ନ ଚେଦ୍ଦଦାସି ଜାମାତର୍ମମ ଜାମାତରଂ ଵିଧୁମ୍
ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଝିଅଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଜାମାତା ଭାବେ ଦେଉନାହାଁ,
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ କୃପାନିଧିଃ 1.9.
ଦକ୍ଷଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୁପାମୟ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ନାହଂ ଦାତୁଂ ସମର୍ଥଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଶରଣାଗତମ୍
ଶିବ କହିଲେ, "ମୋ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।"
ଶିଵସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ତଂ ଶପ୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ଶିବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଦ୍ଧବ୍ରାହ୍ମଣରୂପଧୃକ୍
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଏକ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧରି ଆସିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାଶିଷଂ ତୌ ସ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନଃ
ସେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଆତ୍ମାନଂ ରକ୍ଷ ଦକ୍ଷାଯ ଦେହି ଚନ୍ଦ୍ରଂ ସୁରେଶ୍ଵର
ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର; ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଅ।"
ତପସ୍ଵିନାଂ ଵରଃ ଶାନ୍ତସ୍ତ୍ଵମେଵଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ରଣୀଃ
ତୁମେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ।
ଦକ୍ଷଃ କ୍ରୋଧୀ ଚ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷସ୍ତେଜସ୍ଵୀ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ଦକ୍ଷ କ୍ରୋଧୀ, ଅପରାଜେୟ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।
ନାରାଯଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହସିତ୍ଵା ଶଙ୍କରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ନାରାୟଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶଂକର ନିଜେ ହସିଲେ।
ଶଙ୍କର ଉଵାଚ ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ନ ସମର୍ଥୋଽହଂ ପ୍ରଦାତୁଂ ଶରଣାଗତମ୍
ଶଂକର କହିଲେ, "ମୋ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଜଣେଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।"
ଯୋ ଦଦାତି ଭଯେନୈଵ ପ୍ରପନ୍ନଂ ଶରଣାଗତମ୍ 1.9.
ଯିଏ ଭୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବାକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ—
ସର୍ଵଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମର୍ଥୋଽହଂ ନ ସ୍ଵଧର୍ମଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ
ମୁଁ ସବୁକିଛି ଛାଡ଼ିପାରିବି, ହେ ଜଗତ୍ପତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଧର୍ମକୁ ନୁହେଁ।
ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମଂ ସଦା ରକ୍ଷେଦ୍ଧର୍ମସ୍ତଂ ପରିରକ୍ଷତି
ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରେ।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵମାତା ସ୍ରଷ୍ଟା ଚ ହନ୍ତା ଚ ପରିଣାମତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଆ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ପରିଣତିରେ ସଂହାରକ ମଧ୍ୟ।
ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵଭାଵଵିତ୍
ଶଂକରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଭାବକୁ ଜାଣିଥିବା ଭଗବାନ—
ପ୍ରତସ୍ଥାଵର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ନିର୍ଵ୍ଯାଧିଃ ଶିଵଶେଖରେ
ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଚନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ ହେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତଂ ଚ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ମାଧଵମ୍
ତାଙ୍କୁ ଯକ୍ଷ୍ମାରେ ପୀଡ଼ିତ ଦେଖି, ଦକ୍ଷ ମାଧବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ଦ୍ଵିଜ
କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ତାଶ୍ଚ ପରିପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଜହାର ଦିଵାନିଶମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନି ପାଇ, ଦିନ ରାତି ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସୃଷ୍ଟିକ୍ରମଂ ମୁନେ
ଏଭଳି, ମୁନି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କ୍ରମ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ସୌତିରୁଵାଚ କ୍ରତୋରପି କ୍ରିଯା ଭାର୍ଯ୍ଯା ଵାଲଖିଲ୍ଯାନସୂଯତ
ସୌତି କହିଲେ: ଯଜ୍ଞରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅତିଆବଶ୍ୟକ; ଭାଲଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚାଙ୍ଗିରସୋ ବଭୂଵୁର୍ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ତିନିଜଣ ପୁଅ ହେଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ସୁତଃ ଶକ୍ତିଃ ଶକ୍ତେଃ ପୁତ୍ରଃ ପରାଶରଃ
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପରାଶର।
ଵ୍ଯାସପୁତ୍ରଃ ଶିଵାଂଶଶ୍ଚ ଶୁକଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁଅ, ଶିବଙ୍କ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଶୁକ ଥିଲେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ ନ ବୁଦ୍ଧଂ ଵଚନଂ କିଂଚିଦ୍ଧନେଶୋତ୍ପତ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଶୌନକ କହିଲେ: ଧନେଶଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କୌଣସି ପ୍ରମାଣିତ କଥା ନାହିଁ।
ଅଧୁନା କଥିତଂ ଜନ୍ମ ଧନେଶସ୍ଯେଶ୍ଵରାଦିଦମ୍
ଏବେ ଧନେଶ, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା କହାଯାଇଛି।
ସୌତିରୁଵାଚ ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଶାପେନ ସ ଚ ଵିଶ୍ଵଶ୍ରଵସ୍ସୁତଃ
ସୌତି କହିଲେ: ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ, ବିଶ୍ରବାସଙ୍କ ପୁଅ ଏହି ପରି ହେଲେ।
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦାତୁମୁତଥ୍ଯଶ୍ଚ ଧନେଶ୍ଵରମ୍
ଉତଥ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଧନେଶୋ ଵିରସୋ ଭୂତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ତଦ୍ଦାତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ଧନେଶ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ସେଠାରେ ନିଜକୁ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।