ତାମିତ୍ଯୁଵାଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵରୋଦୀଚ୍ଚାପି ନାରଦ
ସେ ବିଲାପ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନାରଦ ତାକୁ କହିଲେ,
ଯମ ଉଵାଚ ଅନ୍ତେ ଯାସ୍ଯସି ଗୋଲୋକେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭଵନଂ ଶୁଭେ
ୟମ କହିଲେ: ଶେଷରେ, ତୁମେ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୁଭ ନିବାସକୁ।
ଗତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵଗୃହଂ ଭଦ୍ରେ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତଂ କୁରୁ
ଓ ଶୁଭା, ତୁମେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଇ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ବ୍ରତ କର।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତଂ ଶୁଭମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଶୁଭ ବ୍ରତ କର।
ଦ୍ଵ୍ଯଷ୍ଟଵର୍ଷଵ୍ରତଂ ଚେଦଂ ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦଂ ପକ୍ଷମେଵ ଚ
ଏହି ବ୍ରତ ଏକାଇଶ ବର୍ଷ ଧରି, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରତି ପକ୍ଷରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତିମଙ୍ଗଲଵାରେ ଚ ଦେଵୀଂ ମଙ୍ଗଲଚଣ୍ଡିକାମ୍
ପ୍ରତି ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ଦେବୀ ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତଥା ଚାଷାଢସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାଂ ମନସା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦାମ୍ 2.34.
ଏହିପରି ଆଷାଢ଼ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନରେ, ମନରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଉପୋଷ୍ଯ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ପ୍ରତିମାସେ ଵରପ୍ରଦାମ୍
ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଯିଏ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତିଂ ଜଗଦମ୍ବାଂ ଚ ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ସତୀମ୍
ପ୍ରକୃତି ଜଗଦମ୍ବାଙ୍କୁ, ଯିଏ ପତି ଏବଂ ପୁଅ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ଶୁଭା, ପୂଜା କର।
ଯା ନାରୀ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଧନସନ୍ତାନହେତଵେ
ଯେ କୌଣସି ନାରୀ ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଭକ୍ତିରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଜଗାମ ନିଜମନ୍ଦିରମ୍
ଏଭଳି କହି ଧର୍ମରାଜ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀ ସତ୍ଯଵନ୍ତଂ ଚ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସାବିତ୍ରୀ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଅନୁକ୍ରମରେ କହିଦେଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଜନକଃ ପୁତ୍ରାନ୍ସ ପ୍ରାପଦ୍ଵୈ କ୍ରମେଣ ଚ
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ପିତା ପରେ ପରେ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଦେଶର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ ଅନୁଭବ କରି,
ସଵିତୁଶ୍ଚାଧିଦେଵୀ ଯା ମନ୍ତ୍ରାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତା
ସବିତୃଙ୍କର ଅଧିଦେବୀ, ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତା, ସେ ଦେବୀ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ଓ ଶିଶୁ, ସାବିତ୍ରୀ ଗଳ୍ପର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହି ହେଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସାଵିତ୍ରୀଯମସଂଵାଦେ ଶ୍ରୁତଂ ସୁଵିମଲଂ ଯଶଃ
ନାରଦ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସଂବାଦରେ ଶୁଭ ଏବଂ ପରିଚ୍ଛନ୍ନ କଥା ଶୁଣିଲି।
ତଦ୍ଗୁଣୋତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ସତ୍ଯଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଙ୍ଗଲମ୍
ତାଙ୍କର ଗୁଣର ପ୍ରଶଂସା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୁଭ।
କେନାଦୌ ପୂଜିତା ସାଽପି କିମ୍ଭୂତା କେନ ଵା ପୁରା
କିଏ ପ୍ରଥମେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସେ କେମିତି ଥିଲେ, ପୁରାତନ କାଳରେ କିଏ ପୂଜା କଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵୀ ଵାମାଂଶସଂଭୂତା ଚାସୀତ୍ସା ରାସମଣ୍ଡଲେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବୀ ବାମ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ଏବଂ ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୀ ଶ୍ଯାମା ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲା
ସେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କର ଆକାର ବଟବୃକ୍ଷ ପରି ଚଉଡ଼ା।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭା ସୁଖଦୃଶ୍ଯା ମନୋହରା
ତାଙ୍କର ଚହେରା ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେଖିବାକୁ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ।
ଶରନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନପଦ୍ମାନାଂ ଶୋଭାଶୋଭିତଲୋଚନା
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରଦ ଦିନର ଦିନାହ୍ନ ପଦ୍ମର ଚମକରେ ଚମକୁଛି।
ସମା ରୂପେଣ ଵର୍ଣେନ ତେଜସା ଵଯସା ତ୍ଵିଷା
ତାଙ୍କର ରୂପ, ବର୍ଣ୍ଣ, ତେଜ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ଚମକ ସମାନ।
ସ୍ମିତେନ ଵୀକ୍ଷଣେନୈଵ ଵଚସା ଗମନେନ ଚ
ତାଙ୍କର ହାସି, ଦୃଷ୍ଟି, କଥା ଓ ଚାଲିଚଳିରେ,
ତଦ୍ଵାମାଂଶା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦକ୍ଷିଣାଂଶା ଚ ରାଧିକା 2.35.
ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ରାଧିକା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ତତ୍ପଶ୍ଚାଚ୍ଚକମେ କମନୀଯକମ୍
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ପରେ ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଦକ୍ଷିଣାଂଶୋ ଵୈ ଦ୍ଵିଭୁଜୋ ଵାମାଂଶଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୁଇଟି ହାତ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଚାରିଟି ହାତ।
ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଯଯାଽନିଶମ୍
ତାଙ୍କର ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସାରା ବିଶ୍ୱ ସଦା ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ଦ୍ଵିଭୁଜୋ ରାଧିକାକାନ୍ତୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ଦୁଇହାତି ଯିଏ, ସେ ରାଧିକାଙ୍କର ପ୍ରିୟ; ଚାରିହାତି ଯିଏ, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ।