ସ୍ଵପ୍ନଵନ୍ନଶ୍ଵରଂ ତୁଚ୍ଛମସତ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁକାରଣମ୍
ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ନଶ୍ୱର, ତୁଚ୍ଛ, ଅସତ୍ୟ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ।
ଯଥା ବଡିଶମାଂସଂ ଚ ମତ୍ସ୍ଯାପାତସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଯେପରି ବାଁଶିରେ ମାଂସ ଥିଲେ ଧରାଯାଇଥିବା ମାଛକୁ ଅନନ୍ଦ ମିଳେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଵିଧେଃ ପୁରଃ
ଏପରି କହି, ନାରଦ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କୋପପରୀତଶ୍ଚ ଶଶାପ ତନଯଂ ଦ୍ଵିଜ 1.8.
ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ଶାପ ଦେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ କ୍ରୀଡାମୃଗଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ସାଧ୍ଯୋ ଯୋଷିଲ୍ଲୁବ୍ଦ୍ଧଧଶ୍ଚ ଲମ୍ପଟଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତୁମେ ଏକ ଖେଳୁଥିବା ହରିଣ ହେବ, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତ, ଲୋଭୀ ଓ ଭୋଗବିଲାସୀ ହେବ।
ସ୍ଥିରଯୌଵନଯୁକ୍ତାନାଂ ରୂପାଢ୍ଯାନାଂ ମନୋହରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘଯୁବନ ଓ ଅଧିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରପୂର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ହେବ।
ଶୃଙ୍ଗାରଶାସ୍ତ୍ରଵେତ୍ତା ଚ ମହାଶୃଙ୍ଗାରଲୋଲୁପଃ
ତୁମେ ପ୍ରେମ ଓ ରତିର ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ ହେବ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଚ ସୁଵରଃ ସୁସ୍ଵରଶ୍ଚ ସୁଗାଯନଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ଓ ମଧୁର ଗାୟନ ଦକ୍ଷତା ଥିବ।
ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ମଧୁରଵାକ୍ ଶାନ୍ତଃ ସୁଶୀଲଃ ସୁନ୍ଦରଃ ସୁଧୀଃ
ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା, ଶାନ୍ତ, ସୁଭ୍ରୁତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିର ହେବ।
ତାଭିର୍ଦିଵ୍ଯଂ ଲକ୍ଷଯୁଗଂ ଵିହୃତ୍ଯ ନିର୍ଜନେ ଵନେ
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଏକାନ୍ତ ଅରଣ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ କାଟିବ।
ଵତ୍ସ ଵୈଷ୍ଣଵସଂସର୍ଗାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଭୋଜନାତ୍
ହେ ଶିଶୁ, ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସଂଗ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା,
ଜ୍ଞାନଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁନରେଵ ପୁରାତନମ୍
ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ତୁମକୁ ସେ ପୁରାତନ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଦେବି।
ବ୍ରହ୍ମେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୁତଂ ଵିପ୍ର ଵିରରାମ ଜଗତ୍ପତିଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି କହି ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ନିରବ ହେଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସ୍ରଷ୍ଟୁସ୍ତପସ୍ଵୀଶସ୍ଯାହୋ କ୍ରୋଧୋଽଯଂ ମଯ୍ଯନାକରଃ ।। 1.8.
ନାରଦ କହିଲେ: ହାୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତପସ୍ବୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିଲାନି।
ଶପେତ୍ପରିତ୍ଯଜେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁତ୍ରମୁତ୍ପଥଗାମିନମ୍
ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ପୁଅ ଭ୍ରଷ୍ଟପଥକୁ ଯାଏ, ତେବେ ସେଠାରେ ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କିମ୍ବା ଶାପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜନିର୍ଭଵତୁ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯାସୁ ଯାସୁ ଚ ଯୋନିଷୁ
ମୋର ଜନ୍ମ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଗର୍ଭରେ ହେଉନାହିଁ।
ପୁତ୍ରଶ୍ଚେଜ୍ଜଗତାଂ ଧାତୁର୍ନାସ୍ତି ଭକ୍ତିର୍ହରେଃ ପଦେ
ଯଦି ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାଳକଙ୍କ ପୁଅ ହରିଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ନଥାଏ,
ଜାତିସ୍ମରୋ ହରେର୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସୂକରଯୋନିଷୁ
ତେବେ ସେ ଜନ୍ମଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଓ ହରିଭକ୍ତି ସହିତ ମାଁସପଶୁର ଗର୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଉ।
ଗୋଵିନ୍ଦଚରଣାମ୍ଭୋଜଭକ୍ତିମାଧ୍ଵୀକମୀପ୍ସିତମ୍
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପଦପଦ୍ମର ମଧୁସ୍ୱାଦ ଭକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁ।
ତୀର୍ଥାନି ସ୍ପର୍ଶମିଚ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ମଧ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରୋପଦେଶମାତ୍ରେଣ ନରା ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ମାତ୍ରରେ ଭାରତରେ ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାତ୍ପାପାନ୍ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରତଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ମାତ୍ରରେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପୁତ୍ରାନ୍ଦାରାଂଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସେଵକାନ୍ବାନ୍ଧଵାଂସ୍ତଥା
ପୁଅ, ଝିଅ, ଶିଷ୍ୟ, ସେବକ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ—
ଯୋ ଦର୍ଶଯତ୍ଯସନ୍ମାର୍ଗଂ ଶିଷ୍ଯୈର୍ଵିଶ୍ଵାସିତୋ ଗୁରୁଃ 1.8.
ଯେ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଭରସା ଲାଗି, ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି—
ସ କିଂଗୁରୁଃ ସ କିଂତାତଃ ସ କିଂସ୍ଵାମୀ ସ କିଂସୁତଃ
ସେ କେଉଁ ଗୁରୁ? ସେ କେଉଁ ପିତା? ସେ କେଉଁ ସ୍ୱାମୀ? ସେ କେଉଁ ପୁଅ?
ଶପ୍ତୋ ନିରପରାଧେନ ତ୍ଵଯାଽହଂ ଚତୁରାନନ
ଚତୁରମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟରେ ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି।
କଵଚସ୍ତୋତ୍ରପୂଜାଭିଃ ସହିତସ୍ତେ ମନୁର୍ମନୋଃ
କବଚ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପୂଜା ସହିତ, ମନୁ ତାଙ୍କର ମନ ସହିତ—
ଅପୂଜ୍ଯୋ ଭଵ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଯାଵତ୍କଲ୍ପତ୍ରଯଂ ପିତଃ
ହେ ପିତା, ତିନି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ପୂଜ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଅଧୁନା ଯଜ୍ଞଭାଗସ୍ତେ ଵ୍ରତାଦିଷ୍ଵପି ସୁଵ୍ରତ
ଏବେ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ଆପଣଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରତ ଆଦିରେ ଅଂଶ ନାଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ପିତୁଃ ପୁରଃ
ଏଭଳି କହି, ନାରଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।