ସର୍ଵସମ୍ପତ୍ସ୍ଵରୂପାଯୈ ସର୍ଵଦାତ୍ର୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଦାନର ଦାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦାତ୍ର୍ଯୈ ଚ ହର୍ଷଦାତ୍ର୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ମା'ଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣଶୋଭାସ୍ଵରୂ ପାଯୈ ରତ୍ନାଢ୍ଯାଯୈ ନମୋ ନମଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତା ମା'ଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସସ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ଚ ସସ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଫସଳର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଓ ଫସଳର ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କ୍ଷୀରୋଦସାଗରେ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗୃହିଣାଂ ଗେହେ ଚ ଗୃହଦେଵତା
ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗୃହଣୀମାନେଂକ ଘରରେ ଗୃହଦେବତା।
ଅଦିତିର୍ଦେଵମାତା ତ୍ଵଂ କମଲା କମଲାଲଯେ 2.39.
ତୁମେ ଦେବମାତା ଅଦିତି, ତୁମେ କମଳା, କମଳରେ ବସିଥିବା।
ତ୍ଵଂ ହି ଵିଷ୍ଣୁସ୍ଵରୂପା ଚ ସର୍ଵାଧାରା ଵସୁନ୍ଧରା
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର ଓ ଧରିତ୍ରୀ।
କ୍ରୋଧହିଂସାଵର୍ଜିତା ଚ ଵରଦା ଚ ଶୁଭାନନା
ତୁମେ କ୍ରୋଧ ଓ ହିଂସାରୁ ମୁକ୍ତ, ଦୟାଳୁ ଓ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା।
ଯଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଭସ୍ମୀଭୂତମସାରକମ୍
ତୁମେ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅର୍ଥହୀନ ଓ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପରା ତ୍ଵଂ ହି ସର୍ଵବାନ୍ଧଵରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥାଅ।
ତ୍ଵଯା ହୀନୋ ବନ୍ଧୁହୀନସ୍ତ୍ଵଯା ଯୁକ୍ତଃ ସବାନ୍ଧଵଃ
ତୁମେ ନଥିଲେ ବାନ୍ଧବ ନଥାଏ, ତୁମେ ଥିଲେ ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବ ମିଳିଥାଏ।
ସ୍ତନନ୍ଧଯାନାଂ ତ୍ଵଂ ମାତା ଶିଶୂନାଂ ଶୈଶଵେ ଯଥା
ତୁମେ ଶିଶୁମାନଙ୍କର ମାଆ, ଶିଶୁବୟସରେ ଯେପରି।
ତ୍ଯକ୍ତସ୍ତନୋ ମାତୃହୀନଃ ସ ଚେଜ୍ଜୀଵତି ଦୈଵତଃ
ମାଆଙ୍କ ଦୁଧ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଶିଶୁ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ବଞ୍ଚିଥାଏ।
ସୁପ୍ରସନ୍ନସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରସନ୍ନା ଭଵାମ୍ବିକେ
ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃପାଳୁ ସ୍ୱଭାବର, ମୋତେ କୃପା କର, ମା' ଅମ୍ବିକା।
ଵଯଂ ଯାଵତ୍ତ୍ଵଯା ହୀନା ବନ୍ଧୁହୀନାଶ୍ଚ ଭିକ୍ଷୁକାଃ
ତୁମେ ନଥିଲେ ଆମେ ବାନ୍ଧବହୀନ ଓ ଭିକ୍ଷୁକ ହେଉଛୁ।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେହି ଶ୍ରିଯଂ ଦେହି ବଲଂ ଦେହି ସୁରେଶ୍ଵରି 2.39.
ମୋତେ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ, ଶ୍ରୀ ଦିଅ, ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଦେବମାନଙ୍କ ମା'।
କାମଂ ଦେହି ମତିଂ ଦେହି ଭୋଗାନ୍ଦେହି ହରିପ୍ରିଯେ
ମୋତେ ଇଚ୍ଛା ଦିଅ, ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଭୋଗ ଦିଅ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ସର୍ଵାଧିକାରମେଵଂ ଵୈ ପ୍ରଭାଵଂ ଚ ପ୍ରତାପକମ୍
ଏହିପରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିକାର, ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍ବିତା ଅଛି ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହ
ଏପରି କହି, ମହେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ,
ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଶଂକରଶ୍ଚୈଵ ଶେଷୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ କେଶଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶଂକର, ଶେଷ, ଧର୍ମ ଓ କେଶବ,
ଦେଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଷ୍ପମାଲାଂ ମନୋହରାମ୍
ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ମନୋହର ପୁଷ୍ପମାଳା ଦେଇ,
ଯଯୁର୍ଦେଵାଶ୍ଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଥାନଂ ଚ ନାରଦ
ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେବମାନେ, ନାରଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଯଯତୁସ୍ତୌ ସ୍ଵସ୍ଵଗୃହଂ ବ୍ରହ୍ମେଶାନୌ ଚ ନାରଦ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ, ନାରଦ ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ
ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ଶ୍ଲୋକକୁ ଯିଏ ତିନିବେଳେ ପଢ଼େ,
ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦି ପଠେତ୍ସୋଽପି କଲ୍ପତରୁର୍ନରଃ
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼େ, ସେ ମଧ୍ୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଏ ।
ସିଦ୍ଧିଃସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦି ପଠେନ୍ମାସମେକଂ ଚ ସଂଯତଃ 2.39.
ଯଦି କେହି ଏହି ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଶ୍ଲୋକକୁ ଏକମାସ ଅନୁଶାସନ ରେ ପଢ଼େ,
ନାରଦ ଉଵାଚ ତସ୍ଯ ସର୍ଵା ପୁରଃପୂଜେତ୍ଯୁକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପୂଜା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହୁଏ ।
ତଦେଵ ସ୍ଥାପିତଂ ପୁଷ୍ପଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯୈଵ ମସ୍ତକେ
ସେଇ ପୁଷ୍ପଟି ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ଚ୍ଛିନ୍ନେ ଗଣପତେଃ ଶନେର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ପୁରା ମୁନେ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଶନିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଗଣେଶଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଇଥିଲା, ମୁନି ।