କାର୍ତିକେଯଃ ଷଣ୍ମୁଖେନ ନାପି ଵକ୍ତୁମଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଷଣ୍ମୁଖ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ କହିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ସାରଭୂତାଶ୍ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଵେଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର ଏବଂ ଚାରିଟି ବେଦ ମଧ୍ୟ—
ସରସ୍ଵତୀ ଚ ଯତ୍ନେନ ନାଲଂ ଯଦ୍ଗୁଣଵର୍ଣନେ
ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ସନନ୍ଦଃ କପିଲଃ ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତାଃ
ସନନ୍ଦ, କପିଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ—
ନ ଯଦ୍ଵକ୍ତୁଂ କ୍ଷମାଃ ସିଦ୍ଧା ମୁନୀନ୍ଦ୍ରା ଯୋଗିନସ୍ତଥା
ସିଦ୍ଧ, ମହାମୁନି ଏବଂ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ କହିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଯତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ଯାହାର ପଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—
କଶ୍ଚିତ୍କିଂଚିଦ୍ଵିଜାନାତି ତଦ୍ଗୁଣୋତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ମହତ୍
କିଏ ତାଙ୍କର ମହାନ ଗୁଣଗାନର କିଛି ଅଂଶ ଜାଣିପାରେ ।
ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତଂ ପୁରା ଜ୍ଞାନଂ କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା 2.34.
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ ।
ତତ୍ରୈଵ କଥିତଂ କିଂଚିଦ୍ଯଦ୍ଗୁଣୋତ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ପୁନଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ଗୁଣମାନଙ୍କର କିଛି ଗୁଣଗାନ ପୁନି କୁହାଯାଇଥିଲା ।
ଧର୍ମସ୍ତତ୍କଥଯାମାସ ପୁଷ୍କରେ ଭାସ୍କରାଯ ଚ
ଧର୍ମା ତାହାକୁ ପୁଷ୍କରରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ କୁହିଥିଲେ ।
ପୂର୍ଵଂ ସ୍ଵଵିଷଯଂ ଚାହଂ ନ ଗୃହ୍ଣାମି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ବିଷୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ ।
ତଦା ମାଂ କଥଯାମାସ ପିତା ତଦ୍ଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ତେବେ ମୋ ପିତା ମୋତେ ସେଇ ଗୁଣମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କହିଥିଲେ ।
ତଦ୍ଗୁଣଂ ସ ନ ଜାନାତି ତଦନ୍ଯସ୍ଯ ଚ କା କଥା
ସେ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ନିଜେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ତେବେ ଅନ୍ୟ କିପରି ଜାଣିବେ?
ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମା ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ।
ନିତ୍ଯରୂପୀ ନିତ୍ଯଦେହୀ ନିତ୍ଯାନନ୍ଦୋ ନିରାକୃତିଃ
ସେ ସଦା ରୂପୀ, ସଦା ଦେହୀ, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ନିରାକାର ।
ନିର୍ଲିପ୍ତଃ ସର୍ଵସାକ୍ଷୀ ଚ ସର୍ଵାଧାରଃ ପରାତ୍ପରଃ
ସେ ନିର୍ଲିପ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ପ୍ରତି ।
ସ୍ଵଯଂ ପୁମାଂଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତିଃ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ
ସେ ନିଜେ ପୁରୁଷ, ନିଜେ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ।
ଅତୀଵ କମନୀଯଂ ଚ ସୁନ୍ଦରଂ ସୁମନୋହରମ୍ 2.34.
ସେ ଅତି ଆକର୍ଷକ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମନମୋହକ ।
କନ୍ଦର୍ପକୋଟିଲାଵଣ୍ଯଲୀଲାଧାମ ମନୋହରମ୍
କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ରୂପ ଓ ଲୀଳାର ଆଶ୍ରୟ, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣକୋଟୀନ୍ଦୁଶୋଭାସଂଶୋଭିତାନନମ୍
ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର କୋଟି କୋଟି ଚାହାଣି ରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛି।
ସସ୍ମିତଂ ଶୋଭିତଂ ଶଶ୍ଵଦମୂଲ୍ଯାଽଽପୀତଵାସସା
ସେ ସଦା ହସୁଥିବା, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଅମୂଲ୍ୟ ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା।
ସୁଖଦୃଶ୍ଯଂ ଚ ଶାନ୍ତଂ ଚ ରାଧାକାନ୍ତମନନ୍ତକମ୍
ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ଶାନ୍ତ, ରାଧାଙ୍କର ଅନନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ରାସମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତମ୍
ରାସ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
କୌସ୍ତୁଭେନ ମଣୀନ୍ଦ୍ରେଣ ସୁନ୍ଦରଂ ଵକ୍ଷସୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
କୌସ୍ତୁଭ ରତ୍ନରେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଛାତି ଚମକୁଛି।
ଚାରୁଚମ୍ପକମାଲାବ୍ଜମାଲତୀମାଲ୍ଯମଣ୍ଡିତମ୍
ଚମ୍ପକ, ପଦ୍ମ ଓ ମାଳତୀ ଫୁଲର ମନୋହର ମାଳାରେ ସଜିଥିବା।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଚୈଵମ୍ଭୂତଂ ଵୈ ଭକ୍ତା ଭକ୍ତିପରିପ୍ଲୁତାଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
କରୋତି ଲେଖନଂ କର୍ମାନୁରୂପଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଲେଖିଥାନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାତା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଯଦ୍ଭଯାତ୍ପାତି ସନ୍ତତମ୍ 2.34.
ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେ ଭୟରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଶିଵୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଶ୍ଚୈଵ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ଶିବ, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ଏବଂ ଗୁରୁମାନଙ୍କର ଗୁରୁ।
ପରମାନନ୍ଦ ଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଭକ୍ତିଵୈରାଗ୍ଯସଂଯୁତଃ
ସେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଯୁକ୍ତ, ଭକ୍ତି ଓ ବିରାଗରେ ଏକତ୍ର।