ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ଧାତା ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ଚ ସଂସଦି
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସେଠାରେ ସଭାରେ ରହିଲେ।
ଅନେନ ସ୍ତଵରାଜେନ ସଂସ୍ତୂଯାଶ୍ଵପତିର୍ନୃପଃ
ଏହି ସ୍ତବରାଜ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ହେ ରାଜା।
ସ୍ତଵରାଜମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯାଯାଂ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯିଏ ଏହି ପୁଣ୍ୟମୟ ସ୍ତବରାଜକୁ ଦିନର ତିନି ବେଳେ ପଢ଼େ—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତାଂ ଦେଵୀଂ ସହସ୍ରାର୍କସମପ୍ରଭାମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଠାରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଉଵାଚ ସା ତଂ ରାଜାନଂ ପ୍ରସନ୍ନା ସସ୍ମିତା ସତୀ
ସେ ଦେବୀ ଖୁସି ହୋଇ, ହସି ହସି ସେଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ ଵାଞ୍ଛିତଂ ତଵ ପତ୍ନ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଂ ଦାସ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: ତୁମେ ଓ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଦେଇଦେବି।
ସାଧ୍ଵୀ କନ୍ଯାଭିଲାଷଂ ଚ କରୋତି ତଵ କାମିନୀ
ତୁମର ପ୍ରିୟା ଏକ ସତୀ କନ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ମହାଦେଵୀ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଜଗାମ ହ
ଏପରି କହି, ସେ ମହାଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରାଜ୍ଞୋ ଧନାଚ୍ଚ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ବଭୂଵ କମଲା କଲା
ରାଜାଙ୍କ ଧନ ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କୃପାରେ କମଳା ନାମକ ଚତୁର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କାଲେନ ସା ଵର୍ଦ୍ଧମାନା ବଭୂଵ ଚ ଦିନେ ଦିନେ
ସମୟ କ୍ରମେ ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ସା ଵରଂ ଵରଯାମାସ ଦ୍ଯୁମତ୍ସେନାତ୍ମଜଂ ତଦା
ତାପରେ ସେ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କ ପୁଅକୁ ବର ଭାବେ ବାଛିଲେ।
ରାଜା ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ତାଂ ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ରାଜା ସେଉଁଠି ତାକୁ ରତ୍ନ ଓ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ କରି ଦେଲେ।
ସ ଚ ସଂଵତ୍ସରେଽତୀତେ ସତ୍ଯଵାନ୍ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ 2.24.
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସତ୍ୟବାନ ଯିଏ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତାପରେ ଅଟୁଟ—
ଜଗାମ ତତ୍ର ସାଵିତ୍ରୀ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦୈଵଯୋଗତଃ
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସାବିତ୍ରୀ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଯମସ୍ତଜ୍ଜୀଵପୁରୁଷଂ ବଦ୍ଧ୍ଵାଙ୍ଗୁଷ୍ଠସମଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଯମ ଏହି ଜୀବାତ୍ମାକୁ ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ କରି ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ପଶ୍ଚାତ୍ତାଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯମଃ ସଂଯମିନୀପତିଃ
ପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଦେଖି, ସଂୟମର ଦେବତା ଯମ ଦେଖିଲେ।
ଯମ ଉଵାଚ ଯଦି ଯାସ୍ଯସି କାନ୍ତେନ ସାର୍ଧଂ ଦେହଂ ତଦା ତ୍ଯଜ
ଯମ କହିଲେ: ଯଦି ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରିୟଙ୍କ ସହିତ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଏହି ଦେହକୁ ଛାଡ।
ଗନ୍ତୁଂ ମର୍ତ୍ତ୍ଯୋ ନ ଶକ୍ନୋତି ଗୃହୀତ୍ଵା ପାଞ୍ଚଭୌତିକମ୍
ଏହି ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱର ଦେହକୁ ଧରି ରହିଲେ, ମଣିଷ ଚାଲିପାରେନି।
ପୂର୍ଣଶ୍ଚ ଭର୍ତ୍ତୁସ୍ତେ କାଲଃ ହ୍ଯଭଵଦ୍ଭାରତେ ସତି
ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଜୀବନ ସମୟ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଥିବାବେଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି।
କର୍ମଣା ଜାଯତେ ଜନ୍ତୁଃ କର୍ମଣୈଵ ପ୍ରଲୀଯତେ
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶେଷ ହୁଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିମମରତ୍ଵଂ ଲଭେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଅମରତ୍ୱ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।
କର୍ମଣା ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ଵଂ ଚ ମୁକ୍ତତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵକର୍ମଣା 2.24.
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
କର୍ମଣା ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ତପସ୍ଵିତ୍ଵଂ ଚ କର୍ମଣା
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମହାମୁନି ହେବାଯାଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ବୀ ହେବାଯାଏ।
କର୍ମଣା ଚୈଵ ଶୂଦ୍ରତ୍ଵମନ୍ତ୍ଯଜତ୍ଵଂ ସ୍ଵକର୍ମଣା
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୂଦ୍ର ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅତିନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛତ୍ଵଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବିଦେଶୀ ହେବାଯାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା ଚ ଶୈଲତ୍ଵଂ ଵୃକ୍ଷତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗଛ ହେବାଯାଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତୁଃ କୃମିତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀ ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କୀଟ ହେବାଯାଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ କିନ୍ନରତ୍ଵଂ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସ ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କିନ୍ନର ହେବାଯାଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣା ଚ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ଵେତାଲତ୍ଵଂ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପିଶାଚ ହେବାଯାଏ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବେତାଳ ହେବାଯାଏ।
ଦୈତ୍ଯତ୍ଵଂ ଦାନଵତ୍ଵଂ ଚାପ୍ଯସୁରତ୍ଵଂ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ଅସୁର ହେବାଯାଏ।