ସ୍ଵଧାଂ ନାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯୋ ଵିପ୍ରଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦହଂମତିଃ
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ, ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିବା ସତ୍ୱେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ,
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସୀଂ କନ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଦୃଢ଼ା ସ୍୵ଧାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଘଟେ ରମ୍ଯେ ଶାଲଗ୍ରାମେଽଥଵା ଶୁଭେ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାତ୍ରରେ, ଶାଳଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ,
ଆଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ସ୍ଵଧାଦେଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଚ ମହାମନୁମ୍
ସେ ବଡ଼ ମନ୍ତ୍ର 'ଆଁ, ଶ୍ରୀଁ, କ୍ଲୀଁ, ସ୍ୱଧାଦେବ୍ୟାଇ, ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଵିଶାରଦ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏହା କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଓ ବଡ଼ ௱ଯାଜ୍ଞ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵଧା ସ୍ଵଧା ସ୍ଵଧେତ୍ଯେଵଂ ଯଦି ଵାରତ୍ରଯଂ ସ୍ମରେତ୍
ଯଦି କେହି ଦିନକୁ ତିନିଥର 'ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱଧା' ମନେ ପକାଏ,
ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ସ୍ଵଧାସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ମନ ଲଗାଇ ସ୍ୱଧା ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣେ,
ସ୍ଵଧା ସ୍ଵଧା ସ୍ଵଧେତ୍ଯେଵଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ 2.41.
ଯିଏ ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ 'ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱଧା' ପଢ଼େ,
ପିତୄଣାଂ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜଜୀଵନରୂପିଣୀ
ତୁମେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନର ଆକାର।
ବହିର୍ମନ୍ମନସୋ ଗଚ୍ଛ ପିତୄଣାଂ ତୁଷ୍ଟିହେତଵେ
ମୋ ମନ ଓ ବାହ୍ୟ ଚିନ୍ତାକୁ ଛାଡ଼ି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତୁଷ୍ଟି ଦେବାକୁ ଯାଅ।
ନିତ୍ଯା ନିତ୍ଯସ୍ଵରୂପାଽସି ଗୁଣରୂପାଽସି ସୁଵ୍ରତେ
ତୁମେ ନିତ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ଗୁଣମୟୀ ଓ ସଦ୍ବ୍ରତା।
ଓଁ ସ୍ଵସ୍ତି ଚ ନମଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣା ତଥା
ଓଁ, ଶୁଭ ହେଉ, ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ତୁମେ ଡକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ।
ପୁରାଽଽସୀସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧା ଗୋପୀ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ସଖୀ
ପୂର୍ବେ ତୁମେ ସ୍ୱଧା ଭାବେ ଗୋଲୋକରେ ଗୋପୀ ଥିଲା, ରାଧିକାଙ୍କ ସଖୀ।
ଧ୍ଵସ୍ତା ତ୍ଵଂ ରାଧିକାଶାପାଦ୍ଗୋଲୋକାଦ୍ଵିଶ୍ଵମାଗତା
ରାଧିକାଙ୍କ ଶାପରେ ତୁମେ ଗୋଲୋକରୁ ବିଦାୟ ହୋଇ, ଏହି ସଂସାରକୁ ଆସିଥିଲା।
କୃଷ୍ଣାଲିଂଗନପୁଣ୍ଯେନ ଭୂତା ମେ ମାନସୀ ସୁତା
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନର ପୁଣ୍ୟରେ, ତୁମେ ମୋର ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟା ହେଲା।
ସ୍ଵାହା ସା ସୁନ୍ଦରୀ ଗୋପୀ ପୁରାଽଽସୀଦ୍ରାଧିକାସଖୀ
ସ୍ୱାହା ନାମକ ସୁନ୍ଦରୀ ଗୋପୀ ପୂର୍ବେ ରାଧିକାଙ୍କର ସଖୀ ଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୁଚିରଂ ଵସନ୍ତେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ଶାପେନ ସା ଧ୍ଵସ୍ତା ଗୋଲୋକାଦ୍ଵିଶ୍ଵମାଗତା 2.41.
ତାଙ୍କର ଶାପରେ ସେ ଗୋଲୋକରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଃଖ ପାଇଥିଲେ।
ପଵିତ୍ରରୂପା ପରମା ଦେଵାଦ୍ଯୈର୍ଵନ୍ଦିତା ନୃଭିଃ
ସେ ପବିତ୍ର ରୂପ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମା, ଦେବତାମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଯା ସୁଶୀଲାଭିଧା ଗୋପୀ ପୁରାଽଽସୀଦ୍ରାଧିକାସଖୀ
ସୁଶୀଳା ନାମକ ଗୋପୀ ପୂର୍ବେ ରାଧିକାଙ୍କର ସଖୀ ଥିଲେ।
ପ୍ରଧ୍ଵସ୍ତା ସା ଚ ତଚ୍ଛାପାଦ୍ଗୋଲୋକାଦ୍ଵିଶ୍ଵମାଗତା
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାପରେ ଗୋଲୋକରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିଲେ।
ସା ପ୍ରେଯସୀ ରତୌ ଦକ୍ଷା ପ୍ରଶସ୍ତା ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ସେ ପ୍ରେମିକା, ପ୍ରେମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଗୋପ୍ଯା ବଭୂଵୁସ୍ତିସ୍ରୋ ଵୈ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ଚ ଦକ୍ଷିଣା
ତିନିଜଣୀ ଗୋପୀ ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ହେଲେ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ସଂସଦି
ଏଭଳି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଲୋକର ସଭାରେ ବସିଥିଲେ।
ତଦା ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୌ ତାମେଵ କମଲାନନାମ୍
ତାପରେ ସେ କମଳମୁଖୀକୁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଧାସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ୱଧାସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି,
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦକ୍ଷିଣାଖ୍ଯାନଂ ସାଵଧାନଂ ନିଶାମଯ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍କ କଥା କହିବି, ଆପଣ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଗୋପୀ ସୁଶୀଲା ଗୋଲୋକେ ପୁରାଽଽସୀତ୍ପ୍ରେଯସୀ ହରେଃ ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୀ ରାମା ସୁଭଗା ସୁଦତୀ ସତୀ
ସୁଶୀଳା ନାମକ ଗୋପୀ ପୂର୍ବେ ଗୋଲୋକରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରେମିକା ଥିଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ, ଆକର୍ଷକ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମନୋହର ଦାନ୍ତ ଓ ସତୀ।
ଵିଦ୍ଯାଵତୀ ଗୁଣଵତୀ ସତୀ ରୂପଵତୀ ତଥା
ସେ ଶିକ୍ଷାରେ, ଗୁଣରେ, ସତୀତ୍ୱରେ ଓ ରୂପରେ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ।