କଲ୍ଯାଣଂ ଚ ଜଯଂ ଦେହି ଷଷ୍ଠୀଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ମଙ୍ଗଳ ଓ ବିଜୟ ଦିଅ—ଷଷ୍ଠୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯଶସ୍ଵିନଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରଂ ଷଷ୍ଠୀଦେଵୀପ୍ରସାଦତଃ
ଷଷ୍ଠୀ ଦେବୀଙ୍କର କୃପାରେ ରାଜା ଯଶସ୍ବୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵରଂ ସୁଚିରଜୀଵିନମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ସୁଚିରାଯୁଷ୍ମନ୍ତମେଵ ଷଷ୍ଠୀମାତୃପ୍ରସାଦତଃ 2.43.
ସତ୍ୟ, ଷଷ୍ଠୀ ମାଆଙ୍କର କୃପାରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ମିଳେ।
ଵର୍ଷଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲଭେତ୍ପୁତ୍ରଂ ଷଷ୍ଠୀଦେଵୀପ୍ରସାଦତଃ
ଏହି କଥା ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଣିଲେ, ଷଷ୍ଠୀ ଦେବୀଙ୍କର କୃପାରେ ପୁଅ ମିଳେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵୀ ମଙ୍ଗଲଚଣ୍ଡୀ ଚ ତଦାଖ୍ଯାନଂ ନିଶାମଯ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣ।
ତସ୍ଯାଃ ପୂଜାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଧର୍ମଵକ୍ତ୍ରାଚ୍ଚ ଯଚ୍ଛ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା, ଧର୍ମର ମୁଖରୁ ଯାହା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି।
ଚଣ୍ଡାଯାଂ ଵର୍ତ୍ତତେ ଚଣ୍ଡୀ ଜାଗ୍ରତୀ ଶତ୍ରୁମଣ୍ଡଲେ
ଚଣ୍ଡାରେ ଚଣ୍ଡୀ ବସିଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଦୁର୍ଗାଯାଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଚଣ୍ଡୀ ମଙ୍ଗଲୋଽପି ମହୀସୁତେ
ଦୁର୍ଗାରେ ଚଣ୍ଡୀ ଅଛନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ହେ ମାଟିର କନ୍ୟା।
ମଂଗଲୋ ମନୁଵଂଶଶ୍ଚ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଵନୀପତିଃ
ମଙ୍ଗଳ, ମନୁଙ୍କ ବଂଶ ଓ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଭୂମିର ରାଜା, ସେଠି ଅଛନ୍ତି।
ମୂର୍ତ୍ତିଭେଦେନ ସା ଦୁର୍ଗା ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ସେ ଦୁର୍ଗା, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ।
ପ୍ରଥମେ ପୂଜିତା ସା ଚ ଶଙ୍କରେଣ ପୁରା ପରା
ପୁରାତନ କାଳରେ, ସେ ପରାଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଥମେ ଶଙ୍କରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମୋପଦେଶେନ ଦୁର୍ଗପ୍ରସ୍ଥେ ଚ ସଙ୍କଟେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଦୁର୍ଗା ପାହାଡ଼ ଓ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ,
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୂପଦିଷ୍ଟଶ୍ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଙ୍କରଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଶଙ୍କରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଉଵାଚ ପୁରତଃ ଶମ୍ଭୋର୍ଭଯଂ ନାସ୍ତୀତି ତେ ପ୍ରଭୋ 2.44.
ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିଲେ: 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।'
ଯୁଦ୍ଧଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାଽହଂ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଦାଜ୍ଞଯା
ମୁଁ ସେଇ ଆଜ୍ଞାରେ ଯୁଦ୍ଧଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ହେବି।
ଜହି ଦୈତ୍ଯଂ ଚ ଦେଵେଶ ସୁରାଣାଂ ପଦଘାତକମ୍
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଦେବମାନେଂକୁ ଦଳିଦେଉଥିବା ଦାନବକୁ ବଧ କର।
ଵିଷ୍ଣୁଦତ୍ତେନ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ଜଘାନ ତମୁମାପତିଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ରରେ, ଉମାପତି ସେଉଁଠି ତାକୁ ବଧ କଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ଶଂକରଂ ଦେଵା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରାଃ
ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶୁଭାଶିଷମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ପୂଜଯାମାସ ତାଂ ଶକ୍ତିଂ ଦେଵୀଂ ମଙ୍ଗଲଚଣ୍ଡିକାମ୍
ସେ ଶକ୍ତି, ଦେବୀ ମଙ୍ଗଳ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ନାନାଵିଧୈର୍ମୁନେ
ପୁଷ୍ପ, ଚନ୍ଦନ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭକ୍ତିରେ, ହେ ମୁନି,
ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ପାଯସୈଃ ପିଷ୍ଟକୈରପି
ବସ୍ତ୍ର, ଆଳଙ୍କାର, ମାଳା, ପାୟସ ଓ ପିଠା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ,
ସଙ୍ଗୀତୈର୍ନର୍ତ୍ତନୈର୍ଵାଦ୍ଯୈରୁତ୍ସଵୈଃ କୃଷ୍ଣକୀର୍ତ୍ତନୈଃ
ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ, ଉତ୍ସବ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୀତରେ।
ଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ମୂଲେନ ମନ୍ତ୍ରେଣୈଵ ଚ ନାରଦ ଐଂ କ୍ରୂଂ ଫଟ୍ସ୍ଵାହେତ୍ଯେଵଂ ଚାପ୍ଯେକଵିଂଶାକ୍ଷରୋ ମନୁଃ 2.44.
ନାରଦେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଚାର ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦାନ କଲେ । ସେଇ ମନ୍ତ୍ରଟି ଏକୋଇଶ ଅକ୍ଷରର — 'ଐଁ କ୍ରୂଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱାହା' ।
ପୂଜ୍ଯଃ କଲ୍ପତରୁଶ୍ଚୈଵ ଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵକାମଦଃ
ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଭାବେ ପୂଜିତ ।
ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ସ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵକାମଦଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱରୂପ ହୁଏ ।
ଦେଵୀଂ ଷୋଡଶଵର୍ଷୀଯାଂ ରମ୍ଯାଂ ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ଦେବୀ ଷୋଳ ଦିନ ବୟସର, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଯୌବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭାମ୍
ସେ ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପକ ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମଲ୍ଲିକାମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଘନ କେଶ ମାଳା ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ।