ତଂ ଶିଵଃ ଶେଖରେ କୃତ୍ଵା ଚାଭଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ଶିବ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯାଃ ପତିଂ ମୁକ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ରୁରୁଦୁଃ ପୁନଃ 1.9.
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ମୁକ୍ତ ଦେଖି ପୁଣି ଅଶ୍ରୁବିଗ୍ଳିତ ହେଲେ।
ଉଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ରୁରୁଦୁର୍ଗତ୍ଵା ନିହତ୍ଯାଙ୍ଗଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି, ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ପୁଣିପୁଣି ନିଜ ଦେହକୁ ମାଡ଼ିଲେ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯା ଊଚୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯମସ୍ତୁ ନସ୍ତାତ ଗତଃ ସ୍ଵାମୀ ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ କହିଲେ: 'ବାପା, ଆମ ସୌଭାଗ୍ୟ ହେଉ, କାରଣ ଆମର ଗୁଣବାନ ସ୍ୱାମୀ ଚାଲିଗଲେ।'
ସ୍ଥିତେ ଚକ୍ଷୁଷି ହେ ତାତ ଦୃଷ୍ଟଂ ଧ୍ଵାନ୍ତମଯଂ ଜଗତ୍
ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି ରହିଲେ ବି, ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧାର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ପତିରେଵ ଗତିଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପତିଃ ପ୍ରାଣାଶ୍ଚ ସମ୍ପଦଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏକମାତ୍ର ମାର୍ଗ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଓ ସମ୍ପଦ।
ପତିର୍ନାରାଯଣଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵ୍ରତଂ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ନାରାୟଣ ସ୍ୱାମୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ଭାବେ ମାନନ୍ତି।
ସ୍ନାନଂ ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦକ୍ଷିଣା
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦାନ ଦେବା,
ଦେଵାର୍ଚନଂ ଚାନଶନଂ ସର୍ଵାଣି ଚ ତପାଂସି ଚ
ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା, ଉପବାସ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ତପସ୍ୟା,
ସର୍ଵେଷାଂ ବାନ୍ଧଵାନାଂ ଚ ପ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଯୋଷିତାମ୍
ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ମଧ୍ୟରେ, ପୁଅ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ।
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରସୂତା ଯା ସା ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ସ୍ଵାମିନଂ ସଦା
ଯିଏ ଖରାପ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ସଦା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ।
ପତିତଂ ରୋଗିଣଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ନିର୍ଧନଂ ଗୁଣହୀନକମ୍ 1.9.
ସ୍ୱାମୀ ପତିତ, ରୋଗୀ, ଦୁଷ୍ଟ, ଗରିବ କିମ୍ବା ଗୁଣହୀନ ହେଉଥିଲେ ବି,
ସଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଵାପି ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯା ସଂତ୍ଯଜେତ୍ପତିମ୍
ସେ ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ସ୍ୱାମୀ ଗୁଣବାନ କି ନିର୍ଗୁଣ ଯେହେଉନାହେଁ।
କୀଟୈଃ ଶୁନକତୁଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ଭକ୍ଷିତା ସା ଦିଵାନିଶମ୍
ସେ ଦିନ ରାତି କୀଟ ଓ କୁକୁର ସମାନ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଏ।
ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ
ସେ ଦଶ କୋଟି ଜନ୍ମ ଗୃଧ୍ର ଭାବେ, ଶତ ଜନ୍ମ ଶୂକର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ତତୋ ମାନଵଜନ୍ମାନି ଲଭେଚ୍ଚେତ୍ପୂର୍ଵକର୍ମଣଃ
ତାପରେ, ପୂର୍ବ କର୍ମ ଅନୁସାରେ, ସେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇପାରେ।
ଦେହି ନଃ କାନ୍ତଦାନଂ ଚ କାମପୂରଂ ଵିଧେଃ ସୁତ
ହେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ଆମକୁ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରିୟ ଦାନ କର।
କନ୍ଯାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ ଶଂକରସନ୍ନିଧିମ୍
କନ୍ୟାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦକ୍ଷ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
ଦକ୍ଷସ୍ତସ୍ଯାଶିଷଂ କୃତ୍ଵା ସମୁଵାଚ କୃପାନିଧିମ୍
ଦକ୍ଷ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, କ୍ରୁପାମୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦକ୍ଷ ଉଵାଚ ମତ୍ସୁତାନାଂ ଚ ପ୍ରାଣାନାଂ ପରମେଵ ପ୍ରିଯଂ ପତିମ୍
ଦକ୍ଷ କହିଲେ: ମୋ ଝିଅମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରାଣ ଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ନ ଚେଦ୍ଦଦାସି ଜାମାତର୍ମମ ଜାମାତରଂ ଵିଧୁମ୍
ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଝିଅଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଜାମାତା ଭାବେ ଦେଉନାହାଁ,
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ କୃପାନିଧିଃ 1.9.
ଦକ୍ଷଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୁପାମୟ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ନାହଂ ଦାତୁଂ ସମର୍ଥଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଶରଣାଗତମ୍
ଶିବ କହିଲେ, "ମୋ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।"
ଶିଵସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ତଂ ଶପ୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ଶିବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଦ୍ଧବ୍ରାହ୍ମଣରୂପଧୃକ୍
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଏକ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧରି ଆସିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାଶିଷଂ ତୌ ସ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନଃ
ସେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଆତ୍ମାନଂ ରକ୍ଷ ଦକ୍ଷାଯ ଦେହି ଚନ୍ଦ୍ରଂ ସୁରେଶ୍ଵର
ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର; ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଅ।"
ତପସ୍ଵିନାଂ ଵରଃ ଶାନ୍ତସ୍ତ୍ଵମେଵଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ରଣୀଃ
ତୁମେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ।
ଦକ୍ଷଃ କ୍ରୋଧୀ ଚ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷସ୍ତେଜସ୍ଵୀ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ଦକ୍ଷ କ୍ରୋଧୀ, ଅପରାଜେୟ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।
ନାରାଯଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହସିତ୍ଵା ଶଙ୍କରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ନାରାୟଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶଂକର ନିଜେ ହସିଲେ।