ଵତ୍ସ ଵୈଷ୍ଣଵସଂସର୍ଗାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଭୋଜନାତ୍
ହେ ଶିଶୁ, ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସଂଗ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା,
ଜ୍ଞାନଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁନରେଵ ପୁରାତନମ୍
ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ତୁମକୁ ସେ ପୁରାତନ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଦେବି।
ବ୍ରହ୍ମେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୁତଂ ଵିପ୍ର ଵିରରାମ ଜଗତ୍ପତିଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି କହି ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ନିରବ ହେଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସ୍ରଷ୍ଟୁସ୍ତପସ୍ଵୀଶସ୍ଯାହୋ କ୍ରୋଧୋଽଯଂ ମଯ୍ଯନାକରଃ ।। 1.8.
ନାରଦ କହିଲେ: ହାୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତପସ୍ବୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିଲାନି।
ଶପେତ୍ପରିତ୍ଯଜେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁତ୍ରମୁତ୍ପଥଗାମିନମ୍
ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ପୁଅ ଭ୍ରଷ୍ଟପଥକୁ ଯାଏ, ତେବେ ସେଠାରେ ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କିମ୍ବା ଶାପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜନିର୍ଭଵତୁ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯାସୁ ଯାସୁ ଚ ଯୋନିଷୁ
ମୋର ଜନ୍ମ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଗର୍ଭରେ ହେଉନାହିଁ।
ପୁତ୍ରଶ୍ଚେଜ୍ଜଗତାଂ ଧାତୁର୍ନାସ୍ତି ଭକ୍ତିର୍ହରେଃ ପଦେ
ଯଦି ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାଳକଙ୍କ ପୁଅ ହରିଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ନଥାଏ,
ଜାତିସ୍ମରୋ ହରେର୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସୂକରଯୋନିଷୁ
ତେବେ ସେ ଜନ୍ମଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଓ ହରିଭକ୍ତି ସହିତ ମାଁସପଶୁର ଗର୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଉ।
ଗୋଵିନ୍ଦଚରଣାମ୍ଭୋଜଭକ୍ତିମାଧ୍ଵୀକମୀପ୍ସିତମ୍
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପଦପଦ୍ମର ମଧୁସ୍ୱାଦ ଭକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁ।
ତୀର୍ଥାନି ସ୍ପର୍ଶମିଚ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ମଧ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରୋପଦେଶମାତ୍ରେଣ ନରା ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ମାତ୍ରରେ ଭାରତରେ ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାତ୍ପାପାନ୍ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରତଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ମାତ୍ରରେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପୁତ୍ରାନ୍ଦାରାଂଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସେଵକାନ୍ବାନ୍ଧଵାଂସ୍ତଥା
ପୁଅ, ଝିଅ, ଶିଷ୍ୟ, ସେବକ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ—
ଯୋ ଦର୍ଶଯତ୍ଯସନ୍ମାର୍ଗଂ ଶିଷ୍ଯୈର୍ଵିଶ୍ଵାସିତୋ ଗୁରୁଃ 1.8.
ଯେ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଭରସା ଲାଗି, ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି—
ସ କିଂଗୁରୁଃ ସ କିଂତାତଃ ସ କିଂସ୍ଵାମୀ ସ କିଂସୁତଃ
ସେ କେଉଁ ଗୁରୁ? ସେ କେଉଁ ପିତା? ସେ କେଉଁ ସ୍ୱାମୀ? ସେ କେଉଁ ପୁଅ?
ଶପ୍ତୋ ନିରପରାଧେନ ତ୍ଵଯାଽହଂ ଚତୁରାନନ
ଚତୁରମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟରେ ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି।
କଵଚସ୍ତୋତ୍ରପୂଜାଭିଃ ସହିତସ୍ତେ ମନୁର୍ମନୋଃ
କବଚ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପୂଜା ସହିତ, ମନୁ ତାଙ୍କର ମନ ସହିତ—
ଅପୂଜ୍ଯୋ ଭଵ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଯାଵତ୍କଲ୍ପତ୍ରଯଂ ପିତଃ
ହେ ପିତା, ତିନି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ପୂଜ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଅଧୁନା ଯଜ୍ଞଭାଗସ୍ତେ ଵ୍ରତାଦିଷ୍ଵପି ସୁଵ୍ରତ
ଏବେ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ଆପଣଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରତ ଆଦିରେ ଅଂଶ ନାଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ପିତୁଃ ପୁରଃ
ଏଭଳି କହି, ନାରଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଉପବର୍ହେଣ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ନାରଦସ୍ତେନ ହେତୁନା
ଉପବର୍ହଣ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ କାରଣରୁ, ନାରଦଙ୍କର ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଲା।
ତତଃ ପୁନର୍ନାରଦଶ୍ଚ ସ ବଭୂଵ ମହାନୃଷିଃ
ତାପରେ ନାରଦ ପୁଣି ମହାଋଷି ହେଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ସୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରଚକ୍ରୁସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ନାରଦଂ ଵିନା
ସୌତି କହିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, କେବଳ ନାରଦ ବ୍ୟତୀତ।
ମରୀଚେର୍ମନସୋ ଜାତଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ମରୀଚିଙ୍କର ମନରୁ କଶ୍ୟପ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରଚେତସୋଽପି ମନସୋ ଗୌତମଶ୍ଚ ବଭୂଵ ହ
ପ୍ରଚେତାସଙ୍କର ମନରୁ ମଧ୍ୟ ଗୌତମ ଜନ୍ମିଲେ।
ମନୋଶ୍ଚ ଶତରୂପାଯାଂ ତିସ୍ରଃ କନ୍ଯାଃ ପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ
ମନୁ ଓ ଶତରୂପାଙ୍କଠାରୁ ତିନିଜଣୀ ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।
ପ୍ରିଯଵ୍ରତୋତ୍ତାନପାଦୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ପୁତ୍ରୌ ମନୋହରୌ
ପ୍ରିୟବ୍ରତ ଓ ଉତ୍ତାନପାଦ—ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଦୁଇଜଣ ପୁଅ।
ଆକୂତିଂ ରୁଚଯେ ପ୍ରାଦାଦ୍ଦକ୍ଷାଯାଥ ପ୍ରସୂତିକାମ୍
ଆକୂତିକୁ ରୁଚିଙ୍କୁ ଏବଂ ପ୍ରସୂତିକୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରସୂତ୍ଯାଂ ଦକ୍ଷବୀଜେନ ଷଷ୍ଟିକନ୍ଯାଃ ପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ
ପ୍ରସୂତି ଓ ଦକ୍ଷଙ୍କ ମିଶ୍ରଣରୁ ସାଠିଜଣୀ ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।
ଶିଵାଯୈକାଂ ସତୀଂ ପ୍ରାଦାତ୍କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ସତୀ, ଶିବଙ୍କୁ ଦିଆଗଲେ; ତେରଟି ଝିଅ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦିଆଗଲେ।