ଲାଲାକୁଣ୍ଡମସିକୁଣ୍ଡଂ ଚୂର୍ଣକୁଣ୍ଡଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଲାଲାର ଗଡ଼, ଭସ୍ମର ଗଡ଼, ଚୂର୍ଣ୍ଣର ଗଡ଼ — ଏହି ସବୁ ଭୟଙ୍କର ଗଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଅତି ଭୟାନକ।
ଜ୍ଵାଲକୁଣ୍ଡଂ ଭସ୍ମକୁଣ୍ଡଂ ପୂତିକୁଣ୍ଡଂ ଚ ସୁନ୍ଦରି
ଅଗ୍ନିର ଗଡ଼, ଭସ୍ମର ଗଡ଼, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଗଡ଼ — ଏହି ସବୁ ଭୟଙ୍କର ଗଡ଼ଗୁଡ଼ିକ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଗୋଧାମୁଖଂ ନକ୍ରମୁଖଂ ଗଜଦଂଶଂ ଚ ଗୋମୁଖମ୍
ଗୋଧାର ମୁହଁ, ମଗର ମୁହଁ, ହାତୀର କାମୁଡ଼ି, ଗାଁର ମୁହଁ — ଏହି ସବୁ ଦୁଃଖଦାୟକ।
ପାଂଶୁଭୋଜଂ ପାଶଵେଷ୍ଟଂ ଶୂଲପ୍ରୋତଂ ପ୍ରକମ୍ପନମ୍
ମାଟି ଖାଇବା, ଦୂର୍ବଳ ରସିରେ ବାନ୍ଧିବା, ଶୁଳରେ ଘୁସିବା, ଭୟରେ କମ୍ପିବା — ଏହି ସବୁ ଦୁଃଖ।
ଜାଲବନ୍ଧଂ ଦେହଚୂର୍ଣଂ ଦଲନଂ ଶୋଷଣଙ୍କରମ୍ 2.29.
ଜାଲରେ ଆଟକିବା, ଶରୀର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଯିବା, ଚେପି ଭଙ୍ଗିବା, ଶୋଷି ଶୁଖିଯିବା — ଏହି ସବୁ ଦୁଃଖଦାୟକ।
କୁଣ୍ଡାନ୍ଯେତାନି ସାଵିତ୍ରି ପାପିନାଂ କ୍ଲେଶଦାନି ଚ
ହେ ସାବିତ୍ରୀ, ଏହି ଗଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖର କାରଣ।
ଦଣ୍ଡହସ୍ତୈଃ ଶୂଲହସ୍ତୈଃ ପାଶହସ୍ତୈର୍ଭଯଙ୍କରୈଃ
ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ଶୁଳ ଧରିଥିବା, ପାଶ ଧରିଥିବା — ଏହି ସବୁ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ।
ତମୋଯୁକ୍ତୈର୍ଦଯାହୀନୈର୍ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵତଃ
ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିବା, କୃପା ନଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ନିସ୍କ୍ରମଣ ଅସମ୍ଭବ।
ଯୋଗଯୁକ୍ତୈଃ ସିଦ୍ଧଯୋଗୈର୍ନାନାରୂପଧରୈର୍ଵରୈଃ
ଯୋଗରେ ନିପୁଣ, ସିଦ୍ଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନାନା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ସ୍ଵକର୍ମନିରତୈଃ ଶୈଵୈଃ ଶାକ୍ତୈଃ ସୌରୈଶ୍ଚ ଗାଣପୈଃ
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ, ଶିବଭକ୍ତ, ଶକ୍ତିଭକ୍ତ, ସୂର୍ୟଭକ୍ତ ଓ ଗଣପତିଭକ୍ତ।
ସ୍ଵଧର୍ମ୍ମନିରତୈର୍ଵାଽପି ଵିରତୈର୍ଵା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରକୈଃ
ନିଜ ଧର୍ମରେ ଲିନ, ବିରତ, କିମ୍ବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଥିବା ଲୋକମାନେ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସାଧ୍ଵି କୁଣ୍ଡସଂଖ୍ଯାନିରୂପଣମ୍
ହେ ସାଧ୍ବୀ, ଏହି ଗଡ଼ଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ସାଵିତ୍ର୍ଯୁପାଖ୍ଯାନେ ଯମସାଵିତ୍ରୀସଂଵାଦେ ନରକକୁଣ୍ଡସଂଖ୍ଯାନଂ ନାମୈକୋନତ୍ରିଂଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଭୈବର୍ତ ପୁରାଣର ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ସାବିତ୍ରୀ କଥାରେ, ଯମ ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ନରକ ଗଡ଼ଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା' ନାମକ ଉନତିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
2.30 ଯମ ଉଵାଚ ତପସ୍ଵୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ନ ଯାତି ନରକଂ ଯତିଃ
ଯମ କହିଲେ: ତପସ୍ୱୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ବିରତ ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
କଟୁଵାଚା ବାନ୍ଧଵାଂଶ୍ଚ ଖଲତ୍ଵେନ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କୁ କଠୋର ଭାବରେ କଥା କହେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ,
ଗାତ୍ରଲୋମପ୍ରମାଣାବ୍ଦଂ ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ହୁତାଶନେ
ସେ ଅଗ୍ନିରେ, ଶରୀରର ଲୋମ ବୃଦ୍ଧି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ଯାଏଁ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ତୃଷିତଂ କ୍ଷୁବ୍ଧଂ ପ୍ରତପ୍ତଂ ଗୃହମାଗତମ୍
ଏକ ଦୁଃଖିତ, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ, ଅଶାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରକୁ ଆସିଲେ,
ତତ୍ର ଲୋମପ୍ରମାଣାବ୍ଦଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍ର ଚ ଦୁଃଖିତଃ
ସେଠାରେ ଶରୀରର ଲୋମ ବୃଦ୍ଧି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ଯାଏଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥାଏ।
ରଵିଵାରାର୍କସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାମମାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଵାସରେ
ରବିବାର, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟ, ମାଘ ମାସ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନରେ—
ସ ଯାତି କ୍ଷାରକୁଣ୍ଡଂ ଚ ସୂତ୍ରମାନାବ୍ଦମେଵ ଚ
ଏହି ପାପ କାମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଲୁଣ ଜଳର କୁଣ୍ଡକୁ ଯାଏ ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ରହେ।
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ବ୍ରହ୍ମଵୃତ୍ତିଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱୟଂ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେଁ ଦେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜୀବିକା ନେଇନେଇଥାଏ—
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଡ୍ଭୋଜୀ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ମଳ ଖାଇ ରହିଥାଏ।
ପରକୀଯତଡାଗେ ଚ ତଡାଗଂ ଯଃ କରୋତି ଚ 2.30.
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର ତାଳାବରେ ନିଜେ ତାଳାବ ତିଆରି କରେ—
ତଦ୍ରେଣୁମାନଵର୍ଷଂ ଚ ତଦ୍ଭୋଜୀ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ତାଳାବର ଧୂଳି ଯେତେ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେଉଁଠି ସେ ଧୂଳି ଖାଇ ରହିଥାଏ।
ଏକାକୀ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନାତି ଶ୍ଲେଷ୍ମକୁଣ୍ଡଂ ପ୍ରଯାତି ସଃ
ଯିଏ ଏକା ଏକା ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଶ୍ଲେଷ୍ମ ଭରା କୁଣ୍ଡକୁ ଯାଏ।
ପୂର୍ଣମବ୍ଦଶତଂ ଚୈଵ ସ ପ୍ରେତୋ ଭାରତେ ଭଵେତ୍
ସେ ଏକଶଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତରେ ପ୍ରେତ ହୋଇ ରହେ।
ପିତରଂ ମାତରଂ ଚୈଵ ଗୁରୁଂ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ସୁତଂ ସୁତାମ୍
ଯିଏ ପିତା, ମାଆ, ଗୁରୁ, ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ—
ପୂର୍ଣମବ୍ଦସହସ୍ରଂ ଚ ତଦ୍ଭୋଜୀ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଉଁଠି ଖାଇ ରହିଥାଏ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାତିଥିଂ ଵକ୍ରଚକ୍ଷୁଃ କରୋତି ଯୋ ହି ମାନଵଃ
ଯିଏ ଅତିଥିକୁ ଟେଢ଼ା ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖେ—
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ଭୋଗିଥାଏ।