ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁକ୍ତୋ ମୋହାଦିଷୁ ଵିଵର୍ଜିତଃ
ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମୋହ ଓ ଏହା ପରି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ପୁନଶ୍ଚ ନ ପିବେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧୃତ୍ଵା ମାତୃସ୍ତନଂ ପରମ୍
ସେ ପୁଣି ଦୁଧ ପିଉନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁନି ମାଆର ଷ୍ଟନ ଧରନାହାନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମିଣାଂ ଚ ଭିକ୍ଷୂଣାଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ସନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ନିରୂପିତୋ ଧାତ୍ରା ସ୍ଵଧର୍ମସ୍ତୀର୍ଥସେଵିନାମ୍
ତୀର୍ଥସେବନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଧର୍ମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଵ୍ରତୋପଵାସରତ ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁସେଵିନାମ୍
ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେବକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସମା ବୁଦ୍ଧିର୍ଯସ୍ଯ ଶଶ୍ଵତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତିତଃ
ଯାହାଙ୍କର ମନ ସବୁବେଳେ ସମ ରହେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଵାସୀ ନୈକତ୍ର ସ୍ଯାତ୍ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ 2.36.
ଯିଏ ସଦା ଦେଶେ ଦେଶେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ ଓ କେବେ ଏକ ଠାରେ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
କିନ୍ତୁ କିଂଚିନ୍ନ ଯାଚେତ ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ କିଛି ମାଗେ ନାହିଁ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନାରାଯଣଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ବ୍ରହ୍ମମୟ ବୋଲି ଦେଖେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
କ୍ରୋଧାହଙ୍କାରରହିତଃ ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ କ୍ରୋଧ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ନ ଯାଚତେ ଭକ୍ଷଣାର୍ଥୀ ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ମାଗେ ନାହିଁ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ଦାରଵୀମପି ଯୋଷାଂ ଚ ନ ସ୍ପୃଶେଦ୍ଯଃ ସ ଭିକ୍ଷୁକଃ
ଯିଏ କାଠ ବା ନାରୀକୁ ଛୁଏ ନାହିଁ, ସେ ଭିକ୍ଷୁକ ହେବେ।
ଵିପର୍ଯ୍ଯଯେ ଵିନାଶଶ୍ଚ ଜନ୍ମଯାମ୍ଯଂ ଭଯଂ ଭଵେତ୍
ଏହାର ବିପରୀତ ହେଲେ ନାଶ ହୁଏ, ଓ ନରକରେ ଜନ୍ମ ନେବାର ଭୟ ଆସେ।
ସୁରସୂକରଯୋନୌ ଵା ଗର୍ଭେ ଦୁଃଖଂ ସମଂ ସୁର
ଦେବତା ବା ଶୂକର ଗର୍ଭରେ ହେଉ, ଗର୍ଭର ଦୁଃଖ ସମାନ ଥାଏ, ହେ ଦେବ।
ଗର୍ଭେ ସ୍ମରନ୍ତି ସର୍ଵେ ତେ କର୍ମ୍ମ ଜନ୍ମ ଶତୋଦ୍ଭଵମ୍ ସ୍ଵଦେହଂ ପାତି ଯତ୍ନେନ ସୁରୋ ଵା କୀଟ ଏଵ ଵା
ଗର୍ଭରେ ସମସ୍ତେ ନିଜର ପୂର୍ବ ଶତଜନ୍ମର କର୍ମ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; ଦେବତା ହେଉ ବା କୀଟ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଦେହକୁ ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯୋନେରଭ୍ଯନ୍ତରେ ଶୁକ୍ରେ ପତିତେ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ 2.36.
ଯେତେବେଳେ ପୁରୁଷଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଗର୍ଭରେ ପଡ଼େ,
ରକ୍ତାଧିକେ ମାତୃସମଶ୍ଚେତରେ ପିତୁରାକୃତିଃ
ମା'ର ରକ୍ତ ଅଧିକ ହେଲେ ଶିଶୁ ମା' ପରି ହୁଏ, ନହେଲେ ପିତାଙ୍କ ଆକୃତି ନେଇଥାଏ।
ରଵିଭୌମଗୁରୂଣାଂ ଚ ଵାରେ ଚେତ୍ତଦ୍ଭଵେତ୍ସୁତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳ ବା ବୃହସ୍ପତି ଦିନରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଶିଶୁ ତାହାଅନୁଯାୟୀ ହୁଏ।
ପ୍ରଥମପ୍ରହରେ ଜନ୍ମ ଯସ୍ଯ ସୋଽଲ୍ପାଯୁରେଵ ଚ
ଯାହାଙ୍କର ଜନ୍ମ ପ୍ରଥମ ପ୍ରହରରେ ହୁଏ, ସେ ଅଲ୍ପାୟୁ ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଥେ ଚିରଜୀଵୀ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷଣାନାମନୁରୂପକଃ
ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ସେଇ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ।
ଯାଦୃଶେ ଚ କ୍ଷଣେ ଜନ୍ମ ପ୍ରସଵସ୍ତାଦୃଶେ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଜନ୍ମଦେବା ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ହୁଏ।
କଲଲଂ ତ୍ଵେକରାତ୍ରେଣ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦିନେ ଦିନେ
ଏକ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ଏହା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ମାସତ୍ରଯେ ମାଂସପିଣ୍ଡୋ ହସ୍ତପାଦାଦିଵର୍ଜିତଃ
ତିନି ମାସରେ ଏହା ମାଂସର ଏକ ଗଠି ହେବାକୁ ଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ହସ୍ତ, ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ନଥାଏ।
ଭଵେତ୍ତୁ ଜୀଵସଂଚାରଃ ଷଣ୍ମାସେ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ଛଅ ମାସରେ ଜୀବନର ଚଳାଚଳ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ହେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ।
ମାତୃଜଗ୍ଧାନ୍ନପାନଂ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେଽମେଧ୍ଯସ୍ଥଲେ ସ୍ଥିତଃ
ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହି, ସେ ମାଆ ଯାହା ଖାଏ ଓ ପିଏ, ତାହା ଭୋଗ କରେ।
ଏଵଂ ଚ ଚତୁରୋ ମାସାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପରମଯାତନାମ୍ 2.36.
ଏଭଳି ଚାରି ମାସ ଯାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ଦିଗ୍ଦେଶକାଲାଵ୍ଯୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵିସ୍ମୃତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା
ଦିଗ, ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟର ଜ୍ଞାନ ନ ଥିଲେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।
ପରାଯତ୍ତୋଽପ୍ଯକ୍ଷମଶ୍ଚ ମଶକାଦିନି ଵାରଣେ
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମଶା ଓ ଏମିତି ଜିନିଷ ଦୂର କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ।
ସ୍ତନାନ୍ଧୋଽପ୍ଯସମର୍ଥଶ୍ଚ ଯାଞ୍ଚାଂ କର୍ତୁମଭୀପ୍ସିତାମ୍
ସେ ଥନ ନିକଟରେ ଅନ୍ଧ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛା କହିବାରେ ଅସମର୍ଥ।