ମହୀଯତେ ସ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ।
ତଂ ନ ତ୍ଯଜତି ଭୂମିଶ୍ଚ ଜନ୍ମନାଂ ଶତକଂ ପରମ୍
ମାଟି ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ସପ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ଗ୍ରାମଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ଯିଏ ଲୋକେ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଗ୍ରାମ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଗ୍ରାମଲକ୍ଷଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ 2.27.
ସେ ନିଜ ଜନ୍ମ ପୁନର୍ବାର ପାଇ ବିଶେଷ ଶତ ହଜାର ଗ୍ରାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ ।
ସପ୍ରଜଂ ସୁପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ପଞ୍ଚସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ଲୋକେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଲୋକେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥାଏ,
ନଗରଂ ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦାତି ଭାରତେ ଭୁଵି
ଏବଂ ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ନଗର ଦାନ କରିଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭାରତେ ଭଵେତ୍
ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ ବାଦେ, ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଏ ।
ଧରା ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାଂ ନିଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଧରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ନଗରାଣାଂ ଚ ଶତକଂ ଦେଶଂ ଯୋ ହି ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ଯିଏ ଶତ ନଗର କିମ୍ବା ଏକ ଦେଶ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ଵାପୀତଡାଗସଂଯୁକ୍ତଂ ନାନାଵୃକ୍ଷସମନ୍ଵିତମ୍
ଯେଉଁ ଦାନରେ ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ମାଲିକ ହୁଏ ।
ମହୀ ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାଂ କୋଟିମେଵ ଚ
ମାଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପଂ ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପତିଵ୍ରତେ 2.27.
ଯିଏ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପମହୀଦାତୁଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନୁସେଵିନଃ
ଯିଏ ସପ୍ତଦ୍ବୀପ ଭୂମି ଦାନ କରିଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସେବା କରିଥାଏ,
ସର୍ଵଦାନପ୍ରଦାତୁଶ୍ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଦାନର ଦାତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକଙ୍କୁ,
ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣା ପାତଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ସତି
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଜୀବନ କାଳରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଦେଖନ୍ତି ।
ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋପାସକଶ୍ଚ ଵିହାଯ ମାନଵୀଂ ତନୁମ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରି, ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି,
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ସାରୂପ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁସେଵାଂ କରୋତି ଚ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶ ଦେହ ପାଇଁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ।
ନଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାନି ନିଖିଲାନି ଚ
ଦେବତାମାନେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି,
କାର୍ତ୍ତିକେ ତୁଲସୀଦାନଂ କରୋତି ହରଯେ ଚ ଯଃ
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ପୁନି ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରିଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ।
ଘୃତପ୍ରଦୀପଂ ହରଯେ କାର୍ତ୍ତିକେ ଯୋ ଦଦାତି ଚ
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ଘିଅ ଦୀପ ଦେଇ ଦାନ କରନ୍ତି,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ 2.27.
ସେ ପୁନି ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ।
ମାଘେ ଯଃ ସ୍ନାତି ଗଙ୍ଗାଯାମରୁଣୋଦଯକାଲତଃ
ଯିଏ ମାଘ ମାସରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ପୁନି ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ।
ମାଘେ ଯଃ ସ୍ନାତି ଗଂଗାଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ଚାରୁଣୋଦଯେ
ଯିଏ ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରୟାଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ପୁନି ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଲାଭ କରନ୍ତି ।
ନାସ୍ତି ତତ୍ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ଵୈକୁଣ୍ଠାଚ୍ଚ ମହୀତଲେ
ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ପୃଥିବୀକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃ ଫେରିବା ନାହିଁ ।
ନିତ୍ଯସ୍ନାଯୀ ଚ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସ ପୂତଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଵଦ୍ଭୁଵି
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ପୃଥିବୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ତସ୍ଯୈଵ ପାଦରଜସା ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା
ତାଙ୍କର ପାଦ ଧୂଳିରେ ପୃଥିବୀ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ ।