ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଶଂକରଶ୍ଚୈଵ ଶେଷୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ କେଶଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶଂକର, ଶେଷ, ଧର୍ମ ଓ କେଶବ,
ଦେଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଷ୍ପମାଲାଂ ମନୋହରାମ୍
ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ମନୋହର ପୁଷ୍ପମାଳା ଦେଇ,
ଯଯୁର୍ଦେଵାଶ୍ଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଥାନଂ ଚ ନାରଦ
ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେବମାନେ, ନାରଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଯଯତୁସ୍ତୌ ସ୍ଵସ୍ଵଗୃହଂ ବ୍ରହ୍ମେଶାନୌ ଚ ନାରଦ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ, ନାରଦ ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ
ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ଶ୍ଲୋକକୁ ଯିଏ ତିନିବେଳେ ପଢ଼େ,
ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦି ପଠେତ୍ସୋଽପି କଲ୍ପତରୁର୍ନରଃ
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼େ, ସେ ମଧ୍ୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଏ ।
ସିଦ୍ଧିଃସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦି ପଠେନ୍ମାସମେକଂ ଚ ସଂଯତଃ 2.39.
ଯଦି କେହି ଏହି ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଶ୍ଲୋକକୁ ଏକମାସ ଅନୁଶାସନ ରେ ପଢ଼େ,
ନାରଦ ଉଵାଚ ତସ୍ଯ ସର୍ଵା ପୁରଃପୂଜେତ୍ଯୁକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପୂଜା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହୁଏ ।
ତଦେଵ ସ୍ଥାପିତଂ ପୁଷ୍ପଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯୈଵ ମସ୍ତକେ
ସେଇ ପୁଷ୍ପଟି ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ଚ୍ଛିନ୍ନେ ଗଣପତେଃ ଶନେର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ପୁରା ମୁନେ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଶନିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଗଣେଶଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଇଥିଲା, ମୁନି ।
ଅଧୁନୋକ୍ତଂ ଦେଵଷଟ୍କଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ପୁରନ୍ଦରଃ
ଏବେ, ଯେପରି ଦେବଷଟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଛି, ପୁରନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ଏହା କଲେ ।
ଅହୋ ପୁରାଣଵକ୍ତୄଣାଂ ଦୁର୍ବୋଧଂ ଵଚନଂ ନୃଣାମ୍
ହାଁ! ପୁରାଣ କଥାକୁ କହୁଥିବାମାନଙ୍କର କଥା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୁଝିବାକୁ କଷ୍ଟକର ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତଦା ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ତଜ୍ଜନ୍ମ ପୂଜାକାଲେ ବଭୂଵ ସଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେବେ ଏମିତି କୌଣସି ଜନ୍ମ ଥିଲାନି; ପୂଜା ସମୟରେ ସେ ଘଟିଥିଲା ।
ସୁଚିରଂ ଦୁଃଖିତା ଦେଵା ବଭ୍ରମୁର୍ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ଦେବମାନେ ଦୁଃଖରେ ଘୁରୁଥିଲେ ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣୈଶ୍ଚୈଵ ଯଶସା ତେଜସା ତ୍ଵିଷା
ନାରଦ କହିଲେ: ରୂପରେ, ଗୁଣରେ, କୀର୍ତ୍ତିରେ, ତେଜରେ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ,
ତ୍ଵମେଵ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଯୋଗିନାଂ ତଥା ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଉପାଖ୍ଯାନଂ ଵିଜ୍ଞାତଂ ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍
ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ କଥା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ମହାନ ।
ଅନ୍ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦୁପାଖ୍ଯାନଂ ନିଗୂଢଂ ଵଦ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ ଅପ୍ରକାଶ୍ଯଂ ପୁରାଣେଷୁ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍
ଏବେ ଆପଣ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହନ୍ତୁ, ଯାହା ପୁରାଣରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି ଏବଂ ଧର୍ମ ସହିତ ଜଡିତ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ରୁତୌ କତିଵିଧଂ ଗୂଢମାସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ବେଦରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି, ମହାପ୍ରଭୁ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତେଷୁ ଯତ୍ସାରଭୂତଂ ଚ ଶ୍ରୋତୁଂ କିଂଵା ତ୍ଵମିଚ୍ଛସି
ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣ ଯଦି ଏହାର ମূল ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, କହନ୍ତୁ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପିତୃଦାନେ ସ୍ଵଧା ଶସ୍ତା ଦକ୍ଷିଣା ସର୍ଵତୋ ଵରା
ନାରଦ କହିଲେ: ପିତୃପୂଜାରେ 'ସ୍ୱଧା'ର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ଏତାସାଂ ଚରିତଂ ଜନ୍ମ ଫଲଂ ପ୍ରାଧାନ୍ଯମେଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଜନ୍ମ, ଫଳ ଓ ପ୍ରଧାନତା—
ସୌତିରୁଵାଚ କଥାଂ କଥିତୁମାରେଭେ ପୁରାଣୋକ୍ତାଂ ପୁରାତନୀମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ପ୍ରାଚୀନ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମସଭାମଗମ୍ଯାଂ ସୁମନୋହରାମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭାରେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଥିଲା—
ଗତ୍ଵା ନିଵେଦନଂ ଚକ୍ରୁର୍ମୁନେ ତ୍ଵାହାରହେତୁକମ୍ 2.40.
ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଗଲେ।
ଯଜ୍ଞରୂପୋ ହି ଭଗଵାନ୍କଲଯା ଚ ବଭୂଵ ସଃ
ଭଗବାନ ଯଜ୍ଞର ରୂପରେ ନିଜ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ହଵିର୍ଦଦତି ଵିପ୍ରାଶ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯାଦଯଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହବି ଦେଲେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଦେଵା ଵିଷଣ୍ଣାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ତତ୍ସଭାଂ ଚ ପୁନର୍ଯଯୁଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ପୁନି ସେ ସଭାକୁ ଫେରିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମନସା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ
ବ୍ରହ୍ମା ଏହା ଶୁଣି, ମନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।
ପ୍ରକୃତିଃ କଲଯା ଚୈଵ ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣୀ
ପ୍ରକୃତି ନିଜ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି।
ଗ୍ରୀଷ୍ମମଧ୍ଯାହ୍ନମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ପ୍ରଭାନ୍ଯକ୍କାରକାରିଣୀ
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକକୁ ସେ ଶାନ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତି।