ପତିଵ୍ରତା ଚୈକପତ୍ନୀ ଦ୍ଵିତୀଯେ କୁଲଟା ସ୍ମୃତା
ଏକ ପତି ଥିଲେ pativratā; ଦ୍ୱିତୀୟ ପତି ଥିଲେ kulaṭā ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଵେଶ୍ଯା ଚ ପଞ୍ଚମେ ଷଷ୍ଠେ ଯୁଗ୍ମୀ ଚ ପରିକୀର୍ତିତା
ପଞ୍ଚମରେ veśyā, ଷଷ୍ଠରେ ଦୁଇ ସାଥୀ ଥିବା ମହିଳା ପରିଚିତ।
ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ କୁଲଟାଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଧର୍ଷିଣୀଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀମପି
ଯେ dvija kulaṭā କୁ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଧୃଷ୍ଟ veśyā କୁ ଯାଏ,
ଶତାବ୍ଦଂ କୁଲଟାଗାମୀ ଧୃଷ୍ଟାଗାମୀ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ଶତବର୍ଷ କୁ kulaṭā ଙ୍କୁ ଯାଇଥିଲେ; ଧୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ଯାଇଥିଲେ, ଚାରି ଗୁଣ ଅଧିକ।
ଯୁଗ୍ମୀଗାମୀ ଦଶଗୁଣଂ ଵସେତ୍ତତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ
ଅନ୍ୟଜନଙ୍କର ସାଥୀଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଯାଉଛି, ସେଠି ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳିବ; ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତଦା ହି ସର୍ଵଗାମୀ ଚେତ୍ଯେଵମାହ ପିତାମହଃ
ସମୟରେ ଯଦି କେହି ସମସ୍ତ ଜନନୀଙ୍କୁ ଯାଉଛି, ଏହା ପିତାମହ ନିଶ୍ଚିତ କହିଛନ୍ତି।
ତିତ୍ତିରିଃ କୁଲଟାଗାମୀ ଧୃଷ୍ଟାଗାମୀ ଚ ଵାଯସଃ 2.31.
ତିତିରି ପକ୍ଷୀ ଅନ୍ୟର ସାଥୀଙ୍କୁ ଚାହେ, ଅସତୀ ମହିଳା ଏହିପରି କରେ, କାଉ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବରେ ଏହି କାମ କରେ।
ଯୁଗ୍ମୀଗାମୀ ସୂକରଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଭାରତେ
ସୁଅର ମଧ୍ୟ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟର ସାଥୀଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ଯୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଜ୍ଞାନହୀନଶ୍ଚ ଗ୍ରହଣେ ଚନ୍ଦ୍ରସୂଯ୍ଯର୍ଯୋଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ଜ୍ଞାନ ନଥିବାବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଖାଇଥାଏ,
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵସ୍ସ୍ଯାଦୁଦରଵ୍ଯାଧିସଂଯୁତଃ
ସେ ପରେ ମାନବ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଉଦର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ଵାକ୍ପ୍ରଦତ୍ତାଂ ହି କନ୍ଯାଂ ଚ ଯଶ୍ଚାନ୍ଯସ୍ମୈ ଦଦାତି ଚ
ଯେଉଁଠି କେହି ମୁଖେ ଦିଆଯାଇଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଥାଏ,
ଦତ୍ତାପହାରୀ ଯଃ ସାଧ୍ଵି ପାଶଵେଷ୍ଟଂ ଶତାବ୍ଦକମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ କିମ୍ବା ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଚୋରି କରେ, ସେ ପଶୁ ପରି ଏକଶ ଅବ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାନ୍ଧି ରହିଥାଏ।
ନ ପୂଜଯେଦ୍ଯୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ଶିଵଲିଙ୍ଗଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ପାର୍ଥିବ ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେନାହିଁ,
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଶତାବ୍ଦଂ ତତ୍ରୈଵ ଶ୍ଵାପଦଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେଠି ଏକଶ ଅବ୍ଦ ରହି, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ହୁଏ।
କରୋତି ଦଣ୍ଡଂ ଯୋ ଵିପ୍ରେ ଯଦ୍ଭଯାତ୍କମ୍ପତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କମ୍ପିଯାଏ,
ପ୍ରକୋପଵଦନା କୋପାତ୍ସ୍ଵାମିନଂ ଯା ଚ ପଶ୍ଯତି
କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମହିଳା କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀକୁ ରୂଷ୍ଟ ମୁହଁରେ ଦେଖିଥାଏ,
ଉଲ୍କାଂ ଦଦାତି ଵକ୍ତ୍ରେ ଚ ସତତଂ ଯମକିଙ୍କରଃ 2.31.
ଯମଙ୍କର ଦୂତ ସେ ମହିଳାର ମୁହଁରେ ସଦା ଉଲ୍କା ରଖିଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵୀ ଚ ଵିଧଵା ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ତାପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବୀ ଭାବରେ ବିଧବା ହୁଏ।
ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୂଦ୍ରଭୋଗ୍ଯା ସାଽନ୍ଧକୂପଂ ପ୍ରଯାତି ଚ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ସେ ଅନ୍ଧକୁପରେ ଯାଉଛି।
ନିଵସେଦତିସନ୍ତପ୍ତା ଯମଦୂତେନ ତାଡିତା
ସେଠି ଯମଙ୍କର ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ମାରିଥିବା, ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରହିଥାଏ।
କାକୀ ଜନ୍ମସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରୀ
ସେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାକୀ ଭାବରେ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଅରୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ପାରାଵତୀ ସପ୍ତଜନୌ ଵାନରୀ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରାବତୀ କିମ୍ବା ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାନରୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେଚ୍ଚ ରଜକୀ ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତା ଚ ପୁଂଶ୍ଚଲୀ
ତାପରେ ସେ ଧୋବିଣୀ ହେଇଯାନ୍ତି, ଯକ୍ଷମା ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ଜୀବନ ଜୀବନ୍ତି।
ଵେଶ୍ଯା ଵସେଦ୍ଵେଧନେ ଚ ଯୁଗ୍ମୀ ଵୈ ଦଣ୍ଡତାଡନେ
ସେ ଦୁଃଖରେ ଦେହବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ଦୁଇଟି ପତି ସହିତ ରହି, ମାରପିଟ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵୈରିଣୀ ଦଲନେ ଚୈଵ ଧୃଷ୍ଟା ଵୈ ଶୋଷଣେ ତଥା
ଅସ୍ତିର ନାରୀ ଭାବେ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାରି ଦିଆଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଅଧିକ ଦୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଵିଣ୍ମୂତ୍ରଭକ୍ଷଣଂ ତତ୍ର ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ସତି
ସେଠାରେ ସେ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳ ଓ ପେଶାବ ଖାଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଗଚ୍ଛେତ୍କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାମପି କ୍ଷତ୍ରିଯଃ 2.31.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଜାତିର ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଜାତିର କ୍ଷତ୍ରିୟାଙ୍କୁ।
ସ୍ଵଵର୍ଣପରଦାରୀ ଚ କଷଂ ଯାତି ତଯା ସହ
ନିଜ ଜାତିର ଅନ୍ୟ ପତିନୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କ ସହିତ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ତତୋ ଵିପ୍ରୋ ଭଵେଚ୍ଛୁଦ୍ଧଶ୍ଚୈଵଂ ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯାଦଯଃ
ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହୁଅନ୍ତି।
କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈଶ୍ଯୋ ଵାଽପି ପତିଵ୍ରତେ
ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଏକ ପତିବ୍ରତାଙ୍କୁ,