ପୁଷ୍କରେ ଭାସ୍କରକ୍ଷେତ୍ରେ ଦଶଲକ୍ଷଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ପୁଷ୍କର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗୁଣ ହୁଏ।
ସାମାନ୍ଯବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦାନଂ ସମମେଵ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସାଧାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋପାସକେ ଚ ବୁଧେ କୋଟିଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା କରୁଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ।
ଯଥା ଦଣ୍ଡେନ ସୂତ୍ରେଣ ଶରାଵେଣ ଜଲେନ ଚ
ଯେପରି ଦଣ୍ଡ, ସୂତା, ଭାଣ୍ଡା କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା କିଛି କରାଯାଏ—
ତଥୈଵ କର୍ମସୂତ୍ରେଣ ଫଲଂ ଧାତା ଦଦାତି ଚ
ସେପରି କର୍ମର ସୂତା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସ ଵିଧାତା ଵିଧାତୁଶ୍ଚ ପାତୁଃ ପାତା ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ରକ୍ଷକ ଓ ତିନୋଟି ଜଗତର ଧାରକ।
ମହାଵିପତ୍ତୌ ସଂସାରେ ଯଃ ସ୍ମରେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍ 2.37.
ବଡ଼ ବିପଦରେ କିମ୍ବା ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଯେଉଁଠି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ—
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଜୀଵଶ୍ଚ ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ଏପରି କହି, ଜୀବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବୃହସ୍ପତିଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ—
ଶୀଘ୍ରଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସ ସୁରାଚାର୍ଯୋ ଵିଧିଂ ଵିଭୁମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିଶାଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ବୃହସ୍ପତେଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ସୁରାଣାମଧିପଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତୁମେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ନିଜେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି।
ମାତାମହସ୍ତେ ଦକ୍ଷଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାଙ୍କର ମାମା ଦକ୍ଷ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭକ୍ତ ଏବଂ ବହୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।
ମାତା ପତିଵ୍ରତା ଯସ୍ଯ ପିତା ଶୁଦ୍ଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ତାଙ୍କର ମାଆ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଗୃହଣୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାପା ପବିତ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛନ୍ତି।
ଜନଃ ପୈତୃକଦୋଷେଣ ଦୋଷାନ୍ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ମଣିଷ ତାଙ୍କର ବାପା ଓ ମାମାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତାର ଫଳ ଭୋଗ କରେ।
ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମା ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵଦେହେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତଃ
ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଭଗବାନ୍ ସବୁଙ୍କର ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି।
ମନୋଽହମିନ୍ଦ୍ରିଯେଶଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନରୂପୋ ହି ଶଙ୍କରଃ
ମନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଓ ଜ୍ଞାନ ଏହି ସବୁ ଶିବଙ୍କର ରୂପ।
ନିଦ୍ରାଦଯଃ ଶକ୍ତଯଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରକୃତେଃ କଲାଃ 2.38.
ନିଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରକୃତିର ଶକ୍ତି ଓ ଅଂଶ।
ଆତ୍ମନୀଶେ ଗତେ ଦେହାତ୍ସର୍ଵେ ଯାନ୍ତି ସସଂଭ୍ରମାତ୍
ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମାର ନାଥ ଦେହ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଭୟରେ ସହସା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଅହଂ ଶିଵଶ୍ଚ ଶେଷଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମୋ ମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ମୁଁ, ଶିବ, ଶେଷ, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ମହାନ୍ ଓ ବିରାଟ—
ଶିଵେନ ପୂଜିତଂ ପାଦପଦ୍ମଂ ପୁଷ୍ପେଣ ଯେନ ଚ
ଯିଏ ଏକ ଫୁଲରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶିବଙ୍କର ଦ୍ୱାରା—
ତତ୍ପୁଷ୍ପଂ ମସ୍ତକେ ଯସ୍ଯ କୃଷ୍ଣପାଦାବ୍ଜତଶ୍ଚ୍ଯୁତମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସେଇ ଫୁଲ ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼େ—
ଦୈଵେନ ଵଞ୍ଚିତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଦୈଵଂ ଚ ବଲଵତ୍ତରମ୍
ତୁମେ ଭାଗ୍ୟରେ ଠକାଯାଇଛ, ଏବଂ ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
କୃଷ୍ଣଂ ନ ମନ୍ଯତେ ଯୋ ହି ଶ୍ରୀନାଥଂ ସର୍ଵଵନ୍ଦିତମ୍
ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜିତ, ମାନିନାହାନ୍ତି—
ଶତଯଜ୍ଞେନ ଯା ଲବ୍ଧା ଦୀକ୍ଷିତେନ ତ୍ଵଯା ପୁରା
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଶତ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଯାହା ପାଇଥିଲେ—
ଅଧୁନା ଗଚ୍ଛ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ମଯା ଚ ଗୁରୁଣା ସହ
ଏବେ ମୋ ସହ ଓ ତୁମ ଗୁରୁ ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହ
ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ—
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍ 2.38.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେମାନେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଭଗବାନ୍, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମମଧ୍ଯାହ୍ନମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡଶତକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନର ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜମୟ ଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସ୍ତୁତଂ ନତମ୍
ସେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଚାରିଭୁଜା ଉପସ୍ଥିତମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ନମିତ ହେଉଥିଲେ।