ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯା ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରିଣୀ
ସାହାଯ୍ୟ ହସ ଓ ଦୟାମୟ ମୁହଁ ସହିତ, ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଵିଧିସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମ୍ଭ୍ରମାତ୍ସମୁଵାଚ ତାମ୍
ବିଧି ସେ କଥା ଶୁଣି, ଭୟ ଭିତରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଦଗ୍ଧୁଂ ନ ଶକ୍ତସ୍ସ୍ଵହୁତଂ ହୁତାଶଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତୁମେ ନଥିଲେ, ଅଗ୍ନି, ହବି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଦଗ୍ଧ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତ୍ଵନ୍ନାମୋଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରାନ୍ତେ ଯଦ୍ଦାସ୍ଯତି ହଵିର୍ନରଃ 2.40.
ମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯେଉଁ ଲୋକ ହବି ଦେଇଥାଏ—
ଅଗ୍ନେଃ ସମ୍ପତ୍ସ୍ଵରୂପା ଚ ଶ୍ରୀରୂପା ଚ ଗୃହେଶ୍ଵରୀ
ଅଗ୍ନିଠାରୁ ସମୃଦ୍ଧିର ଆକାର ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଦେବୀ, ଘରର ମାଲିକା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଵିଷଣ୍ଣା ବଭୂଵ ହ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶେ, ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ସ୍ଵାହୋଵାଚ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଦନ୍ଯଦ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍ସ୍ଵପ୍ନଵଦ୍ଭ୍ରମ ଏଵ ଚ
ସେ କହିଲେ, "ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ସବୁ କିଛି ସ୍ୱପ୍ନ ସମାନ ଭ୍ରମ ଅଟେ।"
ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ଶମ୍ଭୁର୍ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶମ୍ଭୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ସର୍ଵାଦ୍ଯପୂଜ୍ଯୋ ଦେଵାନାଂ ଗଣେଷୁ ଚ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଦଳପତି ତୁମେ।
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ପୂଜିତା ଯଂ ନିଷେଵ୍ଯ ଚ
ଋଷି ଓ ମୁନିମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜନା କରନ୍ତି, ସେବା କରନ୍ତି।
ପଦ୍ମାସ୍ଯା ପାଦ୍ମମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପଦ୍ମଲାଭାନୁସାରତଃ
ପଦ୍ମାସ୍ୟାଙ୍କୁ ପଦ୍ମା ବୋଲି ଡାକାଯାଇଥିଲା, ପଦ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତିର ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ।
ତପସ୍ତେପେ ଲକ୍ଷଵର୍ଷମେକପାଦେନ ପାଦ୍ମଜା
ପଦ୍ମଜା ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦିଅ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଅତୀଵ କମନୀଯଂ ଚ ରୂପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ତାଙ୍କର ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଦେଖି, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦଭିପ୍ରାଯଂ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ତାମୁଵାଚ ସଃ 2.40.
ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ସବୁଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ନାମ୍ନା ନାଗ୍ନଜିତୀ କନ୍ଯା କାନ୍ତେ ନଗ୍ନଜିତସ୍ଯ ଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ତୁମର ନାମ ନାଗ୍ନଜିତୀ, ନାଗ୍ନଜିତଙ୍କର ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା।"
ଅଧୁନାଽଗ୍ନେର୍ଦାହିକା ତ୍ଵଂ ଭଵ ପତ୍ନୀ ଚ ଭାଵିନି
ଏବେ, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଅଗ୍ନିର ଦାହଶକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବା।
ଵହ୍ନିସ୍ତ୍ଵାଂ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଚ ଗୃହେଶ୍ଵରୀମ୍
ଅଗ୍ନି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଘରର ମାଲିକା ଭାବେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽନ୍ତର୍ଦଧେ ଦେଵୋ ଦେଵୀମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ନାରଦ
ଏପରି କହି, ଦେବତା ଦେବୀକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ନାରଦ।
ଧ୍ଯାନୈଶ୍ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତୈର୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତାଂ ଜଗଦମ୍ବିକାମ୍
ସାମବେଦର ଶ୍ଲୋକରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଜଗତ ମାତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ।
ତଦା ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ସ ରେମେ ରାମଯା ସହ
ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଶତ ବର୍ଷ ରାମାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ବଭୂଵ ଗର୍ଭଂ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ହୁତାଶସ୍ଯୈଵ ତେଜସା
ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ତତଃ ସୁଷାଵ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ରମଣୀଯାନ୍ମନୋହରାନ୍
ତାପରେ ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ମନୋହର ପୁଅମାନେକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଦଯଃ
ଋଷିମାନେ, ମୁନିମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନେ,
ସ୍ଵାହାଯୁକ୍ତଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୋ ଗୃହ୍ଣାତି ପ୍ରଶସ୍ତକମ୍ 2.40.
ଯେ କେହି 'ସ୍ୱାହା' ଯୁକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି,
ଵିଷହୀନୋ ଯଥା ସର୍ପୋ ଵେଦହୀନୋ ଯଥା ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେପରି ସରିଷୃପ ବିଷ ବିନା ନିର୍ବଳ, ଦ୍ୱିଜ ବେଦ ବିନା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ,
ଫଲଶାଖାଵିହୀନଶ୍ଚ ଯଥା ଵୃକ୍ଷୋ ହି ନିନ୍ଦିତଃ
ଏବଂ ଯେପରି ଫଳ ଓ ଶାଖା ନଥିବା ଗଛ ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ,
ପରିତୁଷ୍ଟା ଦ୍ଵିଜାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଂପ୍ରାପୁରାହୁତିମ୍
ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵର୍ଣିତଂ ସର୍ଵଂ ସ୍ଵାହୋପାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଉତ୍ତମ 'ସ୍ୱାହା' ବିଷୟର ସମସ୍ତ କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵହ୍ନିସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଯେନ ତାଂ ଵଦ ମେ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, କିଏ ପୂଜା କରି ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵଦାମି ଶ୍ରୂଯତାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସାଵଧାନଂ ନିଶାମଯ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ କହିବି, ଆପଣ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ।