ସାଲଂକୃତାଂ ଚ ଭୋଗ୍ଯାଂ ଚ ସଵସ୍ତ୍ରାଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍
ସେ ଅଳଙ୍କୃତ, ସୁନ୍ଦର, ପ୍ରିୟା ଓ ବସ୍ତ୍ରପରିଧାନ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଆନ୍ତି ।
ମହୀଯତେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ତତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକେ ଚ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି
ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି ।
ତତୋ ଜନ୍ମସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍ 2.27.
ତାପରେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରିୟା ପାଆନ୍ତି ।
ଦଦାତି ସଫଲଂ ଵୃକ୍ଷଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫଳଦାୟକ ଗଛ ଦାନ କରନ୍ତି,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଲଭତେ ସୁତମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ପୁନି ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି ।
କେଵଲଂ ଫଲଦାନଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଯଃ
ଯେଉଁଜଣେ କେବଳ ଫଳ ଦାନ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ନାନାଦ୍ରଵ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ ନାନାସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି ଦାନ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ ସହିତ ନୁହେଁ,
କୁବେରଲୋକେ ଵସତି ସ ଚ ମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ସେ କୁବେରଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି ।
ଯୋ ଜନଃ ସସ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଭୂମିଂ ଚ ରୁଚିରାଂ ସତି
ଯିଏ ଫସଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦର୍ଶନୀୟ ଜମି ଦାନ କରିଥାଏ,
ମହୀଯତେ ସ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ।
ତଂ ନ ତ୍ଯଜତି ଭୂମିଶ୍ଚ ଜନ୍ମନାଂ ଶତକଂ ପରମ୍
ମାଟି ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ସପ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ଗ୍ରାମଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ଯିଏ ଲୋକେ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଗ୍ରାମ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଗ୍ରାମଲକ୍ଷଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ 2.27.
ସେ ନିଜ ଜନ୍ମ ପୁନର୍ବାର ପାଇ ବିଶେଷ ଶତ ହଜାର ଗ୍ରାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ ।
ସପ୍ରଜଂ ସୁପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ପଞ୍ଚସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ଲୋକେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଲୋକେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥାଏ,
ନଗରଂ ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦାତି ଭାରତେ ଭୁଵି
ଏବଂ ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ନଗର ଦାନ କରିଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭାରତେ ଭଵେତ୍
ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ ବାଦେ, ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଏ ।
ଧରା ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାଂ ନିଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଧରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ନଗରାଣାଂ ଚ ଶତକଂ ଦେଶଂ ଯୋ ହି ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ଯିଏ ଶତ ନଗର କିମ୍ବା ଏକ ଦେଶ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ଵାପୀତଡାଗସଂଯୁକ୍ତଂ ନାନାଵୃକ୍ଷସମନ୍ଵିତମ୍
ଯେଉଁ ଦାନରେ ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଥାଏ,
ପୁନଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ପୁନଃ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ମାଲିକ ହୁଏ ।
ମହୀ ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାଂ କୋଟିମେଵ ଚ
ମାଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପଂ ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପତିଵ୍ରତେ 2.27.
ଯିଏ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାଏ,
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପମହୀଦାତୁଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନୁସେଵିନଃ
ଯିଏ ସପ୍ତଦ୍ବୀପ ଭୂମି ଦାନ କରିଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସେବା କରିଥାଏ,
ସର୍ଵଦାନପ୍ରଦାତୁଶ୍ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଦାନର ଦାତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକଙ୍କୁ,
ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣା ପାତଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ସତି
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଜୀବନ କାଳରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଦେଖନ୍ତି ।
ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋପାସକଶ୍ଚ ଵିହାଯ ମାନଵୀଂ ତନୁମ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରି, ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି,
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ସାରୂପ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁସେଵାଂ କରୋତି ଚ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶ ଦେହ ପାଇଁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ।
ନଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାନି ନିଖିଲାନି ଚ
ଦେବତାମାନେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି,
କାର୍ତ୍ତିକେ ତୁଲସୀଦାନଂ କରୋତି ହରଯେ ଚ ଯଃ
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି,