ତ୍ରିଲକ୍ଷକୋଟଯୋ ଗୋପାଃ ସୁଦାମାଦଯ ଏଵ ଚ
ତିନି ଲକ୍ଷ କୋଟି ଗୋପା, ସୁଦାମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ପଲାଯନ୍ତଂ ଚ କାନ୍ତଂ ଵୈ ଵିଜ୍ଞାଯ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ସେ ପରମେଶ୍ୱରୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟତମକୁ ପଳାଇଯାଉଥିବା ବୁଝିପାରିଲେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଗୋଲୋକଂ ସା ଚେଦାଯାତି ଗୋପିକା
ଆଜିଠାରୁ ଯେଉଁ ଗୋପୀ ଗୋଲୋକକୁ ଆସିବ, ସେ...
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ଦେଵଦେଵୀଶ୍ଵରୀ ରୁଷା
ଏଭଳି କହି, ସେଠାରେ ଦେବଦେବୀଶ୍ୱରୀ କ୍ରୋଧରେ ଥିଲେ।
ନାଲୋକ୍ଯ ପୁରତଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାଧା ଵିରହକାତରା
ସମ୍ମୁଖରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, ରାଧା ବିୟୋଗବେଦନାରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ।
ହେ କୃଷ୍ଣ ହେ ପ୍ରାଣନାଥାଗଚ୍ଛ ପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯ
'ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ମୋର ପ୍ରାଣନାଥ, ଆସ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ!'
ସ୍ତ୍ରୀଗର୍ଵଃ ପତିସୌଭାଗ୍ଯାଦ୍ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଚ ଦିନେ ଦିନେ 2.42.
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଗର୍ବ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ, ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଯାଏ।
ପତିର୍ବନ୍ଧୁଃ କୁଲସ୍ତ୍ରୀଣାମଧିଦେଵଃ ସଦା ଗତିଃ
ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି କୁଳବଧୂମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ଓ ସଦା ଆଶ୍ରୟ।
ଧର୍ମଦଃ ସୁଖଦଃ ଶଶ୍ଵତ୍ପ୍ରୀତିଦଃ ଶାନ୍ତିଦଃ ସଦା
ସେ ଧର୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସଦା ସ୍ନେହ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସଦା ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସାରାତ୍ସାରତମଃ ସ୍ଵାମୀ ବନ୍ଧୂନାଂ ବନ୍ଧୁଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ସେ ସମସ୍ତର ମୂଳ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱାମୀ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ବଢ଼ାଇଥିବା ବନ୍ଧୁ।
ଭରଣାଦେଵ ଭର୍ତାଽଯଂ ପାଲନାତ୍ପତିରୁଚ୍ଯତେ
ପୋଷଣ କରିବାରୁ ସେ ଭର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷା କରିବାରୁ ସେ ପତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବନ୍ଧୁଶ୍ଚ ସୁଖବନ୍ଧାଚ୍ଚ ପ୍ରୀତିଦାନାତ୍ପ୍ରିଯଃ ପରଃ
ସେ ବନ୍ଧୁ, ସୁଖରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ସ୍ନେହ ଦେଇଥିବାରୁ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରିୟ।
ରତିଦାନାଚ୍ଚ ରମଣଃ ପ୍ରିଯୋ ନାସ୍ତି ପ୍ରିଯାତ୍ପରଃ
ଏକତାରା ସଂଯୋଗରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପ୍ରିୟାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହିଁ।
ଶତପୁତ୍ରାତ୍ପରଃସ୍ଵାମୀ କୁଲଜାନାଂ ପ୍ରିଯଃ ସଦା
ଉତ୍ତମ ପରିବାରର ଜଣେ ଜଣାଣୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ସଦା ସଂଖ୍ୟାରେ ଶତପୁତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ସ୍ନାନଂ ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷଣମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦିକ୍ଷା ନେବା—
ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵ ଵ୍ରତାଦୀନି ମହାଦାନାନି ଯାନି ଚ
ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଓ ବଡ଼ ଦାନ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ରହିଥାଏ—
ଗୁରୁସେଵାଵିପ୍ରସେଵାଦେଵସେଵାଦିକଂ ଚ ଯତ୍। ସ୍ଵାମିନଃ ପାଦସେଵାଯାଃ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍।।2.42.
ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଦସେବାର ଏକ ଶୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଗୁରୁଵିପ୍ରେଷ୍ଟଦେଵେଷୁ ସର୍ଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପତିର୍ଗୁରୁଃ
ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରିୟ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଗୁରୁ।
ଗୋପୀତ୍ରିଲକ୍ଷକୋଟୀନାଂ ଗୋପାନାଂ ଚ ତଥୈଵ ଚ
ତିନି ଲକ୍ଷ କୋଟି ଗୋପୀ ଓ ଗୋପମାନେ ମଧ୍ୟରେ—
ରମାଦିଗୋପକାନ୍ତାନାମୀଶ୍ଵରୀ ତତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ରମା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋପମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମିନୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାଧିକା କୃଷ୍ଣଂ ତତ୍ର ଦଧ୍ଯୌ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ଏପରି କହି ରାଧିକା ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ ଧରିଲେ।
ଅଥ ସା ଦକ୍ଷିଣାଦେଵୀ ଧ୍ଵସ୍ତା ଗୋଲୋକତୋ ମୁନେ
ତାପରେ, ମୁନି, ସେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବୀ ଗୋଲୋକରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଲେ।
ଅଥ ଦେଵାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞଂ କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଵିଧିର୍ନିଵେଦନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାଦୀନାଂ ଜଗତ୍ପତିଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ନିବେଦନ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ—
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଦେହତଃ
ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ଓ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ଦେହରୁ—
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ତାଂ ଯଜ୍ଞାଯ ପୂର୍ଣାର୍ଥଂ କର୍ମଣାଂ ସତାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ସତ୍କର୍ମମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇଁ ଦେଲେ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭାଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭାମ୍ 2.42.
ସେ ତପ୍ତ ସୁନାର ରଙ୍ଗର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
କମଲାସ୍ଯାଂ କୋମଲାଙ୍ଗୀଂ କମଲାଯତଲୋଚନାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପଦ୍ମପରି, ଶରୀର କମଳ ଭଳି କୋମଳ, ଚକ୍ଷୁ କମଳ ଦଳ ପରି ବିଶାଳ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୀଂ ସୁଦତୀଂ ସତୀମ୍
ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିମ୍ବ ଫଳ ପରି ଠୋଠ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଚରିତ୍ର।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ସାନ୍ତ୍ରସ୍ମିତ ମୁହଁ, ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।