ତେ ଗତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତଦା
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ମହେନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଗଵାଂ ବୀଜସ୍ଵରୂପାଯୈ ନମସ୍ତେ ଜଗଦମ୍ବିକେ
ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଗାଈର ମୂଳ ଆକୃତି ଥିବା ମା, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ରାଧାପ୍ରିଯାଯୈ ଚ ପଦ୍ମାଂଶାଯୈ ନମୋ ନମଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସ୍ଵରୂପାଯୈ ପ୍ରଦାତ୍ର୍ଯୈ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍
ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ପଦ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ ଏବଂ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଆକୃତି ଥିବା, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦାନ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀଦାଯୈ ଧନଦାଯୈ ଚ ବୁଦ୍ଧିଦାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିବା, ଧନ ଦେଇଥିବା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯଶୋଦାଯୈ ସୌଖ୍ଯଦାଯୈ ଧର୍ମଜ୍ଞାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯଶୋଦା, ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଓ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ସନାତନୀ
ସେଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ, ସନାତନୀ ମା ଦେଖାଦେଲେ।
ଜଗାମ ସା ଚ ଗୋଲୋକଂ ଯଯୁର୍ଦେଵାଦଯୋ ଗୃହମ୍
ସେ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦୁଗ୍ଧାଦ୍ ଘୃତଂ ତତୋ ଯଜ୍ଞସ୍ତତଃ ପ୍ରୀତିଃ ସୁରସ୍ଯ ଚ 2.47.
ଦୁଧରୁ ଘି, ତାହାପରେ ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ତାହାପରେ ଦେବତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ହୁଏ।
ସ ଗୋମାନ୍ଧନଵାଂଶ୍ଚୈଵ କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈ ଓ ଧନ ଅଛି, ସେଉଁଠି କୀର୍ତ୍ତି ଓ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯାତ୍ଯନ୍ତେ କୃଷ୍ଣମନ୍ଦିରମ୍
ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏ।
ନ ପୁନର୍ଭଵନଂ ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଭଵେ ଭଵେତ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ସେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କେବେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ହୁଏନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ସୁରଭ୍ଯୁପାଖ୍ଯାନେ ତଦୁତ୍ପତ୍ତି ତତ୍ପୂଜାଦିକଥନଂ ନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଲୋଚନାରେ, ସୁରଭୀଙ୍କ କଥା, ତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପୂଜା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ୟିତ ସତଚାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନାରାଯଣାଂଶ ଭଗଵନ୍ବ୍ରୂହି ନାରାଯଣୀଂ କଥାମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ଭଗବାନ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଦୟାକରି ନାରାୟଣୀଙ୍କ କଥା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୁତଂ ସୁରଭ୍ଯୁପାଖ୍ଯାନମତୀଵ ସୁମନୋହରମ୍
ମୁଁ ସୁରଭୀଙ୍କ ଅତି ମନୋହର କଥା ଶୁଣିଛି।
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ରାଧିକାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ରାଧିକାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସିଦ୍ଧେଶଂ ସିଦ୍ଧିଦଂ ସର୍ଵସ୍ଵରୂପଂ ଶଂକରଂ ପରମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ରୂପର ମୂଳ, ପରମ ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଵଦନଂ ପ୍ରୀତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁନିଭିଃ ସ୍ତୁତମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଫୁଲିଥିଲା, ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ହସୁଥିଲେ, ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ରାସୋତ୍ସଵରସାଖ୍ଯାନଂ ରାସମଣ୍ଡଲଵର୍ଣନମ୍
ରାସ ଉତ୍ସବର କଥା ଓ ରାସ ମଣ୍ଡଳର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ପାର୍ଵତୀ ସ୍ଫୀତା ସସ୍ମିତା ପ୍ରାଣଵଲ୍ଲଭମ୍ ।। ସ୍ତଵନଂ କୁର୍ଵତୀ ଭୀତା ପ୍ରାଣେଶେନ ପ୍ରସାଦିତା
ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ, ହସୁଥିବା ଓ ଆନନ୍ଦିତ ଅବସ୍ଥାରେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଭୟଭିତ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କରି, ପ୍ରାଣନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ତଂ ମହାଦେଵଂ ମହାଦେଵୀ ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ମହାଦେବୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ, ମହାଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ପାଞ୍ଚରାତ୍ରାଦିକଂ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରଯୋଗଂ ଚ ଯୋଗିନାମ୍
ଶ୍ରୀପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ପାଞ୍ଚରାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ର, ଯୋଗୀମାନେ ନିମନ୍ତେ ଯୋଗ ଶିକ୍ଷା।
ସିଦ୍ଧାନାଂ ସିଦ୍ଧିଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ନାନାତନ୍ତ୍ରଂ ମନୋହରମ୍ 2.48.
ସିଦ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକର୍ଷଣୀୟ ତନ୍ତ୍ର।
ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚ ରାଧାଯାଶ୍ଚ ସମାସତଃ
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ କଥା ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣିଛି।
ଆଗମାଖ୍ଯାନକାଲେ ଚ ଭଵତା ସ୍ଵୀକୃତଂ ପୁରା
ଏବଂ ଆଗମ କଥା କହିବା ବେଳେ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ତଦୁତ୍ପତିଂ ଚ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ନାମ୍ନୋ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଧ୍ୟାନ ଓ ତାଙ୍କ ନାମର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା।
ଆରାଧନଵିଧାନଂ ଚ ପୂଜାପଦ୍ଧତିମୀପ୍ସିତାମ୍
ପୂଜା ବିଧି ଓ ଇଚ୍ଛିତ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ।
କଥଂ ନ କଥିତଂ ପୂର୍ଵମାଗମାଖ୍ଯାନକାଲତଃ
ଆଗମ କଥା କହିବା ବେଳେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କାହିଁକି କୁହାଯାଇନଥିଲା?
ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ଭଗଵାଞ୍ଛୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ
ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଭଗବାନଙ୍କ କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଥିଲା।
ସସ୍ମାର କୃଷ୍ଣଂ ଧ୍ଯାନେନାଭୀଷ୍ଟଦେଵଂ କୃପାନିଧିମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଯିଏ କରୁଣାର ସାଗର, ସ୍ମରଣ କଲେ।
ନିଷିଦ୍ଧୋଽହଂ ଭଗଵତା କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ମୁଁ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଷେଧିତ ହୋଇଛି।