ସୌଭାଗ୍ଯା ସୁପ୍ରିଯା ତ୍ଵଂ ଚ ଭଵ ସତ୍ଯଵତି ପ୍ରିଯେ ଵୃଣୁ ଦେଵି ମହାଭାଗେ ସର୍ଵଂ ଦାସ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏଭଳି ହେଲେ ମଧୁର ଏବଂ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ସତ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ। ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଦେବି।
ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହାଭାଗ ଵରମେତନ୍ମଦୀପ୍ସିତମ୍ ।। 2.26.
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ — ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂରଣ ହେଉ।
ମତ୍ପିତୁଃ ପୁତ୍ରଶତକଂ ଶ୍ଵଶୁରସ୍ଯ ଚ ଚକ୍ଷୁଷୀ
ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ଶତପୁତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପୁନଃ ଫେରିଯାଉ।
ଅନ୍ତେ ସତ୍ଯଵତା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯାସ୍ଯାମି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଶେଷରେ, ସତ୍ୟବତଙ୍କ ସହ ମୁଁ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବି।
ଜୀଵକର୍ମଵିପାକଂ ଚ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ଚ ମେ
ମୁଁ ଜୀବମାନଙ୍କର କର୍ମଫଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ଯମ ଉଵାଚ ଜୀଵକର୍ମ୍ମଵିପାକଂ ଚ କଥଯାମି ନିଶାମଯ
ଯମ କହିଲେ — ମୁଁ ଜୀବମାନଙ୍କର କର୍ମଫଳ ବିଷୟରେ କହିବି, ଭଲଭାବେ ଶୁଣ।
ଶୁଭାନାମଶୁଭାନାଂ ଚ କର୍ମ୍ମଣାଂ ଜନ୍ମ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
ସୁରା ଦୈତ୍ଯା ଦାନଵାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ରାକ୍ଷସାଦଯଃ
ଦେବତା, ଦାନବ, ଦାନବୀ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ—
ଵିଶିଷ୍ଟଜୀଵିନଃ କର୍ମ୍ମ ଭୁଞ୍ଜତେ ସର୍ଵଯୋନିଷୁ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମରେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଶୁଭାଶୁଭଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ଚ କର୍ମ ପୂର୍ଵାର୍ଜିତଂ ପରମ୍
ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କରିଥିବା ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
କର୍ମ୍ମଣା ଚାଶୁଭେନୈଵ ଭ୍ରମନ୍ତି ନରକେଷୁ ଚ
କେବଳ ଅଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନରକରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ନିର୍ଵାଣରୂପା ସେଵା ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ 2.26.
ପରମାତ୍ମା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବା ମୁକ୍ତିର ସ୍ୱରୂପ।
ଦୀର୍ଘଜୀଵୀ ଚ କ୍ଷୀଣାଯୁଃ ସୁଖୀ ଦୁଃଖୀ ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କେହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଅଳ୍ପାୟୁ, କେହି ସୁଖୀ କିମ୍ବା ଦୁଃଖୀ।
ସିଦ୍ଧ୍ଯାଦିକମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵୋତ୍କୃଷ୍ଟେନ କର୍ମ୍ମଣା
ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ସିଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଥାଏ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ସୁଭୋଗ୍ଯଂ ଚ ପୁରାଣେଷୁ ଶ୍ରୁତିଷ୍ଵପି
ଯାହା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୋଗ୍ୟ, ତାହା ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ଦୁର୍ଲଭା ମାନଵୀ ଜାତିଃ ସର୍ଵଜାତିଷୁ ଭାରତେ
ଭାରତର ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ଚୈଵ ଗରୀଯାନ୍ଭାରତେ ତତଃ
ଏହିପରି, ଭାରତରେ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ସକାମଶ୍ଚ ପ୍ରଧାନଶ୍ଚ ନିଷ୍କାମୋ ଭକ୍ତ ଏଵ ଚ
ଚାହିଦା ଥିଲେ କିମ୍ବା ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ, କିମ୍ବା ନିର୍ମୋହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଭକ୍ତ—
ସ ଯାତି ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତା ଚ ପଦଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନିରାମଯମ୍
ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିର୍ମଳ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯେ ସେଵନ୍ତେ ଚ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ କୃଷ୍ଣମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ଦୁଇହାତ ବିଶିଷ୍ଟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଆତ୍ମା ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି—
ଯେ ଚ ନାରାଯଣଂ ଭକ୍ତାଃ ସେଵନ୍ତେ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ଏବଂ ଯେମାନେ ଚାରିହାତ ବିଶିଷ୍ଟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି—
ସକାମିନୋ ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ଗତ୍ଵା ଵୈକୁଣ୍ଠମେଵ ଚ 2.26.
ଇଚ୍ଛାସହିତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କାଲେନ ତେ ଚ ନିଷ୍କାମା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କ୍ରମେଣ ଚ
ସମୟ କ୍ରମେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମୋହ ହେବେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵାଦନ୍ଯେ ସକାମାଃ ସର୍ଵଜନ୍ମସୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମରେ ଇଚ୍ଛାବାନ୍ ରହନ୍ତି।
ତୀର୍ଥାଶ୍ରିତା ଦ୍ଵିଜା ଯେ ଚ ତପସ୍ଯାନିରତାଃ ସତି
ପବିତ୍ର ତୀରରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ,
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରାଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟପୂଜକମାନେ,
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରାଃ ଶୈଵାଃ ଶାକ୍ତାଶ୍ଚ ଗାଣପାଃ
ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହିପରି ଶିବ, ଶକ୍ତି ଓ ଗଣେଶଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ,
ଯେ ଵିପ୍ରା ଅନ୍ଯଦେଵେଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାଃ ସତି
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରହନ୍ତି,
ହରିଭକ୍ତାଶ୍ଚ ନିଷ୍କାମାଃ ସ୍ଵଧର୍ମ୍ମରହିତା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏବଂ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ କୌଣସି ଆଶା ନ ରଖି, ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ, କିନ୍ତୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି,
ସ୍ଵଧର୍ମ୍ମରହିତା ଵିପ୍ରା ଦେଵାନ୍ଯସେଵିନଃ ସଦା
ଏହିପରି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି,