ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଗୁରୁଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହସିଲେ।
ଦୁର୍ଵାସା ଉଵାଚ ଆପାତତୋ ଦୁଃଖବୀଜଂ ପରିଣାମସୁଖାଵହମ୍
ଦୁର୍ବାସା କହିଲେ: ଆରମ୍ଭରେ ଏହା ଦୁଃଖର ମୂଳ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଏହା ଶୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵଗର୍ଭଯାତନାନାଶପୀଡାଖଣ୍ଡନକାରଣମ୍
ଏହା ନିଜ ଜନ୍ମ ଓ ଗର୍ଭର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାର କାରଣ।
କର୍ମଵୃକ୍ଷାଙ୍କୁରଚ୍ଛେଦକାରଣଂ ସର୍ଵତାରକମ୍
ଏହା କର୍ମର ଗଛର ଅଙ୍କୁରକୁ କାଟିଦେବାର କାରଣ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଦାନେନ ତପସା ଵାଽପି ଵ୍ରତେନାନଶନାଦିନା
ଦାନ, ତପ, ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ ଆଦି ଦ୍ୱାରା,
କାମ୍ଯାନାଂ କର୍ମଣାଂ ଚୈଵ ମୂଲଂ ସଂଛିଦ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମର ମୂଳକୁ ସତର୍କ ଭାବରେ କାଟିଦେବା ଉଚିତ।
ଯତ୍କର୍ମ ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦସଂକଲ୍ପିତମେଵ ଚ
ଯେ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ, ତାହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ନିଜ ଲାଭ ଚିନ୍ତା ଛଡ଼ି କରିବା ଉଚିତ।
ସାଂସାରିକାଣାମେତତ୍ତୁ ନିର୍ଵାଣଂ ମୋଚକଂ ଵିଦୁଃ 2.36.
ଏହି ଜଗତରେ ବନ୍ଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ନିର୍ବାଣ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ସେଵାଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ନିତ୍ଯଂ ଵିଧାଯୋତ୍ତମଦେହକମ୍
ସେମାନେ ସଦା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେହ ପାଇ ନିତ୍ୟ ସେବା କରନ୍ତି।
ହରିସେଵାଦିରୂପାଂ ଚ ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ହରିଙ୍କ ସେବା ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁକ୍ତି ଚାହନ୍ତି।
ସ୍ମରଣଂ କୀର୍ତ୍ତନଂ ଵିଷ୍ଣୋରର୍ଚନଂ ପାଦସେଵନମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ମରଣ, କୀର୍ତନ, ପୂଜା ଓ ଚରଣସେବା,
ଚରଣୋଦକପାନଂ ଚ ତନ୍ମଂତ୍ରଜପନଂ ପରମ୍
ଚରଣ ଧୋଇଥିବା ଜଳ ପିବା ଓ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା, ଏହି ସବୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇଦଂ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଜ୍ଞାନଂ ଦତ୍ତଂ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯେନ ମେ
ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଦେଇଛନ୍ତି।
ସ ଜନ୍ମଦାତା ସ ଗୁରୁଃ ସ ଚ ବନ୍ଧୁଃ ସତାଂ ପରଃ
ସେ ଜନ୍ମଦାତା, ଗୁରୁ ଓ ସତ୍ଜନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ।
ଦର୍ଶଯେଦନ୍ଯମାର୍ଗଂ ଚ ଵିନା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସେଵନମ୍
ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେବା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ପଥ ଦେଖାଏ,
ସନ୍ତତଂ ଜଗତାଂ କୃଷ୍ଣନାମ ମଙ୍ଗଲକାରଣମ୍
କୃଷ୍ଣ ନାମ ସଦା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳର କାରଣ।
ତେଭ୍ଯୋଽପ୍ଯପୈତି କାଲଶ୍ଚ ମୃତ୍ଯୁସ୍ସ୍ଯାଦ୍ରୋଗ ଏଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କାଳ ଦୂରେ ଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ରୋଗ ହୋଇଯାଏ।
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରୋପାସକଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶ୍ଵପଚୋଽପି ଵା 2.36.
ଯଦି କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ କି ନିମ୍ନ କୁଳର ହେଉ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ପୂଜିତଃ ସୋଽପି ମଧୁପର୍କାଦିନା ଚ ଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧୁପର୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ ହେଲେ,
ଜ୍ଞାନସାରଂ ତପଃସାରଂ ବ୍ରହ୍ମସାରଂ ପରଂ ଶିଵମ୍
ଏହା ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ତପସ୍ୟାର ମୂଳ, ବ୍ରହ୍ମାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତମ୍ବପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମିଥ୍ଯୈଵ କେଵଲମ୍
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗୋଟିଏ ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କିଛି ଏକାଉଁ ମିଥ୍ୟା।
ଅତୀଵ ସୁଖଦଂ ସାରଂ ଭୁକ୍ତିଦଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ପରମ୍
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଯୋଗିନାମପି ସିଦ୍ଧାନାଂ ଯତୀନାଂ ଚ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ଯତି ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ଭସ୍ମସାଚ୍ଚ ଭଵେତ୍ପାପଂ ଯଦୁପସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରତଃ
ଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମକୁ ଛୁଇଁଲେ ମାତ୍ର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ରୋଗା ହି ଵେପନ୍ତେ ପାପାନି ଚ ଭଯାନି ଚ
ଏହିପରି, ରୋଗ ଭୟରେ କମ୍ପିଯାନ୍ତି, ପାପ ଓ ଭୟ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ତାଵନ୍ନିବଦ୍ଧଃ ସଂସାରେ କାରାଗାରେ ଵିଧେର୍ଜନଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ଲୋକ ବିଧିର କାରାଗାରରେ ସଂସାରରେ ବାନ୍ଧା ରହିଛି,
କୃତକର୍ମୌଘଭୋଗାଖ୍ଯନିଗଡଚ୍ଛେଦକାରଣମ୍
ସେ କର୍ମ ଓ ତାହାର ଫଳର ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ କାଟିବା ଉପାୟ।
ଗୋଲୋକମାର୍ଗସୋପାନଂ ନିସ୍ତାରେ ବୀଜକାରଣମ୍ 2.36.
ଏହା ଗୋଲୋକ ପଥର ସିଢ଼ି, ମୁକ୍ତିର ମୂଳ କାରଣ।
ସାରଂ ଚ ସର୍ଵତପସାଂ ଯୋଵାନାଂ ସାଧନଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ଏହା, ଯୁବମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ସାଧନା।
ଦାନାନାଂ ତୀର୍ଥଶୌଚାନାଂ ଯଜ୍ଞାଦୀନାଂ ପୁରନ୍ଦର
ଦାନ, ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାର ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପୁରନ୍ଦର,