ଶିଵେନ ପୂଜିତଂ ପାଦପଦ୍ମଂ ପୁଷ୍ପେଣ ଯେନ ଚ
ଯିଏ ଏକ ଫୁଲରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶିବଙ୍କର ଦ୍ୱାରା—
ତତ୍ପୁଷ୍ପଂ ମସ୍ତକେ ଯସ୍ଯ କୃଷ୍ଣପାଦାବ୍ଜତଶ୍ଚ୍ଯୁତମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସେଇ ଫୁଲ ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼େ—
ଦୈଵେନ ଵଞ୍ଚିତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଦୈଵଂ ଚ ବଲଵତ୍ତରମ୍
ତୁମେ ଭାଗ୍ୟରେ ଠକାଯାଇଛ, ଏବଂ ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
କୃଷ୍ଣଂ ନ ମନ୍ଯତେ ଯୋ ହି ଶ୍ରୀନାଥଂ ସର୍ଵଵନ୍ଦିତମ୍
ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜିତ, ମାନିନାହାନ୍ତି—
ଶତଯଜ୍ଞେନ ଯା ଲବ୍ଧା ଦୀକ୍ଷିତେନ ତ୍ଵଯା ପୁରା
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଶତ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଯାହା ପାଇଥିଲେ—
ଅଧୁନା ଗଚ୍ଛ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ମଯା ଚ ଗୁରୁଣା ସହ
ଏବେ ମୋ ସହ ଓ ତୁମ ଗୁରୁ ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହ
ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ—
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍ 2.38.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେମାନେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଭଗବାନ୍, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମମଧ୍ଯାହ୍ନମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡଶତକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନର ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜମୟ ଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସ୍ତୁତଂ ନତମ୍
ସେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଚାରିଭୁଜା ଉପସ୍ଥିତମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ନମିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣେମୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୂର୍ଧ୍ନା ବ୍ରହ୍ମପୁରୋଗମାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ଲଗାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ।
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାଗୁଡିକୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସ ଚାପଶ୍ଯତ୍ସୁରଗଣଂ ଵିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତଂ ଭଯାକୁଲମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଦେବତାମାନେ ବିପଦରେ ପଡି ଭୟରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶୋଭାଶୂନ୍ଯଂ ହତଶ୍ରୀକଂ ପରିଵାରୈରନାଵୃତମ୍
ସେମାନେ ଶୋଭା ବିହୀନ, ଭାଗ୍ୟ ହରାଇ ଲାଗିଥିବା, ଏବଂ ପରିଚାରକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖୋଲା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦାସ୍ଯାମି ଲକ୍ଷ୍ମୀମଚଲାଂ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଵର୍ଦ୍ଧିନୀମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଚଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବି, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବଢାଇବ, ଦେଇବି।
କିଞ୍ଚ ମଦ୍ଵଚନଂ କିଞ୍ଚିଚ୍ଛ୍ରୂଯତାଂ ସମଯୋଚିତମ୍
ଏହି ସମୟରେ ଯାହା ଉଚିତ, ମୋର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଦୟାକରି ମନ ଦିଅ।
ଜନାଶ୍ଚାସଂଖ୍ଯଵିଶ୍ଵସ୍ଥା ମଦଧୀନାଶ୍ଚ ସନ୍ତତମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ଲୋକ ସଦା ମୋର ଅଧୀନରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଯୋ ଯୋ ରୁଷ୍ଟୋ ହି ମଦ୍ଭକ୍ତେ ମତ୍ପରେ ହି ନିରଙ୍କୁଶଃ 2.38.
ଯେଉଁଠି ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ବା ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ୟେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରେ ରିଷ୍ଟ ହେଇ ରାଗ କରନ୍ତି—
ଦୁର୍ଵାସାଃ ଶଙ୍କରାଂଶଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ମତ୍ପରାଯଣଃ
ଦୁର୍ବାସା, ଶଂକରଙ୍କ ଅଂଶ ହେବା ସହିତ, ଏକ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବୈଷ୍ଣବ ଯିଏ ମୋତେ ଭକ୍ତି କରେ।
ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିର୍ନାସ୍ତି ତୁଲସୀ ଚ ଶିଲାର୍ଚନମ୍
ଯେଉଁଠି ଶଂଖ ଶବ୍ଦ ନାହିଁ, ତୁଳସୀ କିମ୍ବା ପଥରରେ ପୂଜା ହୁଏ ନାହିଁ—
ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଚ ମେ ନିନ୍ଦା ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଭଵେତ୍ସୁରାଃ
ଏବଂ ଦେବଗଣ, ଯେଉଁଠି ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ହୁଏ—
ମଦ୍ଭକ୍ତିହୀନୋ ଯୋ ମୂଢୋ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଶୂନ୍ୟ, ମୂଢ଼ ଏବଂ ହରିବାସରେ ଖାଇଥାଏ—
ମନ୍ନାମଵିକ୍ରଯୀ ଯଶ୍ଚ ଵିକ୍ରୀଣାତି ସ୍ଵକନ୍ଯକାମ୍
ଯିଏ ମୋର ନାମ ବିକ୍ରି କରେ, କିମ୍ବା ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ବିକ୍ରି କରେ—
ପାପିନାଂ ଯୋ ଗୃହଂ ଯାତି ଶୂଦ୍ରଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନଭୋଜିନାମ୍
ଯିଏ ପାପୀଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଖାଇଥାଏ—
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହୀ ଚ ଭାଗ୍ଯହୀନଶ୍ଚ ଵାଡଵଃ
ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଶବ ଦାହ କରେ, ଏବଂ ଭାଗ୍ୟହୀନ ଘୋଡ଼ା ବ୍ୟବସାୟୀ—
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରୋ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵୃଷଵାହକଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ରନ୍ଧେ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ବଳଦ ଚଳାଇଥାଏ—
ଵିପ୍ରୋ ଯଵନସେଵୀ ଚ ଦେଵଲଃ ଶୂଦ୍ରଯାଜକଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯବନଙ୍କ ସେବା କରେ, ଦେବଳ ପୂଜାରୀ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଯଜ୍ଞ କରାଇଥାଏ—
ଵିଶ୍ଵାସଘାତୀ ମିତ୍ରଘ୍ନୋ ନରଘାତୀ କୃତଘ୍ନକଃ 2.38.
ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ମିତ୍ର ହତ୍ୟା କରେ, ମନୁଷ୍ୟ ହତ୍ୟା କରେ, ଏବଂ କୃତଘ୍ନ—
ଅଶୁଦ୍ଧହୃଦଯଃ କୂରୋ ହିଂସକୋ ନିନ୍ଦକୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ହୃଦୟ ଅଶୁଦ୍ଧ, ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି କ୍ରୂର ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି ।
ଯୋ ଵିପ୍ରଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀପୁତ୍ରୋ ମହାପାପୀ ଚ ତତ୍ପତିଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସତୀ ମା'ର ପୁଅ, କିମ୍ବା ବଡ଼ ପାପୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତି ।