ପୁଷ୍କରେ ଭାସ୍କରକ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରଭାସେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ପୁଷ୍କରରେ, ଭାସ୍କରଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ପ୍ରଭାସରେ ଓ ରାସମଣ୍ଡଳରେ,
ସରସ୍ଵତୀନଦୀତୀରେ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ସରସ୍ବତୀ ନଦୀର ତୀରରେ, ପବିତ୍ର vṛndāvana ଜଙ୍ଗଲରେ,
ଏଷ୍ଵନ୍ଯତ୍ର ଚ ଯୋ ଦାନଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି କାମତଃ
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ, ଯେ ଇଚ୍ଛାରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ,
ଶୂଦ୍ରାତିରିକ୍ତଯାଜୀ ଯୋ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚ କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଶୂଦ୍ର ଛଡ଼ା ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଗ୍ରାମରେ ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉଲ୍ଲେଖିତ,
ଶୂଦ୍ରପାକୋପଜୀଵୀ ଯଃ ସୂପକାର ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଯେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ସେ ସୂପକାର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ,
ଉକ୍ତଂ ପୂର୍ଵପ୍ରକରଣେ ଲକ୍ଷଣଂ ଵୃଷଲୀପତେଃ
ପୂର୍ବ ପ୍ରକରଣରେ vṛṣalīpati ର ଲକ୍ଷଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି,
କୁଂଡାନ୍ଯନ୍ଯାନି ତେ ଯାନ୍ତି ନିବୋଧ କଥଯାମି ତେ
ଅନ୍ୟ କୁଣ୍ଡଗୁଡିକ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଏ; ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଯମ ଉଵାଚ ଶୁଭକର୍ମ୍ମ ସ୍ଵର୍ଗବୀଜଂ ନରକଂ ଚ କୁକର୍ମ୍ମତଃ
ୟମ କହିଲେ: ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ସ୍ବର୍ଗର ମୁଳ, ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନରକ ମିଳେ।
ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯନ୍ନଂ ଚ ଯୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଵେଶ୍ଯାନ୍ନଂ ଚ ପତିଵ୍ରତେ
ଯେ puṃścalī ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, କିମ୍ବା pativratā ମହିଳା veśyā ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ,
ଶତଵର୍ଷଂ କାଲସୂତ୍ରେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଶୂଦ୍ରୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଶତବର୍ଷ କାଲସୂତ୍ରରେ ରହି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ।
ପତିଵ୍ରତା ଚୈକପତ୍ନୀ ଦ୍ଵିତୀଯେ କୁଲଟା ସ୍ମୃତା
ଏକ ପତି ଥିଲେ pativratā; ଦ୍ୱିତୀୟ ପତି ଥିଲେ kulaṭā ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଵେଶ୍ଯା ଚ ପଞ୍ଚମେ ଷଷ୍ଠେ ଯୁଗ୍ମୀ ଚ ପରିକୀର୍ତିତା
ପଞ୍ଚମରେ veśyā, ଷଷ୍ଠରେ ଦୁଇ ସାଥୀ ଥିବା ମହିଳା ପରିଚିତ।
ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ କୁଲଟାଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଧର୍ଷିଣୀଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀମପି
ଯେ dvija kulaṭā କୁ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଧୃଷ୍ଟ veśyā କୁ ଯାଏ,
ଶତାବ୍ଦଂ କୁଲଟାଗାମୀ ଧୃଷ୍ଟାଗାମୀ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ଶତବର୍ଷ କୁ kulaṭā ଙ୍କୁ ଯାଇଥିଲେ; ଧୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ଯାଇଥିଲେ, ଚାରି ଗୁଣ ଅଧିକ।
ଯୁଗ୍ମୀଗାମୀ ଦଶଗୁଣଂ ଵସେତ୍ତତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ
ଅନ୍ୟଜନଙ୍କର ସାଥୀଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଯାଉଛି, ସେଠି ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳିବ; ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତଦା ହି ସର୍ଵଗାମୀ ଚେତ୍ଯେଵମାହ ପିତାମହଃ
ସମୟରେ ଯଦି କେହି ସମସ୍ତ ଜନନୀଙ୍କୁ ଯାଉଛି, ଏହା ପିତାମହ ନିଶ୍ଚିତ କହିଛନ୍ତି।
ତିତ୍ତିରିଃ କୁଲଟାଗାମୀ ଧୃଷ୍ଟାଗାମୀ ଚ ଵାଯସଃ 2.31.
ତିତିରି ପକ୍ଷୀ ଅନ୍ୟର ସାଥୀଙ୍କୁ ଚାହେ, ଅସତୀ ମହିଳା ଏହିପରି କରେ, କାଉ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବରେ ଏହି କାମ କରେ।
ଯୁଗ୍ମୀଗାମୀ ସୂକରଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଭାରତେ
ସୁଅର ମଧ୍ୟ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟର ସାଥୀଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ଯୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଜ୍ଞାନହୀନଶ୍ଚ ଗ୍ରହଣେ ଚନ୍ଦ୍ରସୂଯ୍ଯର୍ଯୋଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ଜ୍ଞାନ ନଥିବାବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଖାଇଥାଏ,
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵସ୍ସ୍ଯାଦୁଦରଵ୍ଯାଧିସଂଯୁତଃ
ସେ ପରେ ମାନବ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଉଦର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ଵାକ୍ପ୍ରଦତ୍ତାଂ ହି କନ୍ଯାଂ ଚ ଯଶ୍ଚାନ୍ଯସ୍ମୈ ଦଦାତି ଚ
ଯେଉଁଠି କେହି ମୁଖେ ଦିଆଯାଇଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଥାଏ,
ଦତ୍ତାପହାରୀ ଯଃ ସାଧ୍ଵି ପାଶଵେଷ୍ଟଂ ଶତାବ୍ଦକମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ କିମ୍ବା ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଚୋରି କରେ, ସେ ପଶୁ ପରି ଏକଶ ଅବ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାନ୍ଧି ରହିଥାଏ।
ନ ପୂଜଯେଦ୍ଯୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ଶିଵଲିଙ୍ଗଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ପାର୍ଥିବ ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେନାହିଁ,
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଶତାବ୍ଦଂ ତତ୍ରୈଵ ଶ୍ଵାପଦଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେଠି ଏକଶ ଅବ୍ଦ ରହି, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ହୁଏ।
କରୋତି ଦଣ୍ଡଂ ଯୋ ଵିପ୍ରେ ଯଦ୍ଭଯାତ୍କମ୍ପତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କମ୍ପିଯାଏ,
ପ୍ରକୋପଵଦନା କୋପାତ୍ସ୍ଵାମିନଂ ଯା ଚ ପଶ୍ଯତି
କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମହିଳା କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀକୁ ରୂଷ୍ଟ ମୁହଁରେ ଦେଖିଥାଏ,
ଉଲ୍କାଂ ଦଦାତି ଵକ୍ତ୍ରେ ଚ ସତତଂ ଯମକିଙ୍କରଃ 2.31.
ଯମଙ୍କର ଦୂତ ସେ ମହିଳାର ମୁହଁରେ ସଦା ଉଲ୍କା ରଖିଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵୀ ଚ ଵିଧଵା ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ତାପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବୀ ଭାବରେ ବିଧବା ହୁଏ।
ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୂଦ୍ରଭୋଗ୍ଯା ସାଽନ୍ଧକୂପଂ ପ୍ରଯାତି ଚ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ସେ ଅନ୍ଧକୁପରେ ଯାଉଛି।
ନିଵସେଦତିସନ୍ତପ୍ତା ଯମଦୂତେନ ତାଡିତା
ସେଠି ଯମଙ୍କର ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ମାରିଥିବା, ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରହିଥାଏ।