ପୁଂସାଂ ଲକ୍ଷଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ଶତଂ ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶତ, ମାମା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ସହୋଦରଂ କଲତ୍ରଂ ଚ ଵକ୍ତୁଂ ଶିଷ୍ଯଂ ଚ କିଙ୍କରମ୍
ଭାଇ, ଜୀବନ ସାଥୀ, ଶିଷ୍ୟ ଓ ସେବକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ଚ ସତୀର୍ଥ୍ଯଂ ଚ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଗୁରୋଃ ସୁତମ୍
ନିଜ ଆତ୍ମା, ସହଯାତ୍ରୀ, ଗୁରୁଙ୍କ ଜୀବନ ସାଥୀ ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରେଣ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ମାତ୍ରେ ଜଣେ ଲୋକ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଅନେକଜନ୍ମପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଦୀକ୍ଷାହୀନୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଦୀକ୍ଷା ନ ହେଲେ ଜଣେ ଲୋକ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ରହିଥାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଦେଵାନାଂ କୃତ୍ଵା ସେଵାଂ ସ୍ଵକର୍ମତଃ
ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସେବା କରିଥାଏ।
ଜନ୍ମତ୍ରଯଂ ଭାସ୍କରଂ ଚ ସେଵିତ୍ଵା ମାନଵଃ ଶୁଚିଃ
ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସେବନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଜନ୍ମତ୍ରଯଂ ତଂ ନିଷେଵ୍ଯ ନିର୍ଵିଘ୍ନଶ୍ଚ ଭଵେନ୍ନରଃ 2.36.
ତିନି ଜନ୍ମ ଧରି ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ବାଧାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତଦା ଜ୍ଞାନପ୍ରଦୀପେନ ସମାଲୋଚ୍ଯ ମହାମତିଃ
ତାପରେ, ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଆଲୋକରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତିଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀମ୍
ସେ ପ୍ରକୃତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା, ଦୁର୍ଗା—ଯିଏ ଦୁଃଖ ନାଶ କରନ୍ତି—ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଵାଣୀରୂପାଂ ଚ ପଦ୍ମାଂ ଚ ଭଦ୍ରାଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯାତ୍ମିକାମ୍
ବାଣୀରୂପୀ ସରସ୍ୱତୀ, ପଦ୍ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଭଦ୍ରା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆତ୍ମା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ତତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଭଵେଜ୍ଜ୍ଞାନୀ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଂ ତଦା ଭଜେତ୍
ତାଙ୍କର କୃପାରେ ମଣିଷ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ ଓ ପରେ ଜ୍ଞାନର ଆନନ୍ଦ ପାଏ।
ଶିଵଂ ଶିଵସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଶିଵଦଂ ଶିଵକାରଣମ୍
ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—ଯିଏ ମଙ୍ଗଳର ମୂର୍ତ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ଓ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ।
ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଚୈଵ ଦାତାରଂ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ସେ ଶୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଦାତା।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଚ ମନୁତ୍ଵଂ ଚ ଦାତୁଂ ଶକ୍ତଂ ଚ ଲୀଲଯା
ତାଙ୍କର ଲୀଳାରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ମନୁ ହେବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇପାରନ୍ତି।
ଜନ୍ମତ୍ରଯଂ ତମାରାଧ୍ଯ ଚାଶୁତୋଷପ୍ରସାଦତଃ
ତିନି ଜନ୍ମ ଧରି ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ ଓ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା କୃପାରେ,
ଵରଦସ୍ଯ ଵରେଣୈଵ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ବର ଦେଇଥିବା ତାଙ୍କର ଦୟାରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ମିଳେ।
ନିର୍ମ୍ମଲଜ୍ଞାନଦୀପେନ ପ୍ରଦୀପ୍ତେନ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍ 2.36.
ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଜଳିଥିବାବେଳେ, ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ଲୋକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ଦଯାନିଧେଃ ପ୍ରସାଦେନ ନିର୍ମଲଜ୍ଞାନମାଲଭେତ୍ ୧୧! ଯତ୍ର ଦେହେ ଲଭେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ଦେହାଵଧି ଭାରତେ
ଦୟାର ସମୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ; ଯେଉଁ ଦେହରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଏ, ସେ ଦେହରେ, ଭାରତରେ,
ତତ୍ପାଞ୍ଚଭୌତିକଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ବିଭୃଯାଦ୍ଦିଵ୍ଯରୂପକମ୍
ପାଞ୍ଚଭୌତିକ ଦେହ ଛାଡ଼ି, ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରେ।
ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁକ୍ତୋ ମୋହାଦିଷୁ ଵିଵର୍ଜିତଃ
ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମୋହ ଓ ଏହା ପରି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ପୁନଶ୍ଚ ନ ପିବେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧୃତ୍ଵା ମାତୃସ୍ତନଂ ପରମ୍
ସେ ପୁଣି ଦୁଧ ପିଉନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁନି ମାଆର ଷ୍ଟନ ଧରନାହାନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମିଣାଂ ଚ ଭିକ୍ଷୂଣାଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ସନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ନିରୂପିତୋ ଧାତ୍ରା ସ୍ଵଧର୍ମସ୍ତୀର୍ଥସେଵିନାମ୍
ତୀର୍ଥସେବନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଧର୍ମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଵ୍ରତୋପଵାସରତ ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁସେଵିନାମ୍
ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେବକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସମା ବୁଦ୍ଧିର୍ଯସ୍ଯ ଶଶ୍ଵତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତିତଃ
ଯାହାଙ୍କର ମନ ସବୁବେଳେ ସମ ରହେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଵାସୀ ନୈକତ୍ର ସ୍ଯାତ୍ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ 2.36.
ଯିଏ ସଦା ଦେଶେ ଦେଶେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ ଓ କେବେ ଏକ ଠାରେ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
କିନ୍ତୁ କିଂଚିନ୍ନ ଯାଚେତ ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ କିଛି ମାଗେ ନାହିଁ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନାରାଯଣଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।
ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସ ସଂନ୍ଯାସୀତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ବ୍ରହ୍ମମୟ ବୋଲି ଦେଖେ, ସେଉଁଠିକୁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କୁହାଯାଏ।