ଅଶ୍ଵିନୀ ଭରଣୀ ଚୈଵ କୃତ୍ତିକା ରୋହିଣୀ ତଥା
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭରଣୀ, କୃତ୍ତିକା ଓ ରୋହିଣୀ,
ପୁଷ୍ଯାଽଽଶ୍ଲେଷା ମଘା ପୂର୍ଵଫଲ୍ଗୁନ୍ଯୁତ୍ତରଫଲ୍ଗୁନୀ 1.9.
ପୁଷ୍ୟା, ଆଶ୍ଲେଷା, ମଘା, ପୂର୍ବଫଳ୍ଗୁନୀ ଓ ଉତ୍ତରଫଳ୍ଗୁନୀ,
ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ମୂଲା ତଥା ପୂର୍ଵାଽଽଷାଢା ଚୈଵୋତ୍ତରା ସ୍ମୃତା
ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ମୂଳା, ପୂର୍ବାଷାଢ଼ା ଓ ଉତ୍ତରା ମଧ୍ୟ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ପୂର୍ଵା ଭାଦ୍ରୋତ୍ତରାଭାଦ୍ରା ରେଵତ୍ଯନ୍ତା ଵିଧୁପ୍ରିଯାଃ
ପୂର୍ବଭାଦ୍ରପଦା, ଉତ୍ତରଭାଦ୍ରପଦା ଓ ରେବତୀ—ଏହିମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଏଠିରେ ତାଲିକା ଶେଷ।
ସନ୍ତତଂ ରସଭାଵେନ ଚକାର ଶଶିନଂ ଵଶମ୍
ସେମାନେ ସଦା ସ୍ନେହ ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ବଶରେ ରଖିଥିଲେ।
ସର୍ଵା ଭଗିନ୍ଯଃ ପିତରଂ କଥଯାମାସୁରାଦୃତାଃ
ସମସ୍ତ ଭଉଣୀମାନେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରକୁପିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମଶପନ୍ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ଦକ୍ଷ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଦିନେ ଦିନେ ଯକ୍ଷ୍ମଣା ସ କ୍ଷୀଯମାଣଶ୍ଚ ଦୁଃଖିତଃ
ପ୍ରତିଦିନ ଯକ୍ଷ୍ମା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଶୀଘ୍ର କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଶଂକରଶ୍ଚ କ୍ଲେଶିତଂ ଶରଣାଗତମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଓ ଶରଣାଗତ ଦେଖି ଶଂକର ତାଙ୍କୁ ନଜର ଦେଲେ।
ନିର୍ମୁକ୍ତଂ ଯକ୍ଷ୍ମଣା କୃତ୍ଵା ସ୍ଵକପୋଲେ ସ୍ଥଲଂ ଦଦୌ
ତାଙ୍କୁ ଯକ୍ଷ୍ମାରୁ ମୁକ୍ତ କରି ନିଜ କପୋଳ ଉପରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
ତଂ ଶିଵଃ ଶେଖରେ କୃତ୍ଵା ଚାଭଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ଶିବ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯାଃ ପତିଂ ମୁକ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ରୁରୁଦୁଃ ପୁନଃ 1.9.
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ମୁକ୍ତ ଦେଖି ପୁଣି ଅଶ୍ରୁବିଗ୍ଳିତ ହେଲେ।
ଉଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ରୁରୁଦୁର୍ଗତ୍ଵା ନିହତ୍ଯାଙ୍ଗଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି, ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ପୁଣିପୁଣି ନିଜ ଦେହକୁ ମାଡ଼ିଲେ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯା ଊଚୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯମସ୍ତୁ ନସ୍ତାତ ଗତଃ ସ୍ଵାମୀ ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ କହିଲେ: 'ବାପା, ଆମ ସୌଭାଗ୍ୟ ହେଉ, କାରଣ ଆମର ଗୁଣବାନ ସ୍ୱାମୀ ଚାଲିଗଲେ।'
ସ୍ଥିତେ ଚକ୍ଷୁଷି ହେ ତାତ ଦୃଷ୍ଟଂ ଧ୍ଵାନ୍ତମଯଂ ଜଗତ୍
ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି ରହିଲେ ବି, ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧାର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ପତିରେଵ ଗତିଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପତିଃ ପ୍ରାଣାଶ୍ଚ ସମ୍ପଦଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏକମାତ୍ର ମାର୍ଗ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଓ ସମ୍ପଦ।
ପତିର୍ନାରାଯଣଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵ୍ରତଂ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ନାରାୟଣ ସ୍ୱାମୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ଭାବେ ମାନନ୍ତି।
ସ୍ନାନଂ ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦକ୍ଷିଣା
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦାନ ଦେବା,
ଦେଵାର୍ଚନଂ ଚାନଶନଂ ସର୍ଵାଣି ଚ ତପାଂସି ଚ
ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା, ଉପବାସ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ତପସ୍ୟା,
ସର୍ଵେଷାଂ ବାନ୍ଧଵାନାଂ ଚ ପ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଯୋଷିତାମ୍
ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ମଧ୍ୟରେ, ପୁଅ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ।
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରସୂତା ଯା ସା ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ସ୍ଵାମିନଂ ସଦା
ଯିଏ ଖରାପ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ସଦା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ।
ପତିତଂ ରୋଗିଣଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ନିର୍ଧନଂ ଗୁଣହୀନକମ୍ 1.9.
ସ୍ୱାମୀ ପତିତ, ରୋଗୀ, ଦୁଷ୍ଟ, ଗରିବ କିମ୍ବା ଗୁଣହୀନ ହେଉଥିଲେ ବି,
ସଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଵାପି ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯା ସଂତ୍ଯଜେତ୍ପତିମ୍
ସେ ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ସ୍ୱାମୀ ଗୁଣବାନ କି ନିର୍ଗୁଣ ଯେହେଉନାହେଁ।
କୀଟୈଃ ଶୁନକତୁଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ଭକ୍ଷିତା ସା ଦିଵାନିଶମ୍
ସେ ଦିନ ରାତି କୀଟ ଓ କୁକୁର ସମାନ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଏ।
ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ
ସେ ଦଶ କୋଟି ଜନ୍ମ ଗୃଧ୍ର ଭାବେ, ଶତ ଜନ୍ମ ଶୂକର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ତତୋ ମାନଵଜନ୍ମାନି ଲଭେଚ୍ଚେତ୍ପୂର୍ଵକର୍ମଣଃ
ତାପରେ, ପୂର୍ବ କର୍ମ ଅନୁସାରେ, ସେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇପାରେ।
ଦେହି ନଃ କାନ୍ତଦାନଂ ଚ କାମପୂରଂ ଵିଧେଃ ସୁତ
ହେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ଆମକୁ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରିୟ ଦାନ କର।
କନ୍ଯାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ ଶଂକରସନ୍ନିଧିମ୍
କନ୍ୟାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦକ୍ଷ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
ଦକ୍ଷସ୍ତସ୍ଯାଶିଷଂ କୃତ୍ଵା ସମୁଵାଚ କୃପାନିଧିମ୍
ଦକ୍ଷ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, କ୍ରୁପାମୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦକ୍ଷ ଉଵାଚ ମତ୍ସୁତାନାଂ ଚ ପ୍ରାଣାନାଂ ପରମେଵ ପ୍ରିଯଂ ପତିମ୍
ଦକ୍ଷ କହିଲେ: ମୋ ଝିଅମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରାଣ ଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।