ତତ୍ରୈଵ ନିଵସତ୍ଯେଵ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ସେ ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ ।
ଗୃହଂ ଦଦଂତି ଵିପ୍ରାଯ ଯେ ଜନା ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍ 2.26.
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘର ଦାନ କରନ୍ତି,
ଗୃହରେଣୁପ୍ରମାଣାବ୍ଦଂ ଦାନଂ ପୁଣ୍ଯଦିନେ ଯଦି
ଯଦି କୌଣସି ଶୁଭ ଦିନରେ ଗୋଟିଏ ମଣିଷ ଘରର ଧୂଳିର ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ହୁଏ, ସେତେ ବର୍ଷ ଦାନ କରେ,
ଯସ୍ମୈ ଯସ୍ମୈ ଚ ଦେଵାଯ ଯୋ ଦଦାତି ଗୃହଂ ନରଃ
ଏବଂ ସେ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଘର ଦାନ କରେ,
ସୌଧେ ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପୂର୍ତ୍ତେ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ଏହି ପରି ଏକ ଦୋଳି ଘର ତିଆରି କଲେ ଚାରିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏବଂ ଲୋକ ଉପକାର ନିମିତ୍ତେ କାମ କଲେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ଯୋ ଦଦାତି ତଡାଗଂ ଚ ସର୍ଵଭୂତାଯ ଭାରତେ
ଯେଉଁଠି ଭାରତ ଭୂମିରେ କେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଏକ ପୋଖରୀ ଦାନ କରେ,
ଵାପ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଶତଗୁଣଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵସ୍ତତଃ
ସେଉଁଠି ଏକ ବଡ଼ ଜଳାଶୟ ଦାନ କଲେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ଧନୁଶ୍ଚତୁଃସହସ୍ରେଣ ଦୈର୍ଘ୍ଯମାନେନ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ଏହାର ଲମ୍ବ ଚାରି ହଜାର ଧନୁଷ ହେବା ଉଚିତ।
ଦଶଵାପୀସମା କନ୍ଯା ଯଦି ପାତ୍ରେ ପ୍ରଦୀଯତେ
ଯଦି କେହି ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦାନ କରେ, ଏହା ଦଶଟି ବଡ଼ ଜଳାଶୟ ଦାନ କରିବା ସମାନ।
ତତ୍ଫଲଂ ଚ ତଡାଗେ ଚ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାରେଣ ତତ୍ଫଲମ୍
ଏହି ଫଳ ପୋଖରୀ ଦାନ କରିଲେ ମିଳେ, ଏବଂ ପୋଖରୀର କିଚଡ଼ ସଫା କଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵୃକ୍ଷମାରୋପ୍ଯ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ଅଶ୍ୱଥ ଗଛ ଲଗାଇ ତାହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ,
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନଂ ଯୋ ଦଦାତି ସାଵିତ୍ରି ସର୍ଵଭୂତଯେ 2.26.
ହେ ସାବିତ୍ରୀ, ଯେଉଁଠି କେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଦାନ କରେ,
ଯୋ ଦଦାତି ଵିମାନଂ ଚ ଵିଷ୍ଣଵେ ଭାରତେ ସତି
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେଉଁଠି କେହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ମନ୍ଦିର ଦାନ କରେ,
ଚିତ୍ରଯୁକ୍ତେ ଚ ଵିପୁଲେ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ଯଦି ସେ ମନ୍ଦିର ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ବଡ଼ ହୁଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଫଳ ଚାରିଗୁଣା ହୁଏ।
ଯୋ ଦଦାତି ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ହରଯେ ଦୋଲମନ୍ଦିରମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ଦୋଳ ମନ୍ଦିର ଦାନ କରେ,
ରାଜମାର୍ଗଂ ସୌଧଯୁକ୍ତଂ ଯଃ କରୋତି ପତିଵ୍ରତେ
ହେ ପତିବ୍ରତା, ଯେଉଁଠି କେହି ରାଜପଥ ଓ ମହଲ୍ ତିଆରି କରେ,
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋଽପି ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦାନେ ସମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ, ଯାହାକୁ ଦାନ କରିଲେ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାଦିକଂ ସୌଖ୍ଯଂ ପୁନରାଯାନ୍ତି ଭାରତେ
ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପୁଣି ଭାରତ ଭୂମିକୁ ଫେରନ୍ତି।
ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଵିପ୍ରୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାଦିକଂ ପରମ୍
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅତ୍ୟୁତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁଖ ଭୋଗ କରିଥାଏ,
କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵାଽପି ଵୈଶ୍ଯୋ ଵା କଲ୍ପକୋଟିଶତେନ ଚ
କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ହେଉ, କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ପରେ ମଧ୍ୟ,
ସ୍ଵଧର୍ମରହିତା ଵିପ୍ରା ନାନାଯୋନିଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଚ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ନାଭୁକ୍ତଂ କ୍ଷୀଯତେ କର୍ମ୍ମ କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି 2.26.
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ ହୋଇନାହିଁ, ସେ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ବିତିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଅଵଶ୍ଯମେଵ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ କୃତଂ କର୍ମ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେ ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ ଯେଉଁହେଉ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଇଛି; ଏଠାରେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ ମାନଵାଃ ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତଶ୍ଚ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଯମ ଉଵାଚ ଅନ୍ନପ୍ରମାଣଵର୍ଷ ଚ ଶକ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯମ କହିଲେ: ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବର୍ଷାର ମାପକୁ ବଡ଼ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।
ଅନ୍ନଦାନାତ୍ପରଂ ଦାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଖାଦ୍ୟ ଦାନଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଦେଵେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଵା ଦଦାତି ଚାସନଂ ଯଦି
ଯେଉଁଠି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆସନ ଦିଆଯାଏ,
ଯୋ ଦଦାତି ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦିଵ୍ଯାଂ ଧେନୁଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ଯେ କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ଗାଁ ଦେଇଥାଏ,
ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଦିନେ ତୀର୍ଥେ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ଶୁଭ ଦିନରେ ଏହାର ଫଳ ଚାରିଗୁଣ ହୁଏ, ତୀର୍ଥରେ ଦେଇଲେ ଶତଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ।