ଉନ୍ମୀଲନେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟିର୍ଭଵେଦେଵେଶ୍ଵରେଚ୍ଛଯା
ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ପୁନି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ।
ଯଥା ଶ୍ରୁତଂ ତାତଵକ୍ତ୍ରାତ୍ତଥୋକ୍ତଂ ଚ ଯଥାଗମମ୍
ତୁମର ପିତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଛ, ସେପରି ପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ କହାଯାଏ।
ତତ୍ପ୍ରଧାନା ହରେର୍ଭକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତେରପି ଗରୀଯସୀ
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ସବୁଠୁ ମୁଖ୍ୟ, ଏହା ମୁକ୍ତିଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ।
ସିଦ୍ଧତ୍ଵମମରତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ଚାଵହେଲଯା
ସିଦ୍ଧି, ଅମରତ୍ୱ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ହେବା ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଲଭ୍ୟ।
ଧାରଣଂ ଦିଵ୍ଯରୂପସ୍ଯ ଵିଦୁର୍ନିର୍ଵାଣମୋକ୍ଷଦମ୍
ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରିବା ମୁକ୍ତି ଏବଂ ନିର୍ବାଣ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଭକ୍ତିମୁକ୍ତ୍ଯୋରଯଂ ଭେଦୋ ନିଷେକେ ଲକ୍ଷଣଂ ଶୃଣୁ
ଏବେ ଭକ୍ତି ଏବଂ ମୁକ୍ତିର ତଫାତ ଏବଂ ଚିହ୍ନ ଶୁଣ।
ତତ୍ଖଣ୍ଡନଂ ଚ ଶୁଭଦଂ ପରଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସେଵନମ୍ 2.34.
ଏହାର ନାଶ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ, ସେହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ଵିଘ୍ନଘ୍ନଂ ଶୁଭଦଂ ଚୋକ୍ତଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସେ ଯଥାସୁଖମ୍
ଏହା ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କହାଯାଏ; ଯାଉ, ଶିଶୁ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ।
ତସ୍ଯୈ ଶୁଭାଶିଷଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଗମନଂ କର୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ତାକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ରୁରୋଦ ଚରଣେ ଧୃତ୍ଵା ସଦ୍ଵିଚ୍ଛେଦୋଽତିଦୁଃଖଦଃ
ସେ ପାଦ ଧରି ବିଲାପ କରିଲେ, କାରଣ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ବିଚ୍ଛେଦ ବହୁତ ଦୁଃଖଦାୟକ।
ତାମିତ୍ଯୁଵାଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵରୋଦୀଚ୍ଚାପି ନାରଦ
ସେ ବିଲାପ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନାରଦ ତାକୁ କହିଲେ,
ଯମ ଉଵାଚ ଅନ୍ତେ ଯାସ୍ଯସି ଗୋଲୋକେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭଵନଂ ଶୁଭେ
ୟମ କହିଲେ: ଶେଷରେ, ତୁମେ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୁଭ ନିବାସକୁ।
ଗତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵଗୃହଂ ଭଦ୍ରେ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତଂ କୁରୁ
ଓ ଶୁଭା, ତୁମେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଇ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ବ୍ରତ କର।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତଂ ଶୁଭମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଶୁଭ ବ୍ରତ କର।
ଦ୍ଵ୍ଯଷ୍ଟଵର୍ଷଵ୍ରତଂ ଚେଦଂ ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦଂ ପକ୍ଷମେଵ ଚ
ଏହି ବ୍ରତ ଏକାଇଶ ବର୍ଷ ଧରି, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରତି ପକ୍ଷରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତିମଙ୍ଗଲଵାରେ ଚ ଦେଵୀଂ ମଙ୍ଗଲଚଣ୍ଡିକାମ୍
ପ୍ରତି ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ଦେବୀ ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତଥା ଚାଷାଢସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାଂ ମନସା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦାମ୍ 2.34.
ଏହିପରି ଆଷାଢ଼ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନରେ, ମନରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଉପୋଷ୍ଯ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ପ୍ରତିମାସେ ଵରପ୍ରଦାମ୍
ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଯିଏ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତିଂ ଜଗଦମ୍ବାଂ ଚ ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ସତୀମ୍
ପ୍ରକୃତି ଜଗଦମ୍ବାଙ୍କୁ, ଯିଏ ପତି ଏବଂ ପୁଅ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ଶୁଭା, ପୂଜା କର।
ଯା ନାରୀ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଧନସନ୍ତାନହେତଵେ
ଯେ କୌଣସି ନାରୀ ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଭକ୍ତିରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଜଗାମ ନିଜମନ୍ଦିରମ୍
ଏଭଳି କହି ଧର୍ମରାଜ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀ ସତ୍ଯଵନ୍ତଂ ଚ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସାବିତ୍ରୀ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଅନୁକ୍ରମରେ କହିଦେଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଜନକଃ ପୁତ୍ରାନ୍ସ ପ୍ରାପଦ୍ଵୈ କ୍ରମେଣ ଚ
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ପିତା ପରେ ପରେ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଦେଶର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ ଅନୁଭବ କରି,
ସଵିତୁଶ୍ଚାଧିଦେଵୀ ଯା ମନ୍ତ୍ରାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତା
ସବିତୃଙ୍କର ଅଧିଦେବୀ, ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତା, ସେ ଦେବୀ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସାଵିତ୍ର୍ଯାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ଓ ଶିଶୁ, ସାବିତ୍ରୀ ଗଳ୍ପର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହି ହେଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସାଵିତ୍ରୀଯମସଂଵାଦେ ଶ୍ରୁତଂ ସୁଵିମଲଂ ଯଶଃ
ନାରଦ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସଂବାଦରେ ଶୁଭ ଏବଂ ପରିଚ୍ଛନ୍ନ କଥା ଶୁଣିଲି।
ତଦ୍ଗୁଣୋତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ସତ୍ଯଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଙ୍ଗଲମ୍
ତାଙ୍କର ଗୁଣର ପ୍ରଶଂସା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୁଭ।
କେନାଦୌ ପୂଜିତା ସାଽପି କିମ୍ଭୂତା କେନ ଵା ପୁରା
କିଏ ପ୍ରଥମେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସେ କେମିତି ଥିଲେ, ପୁରାତନ କାଳରେ କିଏ ପୂଜା କଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵୀ ଵାମାଂଶସଂଭୂତା ଚାସୀତ୍ସା ରାସମଣ୍ଡଲେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବୀ ବାମ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ଏବଂ ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।