଶୁଣ, ଦୁର୍ଗା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି।
ପୁରା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ରମ୍ଯେ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଗୋଲୋକର ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ—
ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ତସ୍ଥୌ ତତ୍ର ଜଗତ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ ରତ୍ନର ସିଂହାସନ ଉପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ବସିଥିଲେ।
ରିରଂସୋସ୍ତସ୍ଯ ଜଗତାଂ ପତ୍ଯୁସ୍ତନ୍ମଲ୍ଲିକାଵନେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ମଲ୍ଲିକା ମାଳତୀ ମାଳିକା ଅଟରେ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦୁର୍ଗେ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ସଃ
ସେ ସମୟରେ, ଦୁର୍ଗା, ସେ ଦୁଇଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ବଭୂଵ ରମଣୀ ରମ୍ଯା ରାସେଶା ରମଣୋତ୍ସୁକା 2.48.
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯିଏ ରାସ ନୃତ୍ୟର ମାଲିକା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନା କୋଟିପୂର୍ଣଶଶିପ୍ରଭା
ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସସ୍ମିତା ସୁଦତୀ ଶୁଦ୍ଧା ଶରତ୍ପଦ୍ମନିଭାନନା
ସେ ହସୁଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ, ମୁହଁ ଶରତ୍କାଳର ପଦ୍ମ ପରି।
ରତ୍ନମାଲାଂ ଚ ଦଧତୀ ଗ୍ରୀଷ୍ମସୂର୍ଯ୍ଯସମପ୍ରଭାମ୍
ସେ ରତ୍ନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ରବି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସଂଯୁକ୍ତଂ ଵର୍ତୁଲୋତ୍ତୁଂଗଂ ସୁମେରୁ ଗିରିସନ୍ନିଭମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ତନ ଦୁଇଟି ଭରିଆ, ଗୋଲାକାର ଓ ଉଚ୍ଚ, ସୁମେରୁ ପାହାଡ଼ ପରି।
ମାଂଗଲ୍ଯଂ ମଂଗଲାର୍ହଂ ଚ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ
ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ, ପୂଜ୍ୟ, ଦୁଇଟି ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
କାମାତୁରଃ ସସ୍ମିତାଂ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ରସିକେଶ୍ଵରଃ
ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱାମୀ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଯାଇ, ହସୁଥିବା ସେଉଁଠି ରସମୟୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈନଂ ସୁକାନ୍ତଂ ଚ ସା ଦଧାର ହରେଃ ପୁରଃ
ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ରାଧା ଭଜତି ତଂ କୃଷ୍ଣଂ ସ ଚ ତାଂ ଚ ପରସ୍ପରମ୍
ରାଧା ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ।
ଭଵନଂ ଧାଵନଂ ରାସେ ସ୍ମରତ୍ଯାଲିଂଗନଂ ଜପନ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଆଲିଙ୍ଗନକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ନୃତ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ସାଙ୍ଗରେ ରହିବା ଓ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ମନେ ପକାନ୍ତି।
ରାଶବ୍ଦୋଚ୍ଚାରଣାଦ୍ଭକ୍ତୋ ରାତି ମୁକ୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍ ।। 2.48.
'ରାସ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ଭକ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଵାମାଂଶସମ୍ଭୂତା ରାଧା ରାସେଶ୍ଵରୀ ପୁରା
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଅଂଶରୁ ପୂର୍ବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ରାଧା, ଯିଏ ରାସର ରାଣୀ।
ରା ଇତ୍ଯାଦାନଵଚନୋ ଧା ଚ ନିର୍ଵାଣଵାଚକଃ
'ରା' ଦାନର ଅକ୍ଷର, ଏବଂ 'ଧା' ମୁକ୍ତିର ଅର୍ଥ ଦେଉଛି।
ବଭୂଵ ଗୋପୀସଂଘଶ୍ଚ ରାଧାଯା ଲୋମକୂପତଃ
ରାଧାଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସମୂହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ରାଧାଵାମାଂଶଭାଗେନ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବଭୂଵ ସା
ରାଧାଙ୍କ ବାମ ଅଂଶର ଅଂଶରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜସ୍ଯ ସା ପତ୍ନୀ ଦେଵୀ ଵୈକୁଣ୍ଠଵାସିନୀ
ସେ ଚାରିଭୁଜା ଭଗବାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବସନ୍ତି।
ତଦଂଶା ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗୃହିଣାଂ ଚ ଗୃହେ ଗୃହେ
ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ଏହି ମାନବ ଲକ୍ଷ୍ମୀମାନେ ଘରେ ଘରେ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ରାଧା କୃଷ୍ଣପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତା
ରାଧା ନିଜେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତମ୍ବପର୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମିଥ୍ଯୈଵ ପାର୍ଵତି
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁଠି ନିଜେ ମିଥ୍ୟା, ହେ ପାର୍ବତୀ।
ପରଂ ପ୍ରଧାନଂ ପରମଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଆତ୍ମା, ସେଇ ପ୍ରଭୁ—