ସୁରାଦିଭ୍ଯୋ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵନମାଲାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣଵେ 2.36.
ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ, ଏବଂ ବନମାଳା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ କେନ ଦୋଷେଣ ଵା ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠଂ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ପୁରା
ନାରଦ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା, କେଉଁ ଦୋଷରେ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଜ୍ଞାନୀ—
କୋ ଵା ତଯୋଶ୍ଚ ସଂଵାଦୋ ହ୍ଯଭଵତ୍ତଦ୍ଵଦ ପ୍ରଭୋ
ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଣ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହୋଇଥିଲା? ଏହା ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ କ୍ରୀଡାଂ ଚକାର ରହସି ରମ୍ଭଯା ସହ କାମୁକଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଗୁପ୍ତରେ ରମ୍ଭା ସହ ଖେଳ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ।
କୃତ୍ଵା କ୍ରୀଡାଂ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କାମୁକ୍ଯା ହୃତଚେତନଃ
ସେ ରମ୍ଭା ସହ ଖେଳ କରି, ତାଙ୍କର ମନ ମୋହିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
କୈଲାସଶିଖରଂ ଯାନ୍ତଂ ଵୈକୁଣ୍ଠାଦୃଷିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ବେରି ଆସୁଥିବା ମହାମୁନି କୈଳାସ ଶିଖରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମମଧ୍ଯାହ୍ନମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡସହସ୍ରପ୍ରଭମୀଶ୍ଵରମ୍
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ହଜାର ରବି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭା ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଚ ଚୀରଂ ଦଣ୍ଡଂ କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ଧଳା ଉପବୀତ, ଚୀରବସ୍ତ୍ର, ଦଣ୍ଡ ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସମନ୍ଵିତଂ ଶିଷ୍ଯଵର୍ଗୈର୍ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗୈଃ 2.36.
ଏବଂ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହ ଅନେକ ଶିଷ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଶିଷ୍ଯଵର୍ଗଂ ସ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଦତ୍ତଂ ପାରିଜାତପୁଷ୍ପଂ ଚ ସୁମନୋହରମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପାରିଜାତ ଫୁଲ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଶକ୍ରଃ ପୁଷ୍ପଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରମତ୍ତୋ ରାଜସମ୍ପଦା
ଇନ୍ଦ୍ର ସେଇ ଫୁଲ ନେଇ ରାଜସିକ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ମତ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ହସ୍ତୀ ତତ୍ସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନ ଚ
ହାତୀ ସେଇ ଫୁଲକୁ ଛୁଇଁଲେ, ତାହାର ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ମନ ମୋହିତ ହେଲା।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାପ୍ଯଗଚ୍ଛଦ୍ଘୋରକାନନମ୍
ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଗଜେନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର କାନନକୁ ଚାଲିଗଲା।
ତତ୍ପୁଷ୍ପଂ ତ୍ଯକ୍ତଵନ୍ତଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ପୁଷ୍ପ ଛାଡ଼ିଦେଉଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ମହାମୁନି ଦୁର୍ବାସା ଦେଖିଲେ।
ଦୁର୍ଵାସା ଉଵାଚ ମଦ୍ଦତ୍ତପୁଷ୍ପଂ ଗର୍ଵେଣ ତ୍ଯକ୍ତଵାନ୍ହସ୍ତିମସ୍ତକେ
ଦୁର୍ବାସା କହିଲେ: ମୁଁ ଦେଇଥିବା ପୁଷ୍ପକୁ ତୁମେ ଅହଂକାରରେ ହସ୍ତୀର ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି ଛାଡ଼ିଦେଲୁ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ନିଵେଦିତଂ ପୁଷ୍ପଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵା ଫଲଂ ଜଲମ୍
ଯେଉଁ ପୁଷ୍ପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ,
ଭ୍ରଷ୍ଟଶ୍ରୀର୍ଭ୍ରଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଭ୍ରଷ୍ଟଜ୍ଞାନୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ସେଥିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ ଲୋକ ଶ୍ରୀ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ହରାଇଦିଏ।
ପ୍ରାପ୍ତିମାତ୍ରେଣ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁନିଵେଦିତମ୍ 2.36.
ଯିଏ କେବଳ ଲାଭ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଗ ଖାଏ,
ଵିଷ୍ଣୁନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜୀ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ତୁ ପ୍ରଣମେଦ୍ଧରିମ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ ଓ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ,
ତତ୍ସ୍ପର୍ଶଵାଯୁନା ସଦ୍ଯସ୍ତୀର୍ଥୌଘଶ୍ଚ ଵିଶୁଧ୍ଯତି
ତାହାର ସ୍ପର୍ଶର ବାତାସରେ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯନ୍ନମଵୀରାନ୍ନଂ ଶୂଦ୍ରଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନମେଵ ଚ
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ପତିତା, ନପୁଂସକ ଓ ଶୂଦ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦିଆଯାଏ,
ଶିଵଲିଙ୍ଗପ୍ରଦତ୍ତାନ୍ନଂ ଯଦନ୍ନଂ ଶୂଦ୍ରଯାଜିନାମ୍
ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଦିଆଯାଏଥିବା ଖାଦ୍ୟ,
କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣାମନ୍ନଂ ଯଦନ୍ନଂ ଯୋନିଜୀଵିନାମ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ କନ୍ୟା ବିକ୍ରେତା ଓ ଯେଉଁମାନେ ଯୌନ ଜୀବନ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ,
ଶୂଦ୍ରାପତିଦ୍ଵିଜାନ୍ନଂ ଚ ଵୃଷଵାହଦ୍ଵିଜାନ୍ନକମ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ବୃଷ ଚଢ଼ନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ,
ଅଗମ୍ଯଗାମିନାଂ ଚୈଵ ଦ୍ଵିଜାନାମନ୍ନମେଵ ଚ
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଅନୁଚିତ ମହିଳା ସହ ମିଶନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ,
ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାନାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏବଂ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ,
ଶ୍ଵପଚୋ ଵିଷ୍ଣୁସେଵୀ ଚ ଵଂଶାନାଂ କୋଟିମୁଦ୍ଧରେତ୍
ଏକ ଶ୍ୱପଚ ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହୁଏ, ସେ ଦଶ ମିଳିଅନ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଦି ଗୃହ୍ଣାତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ନିର୍ମାଲ୍ଯମେଵ ଚ 2.36.
ଯଦି କେହି ଅଜାଣି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିର୍ମାଳ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରେ,
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଗୃହ୍ଣାତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ନୈଵେଦ୍ଯମେଵ ଚ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଜାଣିବା ସହ ଭକ୍ତିରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନୈବେଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରେ,