ଚଣ୍ଡାଲଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଭାରତେ ସୂକରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଭାରତରେ ଶୂକର ହୋଇଯାଏ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମାନି ଵୃକଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରିଜନ୍ମନି
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଘ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେବେ ଉଲ୍ଲ।
ଗ୍ରାମଂ ଵା ନଗରଂ ଵାଽପି ଦାହନଂ ଯଃ କରୋତି ଚ
ଯେଉଁଠି ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ସହରକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥାଏ,
ତତଃ ପ୍ରେତୋ ଭଵେତ୍ସଦ୍ଯୋ ଵହ୍ନିଵକ୍ତ୍ରୋ ଭ୍ରମେନ୍ମହୀମ୍
ସେ ସତ୍ୱର ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଏ, ଅଗ୍ନି ମୁଖ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବା।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାଶୂଲୀ ମାନଵଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ତାପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ବଡ ଶୂଳଧାରୀ ହୋଇଯାଏ।
ପରକର୍ଣୋପଜାପେନ ପରନିନ୍ଦାଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର କାନରେ କୁହି ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ,
ସୂଚୀମୁଖେ ସ ଚ ଵସେତ୍ସୂଚୀଵିଦ୍ଧୋ ଯୁଗତ୍ରଯମ୍
ସେ ସୁଇ ମୁଖ ନରକରେ ବସେ, ସୁଇରେ ଚିଧା ହୋଇ ତିନି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଵଜ୍ରକୀଟଃ ସପ୍ତଜନୌ ଭସ୍ମକୀଟସ୍ତତଃ ପରମ୍
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଜ୍ର କୀଟ ହୋଇଯାଏ, ତାପରେ ଭସ୍ମ କୀଟ ହୋଇଯାଏ।
ଗୃହିଣାଂ ଚ ଗୃହଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଵସ୍ତୁତେଯଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଘର ଭାଙ୍ଗି ଦ୍ୱାରା ସାମଗ୍ରୀ ଚୋରି କରେ,
ତତୋ ଭଵେତ୍ସପ୍ତଜନୌ ଗୋଜାତିର୍ଵ୍ଯାଧିସଂଯୁତଃ 2.30.
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋଗ ଭୋଗୁଥିବା ଗୋ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵଶ୍ଚ ନିତ୍ଯରୋଗୀ ଦରିଦ୍ରକଃ
ତାପରେ ସେ ମାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସଦା ରୋଗୀ ଏବଂ ଦରିଦ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ସାମାନ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯଚୌରଶ୍ଚ ଯାତି ନକ୍ରମୁଖଂ ଯୁଗମ୍
ସାଧାରଣ ସାମଗ୍ରୀ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଗର ମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ।
ହନ୍ତି ଗାଶ୍ଚ ଗଜାଂଶ୍ଚୈଵ ତୁରଗାଂଶ୍ଚ ନରାଂସ୍ତଥା
ଯେଉଁଠି ଗାଁ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମାରିଥାଏ,
ତାଡିତୋ ଯମଦୂତେନ ଗଜଦନ୍ତେନ ସନ୍ତତମ୍ ଗୋଜାତିମ୍ଲେଚ୍ଛଜାତିଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ସେ ଯମଦୂତଙ୍କ ହାତୀ ଦାନ୍ତରେ ନିରନ୍ତର ପିଟାଯାଏ; ପରେ ଗୋ ଜାତି କିମ୍ବା ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।
ଜଲଂ ପିବନ୍ତୀଂ ତୃଷିତାଂ ଗାଂ ଵାରଯତି ଯୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ତିଆଁ ପାଣି ପିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଗାୟକୁ ପାଣି ଦେବାରୁ ରୋକିଥାଏ,
ନରକଂ ଗୋମୁଖାକାରଂ କୃମିତପ୍ତୋଦକାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଗାୟର ମୁହଁ ଆକାରର ନରକକୁ ଯାଇଥାଏ, ଯେଉଁଠାରେ କୀଟରେ ତାପିଥିବା ପାଣି ରହିଛି।
ତତୋ ନରୋଽପି ଗୋହୀନୋ ମହାରୋଗୀ ଦରିଦ୍ରକଃ
ତାପରେ, ଗାୟଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ ମାନବ ଜନ୍ମରେ ବଡ଼ ରୋଗ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ଗୋହତ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଚ ଯଃ କରୋତ୍ଯତିଦେଶିକୀମ୍
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଗାୟ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ମହାପାପ କରେ,
ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ଚ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚ ଦେଵଲଃ
ଅଥବା ତୀର୍ଥରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଗ୍ରାମରେ ଯଜ୍ଞ କରେ, କିମ୍ବା ଭାସ୍କର ପୁରୋହିତ ହୁଏ,
ଗୋହତ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଚ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯାଂ ଚ କରୋତି ଯଃ 2.30.
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଗାୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଜନନୀ ହତ୍ୟା କରେ,
କୁମ୍ଭୀପାକେ ସ ଚ ଵସେଦ୍ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
କ୍ଷଣଂ ପତତି ଵହ୍ନୌ ଚ କ୍ଷଣଂ ପତତି କଣ୍ଟକେ
ସେ କିଛି ସମୟ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିଥାଏ, କିଛି ସମୟ କଣ୍ଟାରେ ପଡ଼ିଥାଏ,
କ୍ଷଣଂ ଚ ତପ୍ତପାଷାଣେ ତପ୍ତଲୋହେ କ୍ଷଣଂ ତତଃ
କିଛି ସମୟ ତାପିଥିବା ପାଉଁଥିରେ, ତାପିଥିବା ଲୋହାରେ କିଛି ସମୟ ପଡ଼ିଥାଏ।
କାକଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମାନି ସର୍ପସ୍ସ୍ଯାତ୍ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉ ହୁଏ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାପ ହୁଏ।
ତତୋ ଭଵେତ୍ସ ଵୃଷଣୋ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ଦରିଦ୍ରକଃ
ତାପରେ, ସେ ଗୋଣିଆ ଲୋକ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, କୁଷ୍ଠରୋଗ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ କା ଵା ନୃଣାମଗମ୍ଯା ଵା କୋ ଵା ସନ୍ଧ୍ଯାଵିହୀନକଃ
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: କେଉଁ ଲୋକ ଅପସର୍ଗ ହେବାଯୋଗ୍ୟ, କେଉଁ ଲୋକ ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା ଛାଡି ଦେଇଥାଏ?
ଅଦୀକ୍ଷିତଃ ପୁମାନ୍କୋ ଵା କୋ ଵା ତୀର୍ଥେ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
କେଉଁ ଲୋକ ଦୀକ୍ଷାହୀନ, କେଉଁ ଲୋକ ତୀର୍ଥରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ?
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରଃ କଃ ପ୍ରମତ୍ତୋ ଵୃଷଲୀପତିଃ
କେଉଁ ଲୋକ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ରନ୍ଧେ, କେଉଁ ଲୋକ ଅସାବଧାନ, କେଉଁ ଲୋକ ନିମ୍ନଜାତି ଜନନୀର ସ୍ୱାମୀ?
ଯମ ଉଵାଚ ଶିଵେ ଚ ଶିଵଲିଙ୍ଗେ ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯେ ସୂର୍ଯ୍ଯମଣୌ ତଥା
ଯମ କହିଲେ: ଶିବ କିମ୍ବା ଶିବଲିଙ୍ଗରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟମଣିରେ,
ଗଣେଶେ ଵା ତଦର୍ଚ୍ଚାଯାମେଵଂ ସର୍ଵତ୍ର ସୁନ୍ଦରି 2.30.
ଗଣେଶ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିରେ, ଏହିପରି ସବୁଠି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।