ଦେଵସେନୋଵାଚ। ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସୀ କନ୍ଯା ଦେଵସେନାଽହମୀଶ୍ଵରୀ
ଦେବସେନା କହିଲେ: ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କନ୍ୟା ଦେବସେନା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରିଣୀ।
ମାତୃକାସୁ ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ସ୍କନ୍ଦସେନା ଚ ସୁଵ୍ରତା
ମୁଁ ମାତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମୁଁ ସୁପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସ୍କନ୍ଦର ସେନା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ।
ପୁତ୍ରଦାଽହମପୁତ୍ରାଯ ପ୍ରିଯଦାତ୍ରୀ ପ୍ରିଯାଯ ଚ
ମୁଁ ସନ୍ତାନ ନଥିବାଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି, ଏବଂ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଦାନ ଦେଉଛି।
ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଯଂ ଶୋକଂ ହର୍ଷଂ ମଂଗଲମେଵ ଚ
ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ, ଆନନ୍ଦ ଓ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ,
କର୍ମଣା ବହୁପୁତ୍ରୀ ଚ ଵଂଶହୀନଶ୍ଚ କର୍ମଣା
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେହି ବହୁ ସନ୍ତାନ ପାଉଥାଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେହି ବଂଶହୀନ ହୁଏ।
କର୍ମଣା ମୃତପୁତ୍ରଶ୍ଚ କର୍ମଣା ଚିରଜୀଵିନଃ 2.43.
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କାହାର ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ।
ତସ୍ମାତ୍କର୍ମ ପରଂ ରାଜନ୍ସର୍ଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ସେହିପରି, ରାଜା, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଇଛି ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ଗୃହୀତ୍ଵା ବାଲକଂ ମୁନେ
ଏପରି କହି ଦେବୀ ସେଇ ଶିଶୁଟିକୁ ବାହୁଡିଆରେ ଧରିଲେ, ହେ ମୁନି।
ରାଜା ଦଦର୍ଶ ତଂ ବାଲଂ ସସ୍ମିତଂ କନକପ୍ରଭମ୍
ରାଜା ଦେଖିଲେ, ସେ ଶିଶୁଟି ସ୍ମିତ ମୁଖରେ ଏବଂ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଗୃହୀତ୍ଵା ବାଲକଂ ଦେଵୀ ଗଗନଂ ଗନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତା
ଶିଶୁଟିକୁ ଧରି ଦେବୀ ଆକାଶକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ନୃପସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସା ଦେଵୀ ପରିତୁଷ୍ଟା ବଭୂଵ ହ
ରାଜାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ଦେବୀ ଖୁସି ହେଲେ ।
ଦେଵସେନୋଵାଚ ମମ ପୂଜାଂ ଚ ସର୍ଵତ୍ର କାରଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ କୁରୁ
ଦେବସେନା କହିଲେ — ମୋର ପୂଜା ସମସ୍ତଠାରେ କରାଇବା ଓ ନିଜେ କରିବା ।
ତଦା ଦାସ୍ଯାମି ପୁତ୍ରଂ ତେ କୁଲପଦ୍ମଂ ମନୋହରମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମନୋହର କୁଳର ପଦ୍ମ ସନ୍ତାନ ଦେଇବି ।
ଜାତିସ୍ମରଂ ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଂ ନାରାଯଣପରାଯଣମ୍
ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ଯୋଗରେ ପ୍ରବୀଣ ଓ ନାରାୟଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ ।
ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଲକ୍ଷାଣାଂ ଧୃତଵନ୍ତଂ ବଲଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶୁଭ ବଳ ଧାରଣ କରିବେ, ଯେଉଁ ବଳ ଶତ ମଦମସ୍ତ ହାତୀଙ୍କ ପରି ।
ଯୋଗିନଂ ଜ୍ଞାନିନଂ ଚୈଵ ସିଦ୍ଧରୂପଂ ତପସ୍ଵିନମ୍ 2.43.
ସେ ଯୋଗୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ସିଦ୍ଧ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ତପସ୍ଵୀ ହେବେ ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତସ୍ମୈ ତଦ୍ବାଲକଂ ଦଦୌ
ଏପରି କହି ଦେବୀ ସେଠି ଶିଶୁଟିକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଜଗାମ ଦେଵୀ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଶୁଭଂ ଵରମ୍ ଆଗତ୍ଯ କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ପୁତ୍ରହେତୁକମ୍
ଦେବୀ ସୁଭ ଵର ଦେଇ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ, ପରେ ଫେରି ଶିଶୁ ସମ୍ବନ୍ଧୀ କଥା କହିଲେ ।
ତୁଷ୍ଟା ବଭୂଵୁଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ନରା ନାର୍ଯଶ୍ଚ ନାରଦ । ଦେଵୀଂ ଚ ପୂଜଯାମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦଦୌ
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ନାରଦ; ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଧନ ଦେଲେ ।
ରାଜା ଚ ପ୍ରତିମାସେଷୁ ଶୁକ୍ଲଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ମହୋତ୍ସଵମ୍
ରାଜା ପ୍ରତି ଶୁକ୍ଳ ଷଷ୍ଠୀ ଦିନରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିଥିଲେ ।
ବାଲାନାଂ ସୂତିକାଗାରେ ଷଷ୍ଠାହେ ଯତ୍ନପୂର୍ଵକମ୍
ବାଳକମାନଙ୍କର ଜନ୍ମଘରେ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା ।
ବାଲାନାଂ ଶୁଭକାର୍ଯେ ଚ ଶୁଭାନ୍ନପ୍ରାଶନେ ତଥା
ବାଳକମାନଙ୍କର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ।
ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମତ୍ତୋ ନିଶାମଯ
ମୋଠୁ ଶୁଣ, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ସ୍ତୁତି ।
ଶାଲଗ୍ରାମେ ଘଟେ ଵାଽଥ ଵଟମୂଲେଽଥଵା ମୁନେ
ଶାଳଗ୍ରାମ, ଘଟ, କିମ୍ବା ବଟବୃକ୍ଷ ତଳରେ, ମୁନି ।
ଷଷ୍ଠାଂଶାଂ ପ୍ରକୃତେଃ ଶୁଦ୍ଧାଂ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ ସୁଵ୍ରତାମ୍
ପ୍ରକୃତିର ଶୁଭ ଷଷ୍ଠୀକୁ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦୃଢ଼, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କର ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ 2.43.
ସେ ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପା ଫୁଲର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ।
ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସ୍ଵଶିରସି ପୁଷ୍ପଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଜଣେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖେ ।
ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧଧୂପପ୍ରଦୀପକୈଃ
ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆଚମନ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦିଆଯାଏ ।
ମୂଲମୋଂ ହ୍ରୀଂ ଷଷ୍ଠୀଦେଵ୍ଯେ ସ୍ଵାହେତି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ବିଧିମତେ 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଷଷ୍ଠୀ ଦେବୀଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତତ୍ର ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ନମତେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସମାହିତଃ
ସେଠାରେ, ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ, ପ୍ରଶଂସା କରି ଶିର ନମାଇବା ଦରକାର।