ତୃଣଂ ଛିନତ୍ତି ନଖରୈସ୍ତୈର୍ଵା ଯୋ ହି ଲିଖେନ୍ମହୀମ୍
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନଖର ଦ୍ୱାରା ଘାସ କାଟନ୍ତି, କିମ୍ବା ନଖରରେ ଭୂମି ଖୋଇବା ।
ସୂର୍ଯ୍ଯୋଦଯେ ଚ ଦ୍ଵିର୍ଭୋଜୀ ଦିଵାଶାଯୀ ଚ ଵାଡଵଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ଦୁଇଥର ଖାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଦିନେ ଶୁଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଅଶ୍ୱ କୁହାଯାଏ ।
ଆଚାରହୀନୋ ଯୋ ଵିପ୍ରୋ ଯଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚରଣ ହୀନ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ନେଇଥିବା ।
ସ୍ନିଗ୍ଧପାଦଶ୍ଚ ନଗ୍ନୋ ଵା ଯଃ ଶେତେ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପାଦ ତେଲିଆ, କିମ୍ବା ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଇଥିବା, କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ ।
ଶିରସ୍ନାତଶ୍ଚ ତୈଲେନ ଯୋଽନ୍ଯଦଙ୍ଗମୁପସ୍ପୃଶେତ୍
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ଲଗାଇ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁଥିବା ।
ଵ୍ରତୋପଵାସହୀନୋ ଯଃ ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽଶୁଚିର୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ ରଖିନାହାନ୍ତି, ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଅଶୁଦ୍ଧ ।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ହରେରର୍ଚା ହରେରୁତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ଶୁଭମ୍ 2.38.
ଯେଉଁଠି ହରିଙ୍କର ପୂଜା, କିମ୍ବା ହରିଙ୍କର ଶୁଭ କୀର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ।
ଯତ୍ର ପ୍ରଶଂସା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ତଦ୍ଭକ୍ତସ୍ଯ ପିତାମହ
ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୁଣଗାନ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ, ହେ ପିତାମହ ।
ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିଃ ଶଙ୍ଖଃ ଶିଲା ଚ ତୁଲସୀଦଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଶଂଖର ଶବ୍ଦ, ଶଂଖ, ପାଥର କିମ୍ବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର ରହିଛି ।
ଶିଵଲିଙ୍ଗାର୍ଚନଂ ଯତ୍ର ତସ୍ଯ ଚୋତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଉଁଠି ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂଜା, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଶୁଭ କୀର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ସେଵନଂ ଯତ୍ର ତେଷାଂ ଵୈ ଭୋଜନଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଭୋଜନ ହୁଏ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ସୁରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ରମାମାହ ରମାପତିଃ
ଏପରି କହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଜଗନ୍ନାଥୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପୁନରାହ ଚ
ଏପରି କହି ଜଗନ୍ନାଥ ତାଙ୍କୁ, ପୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କମଲାକାନ୍ତୋ ଦେଵଶ୍ଚାନ୍ତରଧାନ୍ମୁନେ
ଏପରି କହି, କମଳାପତି ଦେବ ମୁନିଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।
ମନ୍ଥାନଂ ମନ୍ଦରଂ କୃତ୍ଵା କୂର୍ମଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଭାଜନମ୍
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ମଥନ ଦଣ୍ଡ ଭାବେ ନେଇ, କୂର୍ମକୁ ଭାଜନ ଭାବେ ନେଇ ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରିଂ ଚ ପୀଯୂଷମୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସମୀପ୍ସିତମ୍
ଧନ୍ବନ୍ତରି ଓ ଅମୃତ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବା ନାମକ ଅଶ୍ୱ ଆଶା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଵନମାଲାଂ ଦଦୌ ସା ଚ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିନେ ମୁନେ 2.38.
ସେ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ଦୁଧ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଶୁଇଥିବାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ମୁନି।
ଦେଵୈଃ ସ୍ତୁତା ପୂଜିତା ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ଶଙ୍କରେଣ ଚ
ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପ୍ରାପୁର୍ଦେଵାଃ ସ୍ଵଵିଷଯଂ ଦୈତ୍ଯୈର୍ଗ୍ରସ୍ତଂ ଭଯଙ୍କରୈଃ
ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ଦଖଳ କରିଥିବା ନିଜ ଲୋକକୁ ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ଫେରାଇ ପାଇଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୁପାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ କଥା ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଈପ୍ସିତଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୁପାଖ୍ଯାନଂ ଧ୍ଯାନଂ ସ୍ତୋତ୍ରାଦିକଂ ଵଦ
ନାରଦ କହିଲେ: ମୋତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ କଥା, ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ତୁତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥା କୁହ।
ହରିଣା ପୂଜିତା ପୂର୍ଵଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିସ୍ତଥା ଧ୍ଯାନେନ ପୂଜିତା କେନ ଵିଧିନା କେନ ଵା ପୁରା
ହରି ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ କିଏ ଏବଂ କେମିତି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ କ୍ଷୀରୋଦେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଘଟଂ ଦେଵଷଟ୍କମପୂଜଯତ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦୁଧ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଘଟ ରଖି ଛଅ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଗଲା।
ତତ୍ରାଵାହ୍ଯ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯରୂପିଣୀମ୍
ସେଠାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଗଲା।
ପୁରଃ ସ୍ଥିତେଷୁ ମୁନିଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଗୁରୌ ତଥା
ମୁନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୁରୁମାନେ ସାମ୍ନାରେ ବସିଥିଲେ।
ପାରିଜାତସ୍ଯ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତମ୍
ସେ ପାରିଜାତ ଗଛର ଫୁଲ ନେଲେ, ଯାହା ଚନ୍ଦନ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପୁରା
ସେ ସାମବେଦର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଯେପରି ଶିଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସହସ୍ରଦଲପଦ୍ମସ୍ଯ କର୍ଣିକାଵାସିନୀଂ ପରାମ୍ 2.39.
ସେ ହଜାର ପାତି ଥିବା ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସ୍ଵତେଜସା ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତୀଂ ସୁଖଦୃଶ୍ଯାଂ ମନୋହରାମ୍
ତାଙ୍କର ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେଖିବାକୁ ସୁଖଦ ଓ ମନମୋହନ।