ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଯମକିଙ୍କରଃ
ଯମର ଦୂତ ଅଙ୍ଗୁଠି ଆକାରର ଜୀବକୁ ଧରି ନେଇଯାଏ।
ଜୀଵୋ ଗତ୍ଵା ଯମଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞମେଵ ଚ
ସେଇ ଜୀବ ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଯମଙ୍କୁ ଦେଖେ।
ଧର୍ମାଧର୍ମଵିଚାରଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍
ସେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ବିଚାରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସବୁ ଦିଗରେ ମୁହଁ ରଖିଥିବା।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଗହଣା ପିନ୍ଧି ସଜିଥିବା।
ଜପନ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣନାମ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫାଟିକମାଲଯା
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ମାଳା ଧରି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ ଜପ କରୁଥିବା।
ସଗଦ୍ଗଦଂ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରଂ ସର୍ଵତ୍ର ସମଦର୍ଶିନମ୍
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଭାବେ ଅଟକିଯାଏ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ସ୍ଵତେଜସା ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ସୁଖଦୃଶ୍ଯଂ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍ 2.36.
ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ପୁଣ୍ଯାତ୍ମନାଂ ଶାନ୍ତରୂପଂ ପାପିନାଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରୂପରେ, ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଵିଚାରେଣ ଯେଷାଂ ଯଦୁଚିତଂ ଫଲମ୍
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ବିଚାର ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଏଵଂ ତେଷାଂ ଗତାଯାତେ ନିଵୃତ୍ତିର୍ନାସ୍ତି ଜୀଵିନାମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି ଓ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନର ଶେଷ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଵରଂ ପ୍ରାର୍ଥଯ ଵାଞ୍ଛିତମ୍
ଏଭଳି ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି; ତୁମେ ଯେଉଁ ଭଲ ଦାନ ଚାହଁ, ମାଗ।
ମହେନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେହି ମେ ପରମଂ ପଦମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ହେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦିଅ।
ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସିଲେ।
ଦୁର୍ଵାସା ଉଵାଚ ମୁକ୍ତିର୍ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵିଧାନାଂ ଚ ନ ଲଯେ ପ୍ରାକୃତେଽପି ଚ
ଦୁର୍ବାସା କହିଲେ: ତୁମ୍ଭଳି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ, ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଆଵିର୍ଭାଵଃ ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ ତିରୋଭାଵୋ ଲଯେଽପି ଚ
ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଆବିର୍ଭାବ ଓ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ତିରୋଭାବ ହୁଏ।
ଯଥା ଭ୍ରମତି କାଲଶ୍ଚ ତଥା ଵିଷଯିଣୋ ଧୁଵମ୍
ଯେପରି କାଳ ଘୁରେ, ସେପରି ଭୋଗବିଲାସରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୁରନ୍ତି।
ପଲମେକଂ ଭଵେଦେଵ ଯଥା ଵିପଲଷଷ୍ଟିଭିଃ 2.36.
ଏକ ପଳା, ଷଷ୍ଟିଟି ବିପଳା ମିଶି ହୁଏ।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଭିଶ୍ଚ ମୁହୂର୍ତ୍ତୈଶ୍ଚ ଭଵେଦେଵ ଦିଵାନିଶମ୍
ତିରିଶଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମିଶି ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ହୁଏ।
ପକ୍ଷାଭ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲକୃଷ୍ଣାଭ୍ଯାଂ ମାସ ଏଵ ଵିଧୀଯତେ
ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ, ଏହି ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମିଶି ଏକ ମାସ ହୁଏ।
ଋତୁତ୍ରଯେଣାଯନଂ ଚ ତାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵତ୍ସରଃ
ତିନି ଋତୁ ମିଶି ଏକ ଆୟନ ହୁଏ, ଏହି ଦୁଇ ଆୟନ ମିଶି ଏକ ବର୍ଷ ହୁଏ।
ଵତ୍ସରୈର୍ନରମାନୈଶ୍ଚ ଯୁଗାନାଂ ଚ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ବର୍ଷ, ମାନବ ମାପ ଓ ଚାରି ଯୁଗ ଦ୍ୱାରା ସମୟ ଗଣାଯାଏ।
ଯୁଗେ ନରାଣାଂ ଶକ୍ରାଯୁର୍ମନୋରାଯୁଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତମ୍
ଏକ ଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମନୁଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ନିପାତୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତତ୍ର ଭଵେତ୍ପ୍ରାକୃତିକୋ ଲଯଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବିଲୟକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ବିଲୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଃ ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ପୁନରୁନ୍ମୀଲନେ ତଥା
ଚକ୍ଷୁର ଉପରି ଏକ ନିମିଷ ହେଉଛି ସୃଷ୍ଟି, ପୁଣି ଖୋଲିବା ମଧ୍ୟ ସେପରି।
ଯଥା ପୃଥିଵ୍ଯା ରେଣୂନାମିତ୍ଯୂଚେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ପୃଥିବୀର ଧୂଳିକଣା ଯେପରି, ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର କହିଥିଲେ।
ସୃଷ୍ଟିସୂତ୍ରସ୍ଵରୂପଂ ହି ଚାନ୍ଯଦ୍ଵୃଣୁ ଵରଂ ସୁର
ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଏହି, ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ଦେବତା।
ଆତ୍ମନଃ ପୂର୍ଵମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ଵରଯାମାସ ତତ୍ର ଵୈ 2.36.
ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ପୂର୍ବ ଶାସନ ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ପାଇଁ ଚୟନ କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କିଂ ଚକାର ଗୃହଂ ଗତ୍ଵା ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ସେ ଘରକୁ ଯାଇ କଣ କଲେ? ଏହା ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଵର୍ଦ୍ଧଯାମାସ ତଦା ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦିନେ ଦିନେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେତେବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦିନରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବିରାଗ ବଢ଼ାଇଲେ।
ମୁନିସ୍ଥାନାଦ୍ଗୃହଂ ଗତ୍ଵା ସ ଦଦର୍ଶାମରାଵତୀମ୍
ମୁନିଙ୍କ ଠାରୁ ଘରକୁ ଯାଇ, ସେ ଅମରାବତୀକୁ ଦେଖିଲେ।