ଚତୁର୍ଥେ ଚିରଜୀଵୀ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷଣାନାମନୁରୂପକଃ
ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ସେଇ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ।
ଯାଦୃଶେ ଚ କ୍ଷଣେ ଜନ୍ମ ପ୍ରସଵସ୍ତାଦୃଶେ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଜନ୍ମଦେବା ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ହୁଏ।
କଲଲଂ ତ୍ଵେକରାତ୍ରେଣ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦିନେ ଦିନେ
ଏକ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ଏହା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ମାସତ୍ରଯେ ମାଂସପିଣ୍ଡୋ ହସ୍ତପାଦାଦିଵର୍ଜିତଃ
ତିନି ମାସରେ ଏହା ମାଂସର ଏକ ଗଠି ହେବାକୁ ଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ହସ୍ତ, ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ନଥାଏ।
ଭଵେତ୍ତୁ ଜୀଵସଂଚାରଃ ଷଣ୍ମାସେ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ଛଅ ମାସରେ ଜୀବନର ଚଳାଚଳ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ହେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ।
ମାତୃଜଗ୍ଧାନ୍ନପାନଂ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେଽମେଧ୍ଯସ୍ଥଲେ ସ୍ଥିତଃ
ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହି, ସେ ମାଆ ଯାହା ଖାଏ ଓ ପିଏ, ତାହା ଭୋଗ କରେ।
ଏଵଂ ଚ ଚତୁରୋ ମାସାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପରମଯାତନାମ୍ 2.36.
ଏଭଳି ଚାରି ମାସ ଯାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ଦିଗ୍ଦେଶକାଲାଵ୍ଯୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵିସ୍ମୃତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା
ଦିଗ, ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟର ଜ୍ଞାନ ନ ଥିଲେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।
ପରାଯତ୍ତୋଽପ୍ଯକ୍ଷମଶ୍ଚ ମଶକାଦିନି ଵାରଣେ
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମଶା ଓ ଏମିତି ଜିନିଷ ଦୂର କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ।
ସ୍ତନାନ୍ଧୋଽପ୍ଯସମର୍ଥଶ୍ଚ ଯାଞ୍ଚାଂ କର୍ତୁମଭୀପ୍ସିତାମ୍
ସେ ଥନ ନିକଟରେ ଅନ୍ଧ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛା କହିବାରେ ଅସମର୍ଥ।
ପୌଗଣ୍ଡେ ଯାତନାଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ନୁତେ ଯୌଵନଂ ପୁନଃ
ପିଲାବେଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରି, ପୁଣି ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଆହାରମୈଥୁନାର୍ତ୍ତଶ୍ଚ ନାନାମୋହାଦିଵେଷ୍ଟିତଃ
ସେ ଭୋକ, କାମ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ, ବିଭିନ୍ନ ମୋହରେ ଆବୃତ।
ଏଵଂ ଯାଵତ୍ସମର୍ଥଶ୍ଚ ତାଵଦେଵ ହି ପୂଜିତଃ
ଏଭଳି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସମର୍ଥ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନ୍ୟ ହୁଏ।
ଯଦାଽତୀଵ ଜରାଯୁକ୍ତୋ ଜଡୋଽତିବଧିରୋ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ଅତି ବୃଦ୍ଧ ହୋଇ, ମନ୍ଦ ଓ ବହୁତ କାନା ହୁଏ,
ତଦନ୍ତରେଽନୁତାପଂ ଚ କୁରୁତେ ସନ୍ତତଂ ପୁନଃ
ସେତେବେଳେ ସେ ପୁନିପୁନି ଅନୁତାପ କରେ।
ପୁନଶ୍ଚ ମାନଵୀଂ ଯୋନିଂ ଲଭାମି ଭାରତେ ଯଦି
ଏବଂ ଭାବେ, 'ପୁଣି ଏହି ଭାରତରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଲେ କେମିତି ହେବ'।
ଇତ୍ଯେଵମାଦି ମନସି କୁର୍ଵନ୍ତଂ ତଂ ଜଡଂ ସୁର 2.36.
ଏଭଳି ଭାବନା ମନରେ ରଖି, ସେ ମନ୍ଦମତି ପୁରୁଷ, ହେ ଦେବ।
ସ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯମଦୂତଂ ଚ ପାଶହସ୍ତଂ ଚ ଦଣ୍ଡିନମ୍
ସେ ଯମର ଦୂତକୁ ଦେଖେ, ଯିଏ ପାଶ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଛି।
ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯମୁପାଯୈଶ୍ଚ ବଲିଷ୍ଠଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ଯାହାକୁ କୌଣସି ଉପାୟରେ ରୋକିବା ଅସମ୍ଭବ, ସେ ବଳଶାଳୀ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରାନ୍ମହାଭୀତୋ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରଂ ଚ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ମାତ୍ର ଦେଖିଲେ, ବଡ଼ ଭୟରେ ସେ ପେଶାବ ଓ ପଖାନ୍ଡ କରିଦିଏ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଯମକିଙ୍କରଃ
ଯମର ଦୂତ ଅଙ୍ଗୁଠି ଆକାରର ଜୀବକୁ ଧରି ନେଇଯାଏ।
ଜୀଵୋ ଗତ୍ଵା ଯମଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞମେଵ ଚ
ସେଇ ଜୀବ ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଯମଙ୍କୁ ଦେଖେ।
ଧର୍ମାଧର୍ମଵିଚାରଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍
ସେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ବିଚାରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସବୁ ଦିଗରେ ମୁହଁ ରଖିଥିବା।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଗହଣା ପିନ୍ଧି ସଜିଥିବା।
ଜପନ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣନାମ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫାଟିକମାଲଯା
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ମାଳା ଧରି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ ଜପ କରୁଥିବା।
ସଗଦ୍ଗଦଂ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରଂ ସର୍ଵତ୍ର ସମଦର୍ଶିନମ୍
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଭାବେ ଅଟକିଯାଏ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ସ୍ଵତେଜସା ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ସୁଖଦୃଶ୍ଯଂ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍ 2.36.
ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ପୁଣ୍ଯାତ୍ମନାଂ ଶାନ୍ତରୂପଂ ପାପିନାଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରୂପରେ, ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଵିଚାରେଣ ଯେଷାଂ ଯଦୁଚିତଂ ଫଲମ୍
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ବିଚାର ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଏଵଂ ତେଷାଂ ଗତାଯାତେ ନିଵୃତ୍ତିର୍ନାସ୍ତି ଜୀଵିନାମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି ଓ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନର ଶେଷ ନାହିଁ।